สวัสดีและยินดีต้อนรับ.
ฉันต้องการเสนอวิธีแก้ปัญหาให้กับคุณในการคำนวณค่าจ้างรายสัปดาห์
ดังนั้นฉันจะนำเสนอการสาธิตที่ดีที่นี่ นำบล็อคโค้ดขึ้นมา และปิดโปรเจ็กต์ของเราที่เราได้เปิดและเปิดอยู่ในขณะนี้
และสร้างโปรเจ็กต์ใหม่สำหรับแอปพลิเคชันนี้
ดังนั้นฉันจะสร้างแอปพลิเคชันคอนโซล ดังนั้นฉันจะอยู่ในค
และฉันจะตั้งชื่อนี้ว่าคำนวณการจ่ายรายสัปดาห์
ดังนั้นฉันจะมีหลักของฉัน ไฟล์ c ซึ่งจะให้จุดเริ่มต้นที่ดีแก่ฉัน
แต่มีสองสามสิ่งที่ฉันจะทำในโซลูชันนี้ที่อาจแตกต่างออกไปเล็กน้อย
แต่จะแนะนำให้คุณรู้จักกับแนวคิดสองสามข้อ
เราจะพูดถึงพวกเขา แต่เราจะใช้ค่าคงที่จำนวนมากในโปรแกรมนี้
ส่วนใหญ่สำหรับอัตราการจ่ายและอัตราภาษีของเรา
ฉันจะใช้สิ่งที่เรายังไม่ได้เห็นซึ่งเรียกว่านิยาม
เป็นคำสั่งตัวประมวลผลล่วงหน้าเพื่อสร้างค่าคงที่
และวิธีที่เรารู้ว่าเป็นคำสั่งพรีโปรเซสเซอร์ก็คือ เรามีสัญลักษณ์ปอนด์
ดังนั้นฉันจะบอกว่าปอนด์กำหนด นี่เป็นวิธีสร้างค่าคงที่
ฉันจะสร้างค่าคงที่ 5 ค่าสำหรับข้อมูลทั้งหมดของเราในโปรแกรมนี้
เรามีอัตราการจ่ายซึ่งเท่ากับ 12 00.
ดังนั้นวิธีการทำงานของคำนิยามคือการใช้คีย์เวิร์ดที่กำหนดไว้ตามด้วยค่า
pound จากนั้นคุณมักจะระบุชื่อ โดยปกติแล้วจะเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด
นั่นคือแบบแผนมาตรฐาน แล้วเว้นวรรค แล้วก็ค่า
ไม่มีการมอบหมายงานที่นี่ และนี่คือการสร้างตัวแปรคงที่โดยพื้นฐานแล้ว
เราจะสร้างอันสำหรับอัตราการจ่าย อัตราภาษี 300
ที่จริง เราจะบอกว่าอัตราภาษี 150 หรือ 300 และต่ำกว่า
นั่นคืออัตราภาษี 0 15.
คุณจะสังเกตเห็นว่าข้อมูลที่คุณกำหนดอาจเป็นจำนวนเต็มทศนิยม
คุณยังสามารถกำหนดสตริงได้อีกด้วย ไม่สำคัญว่าประเภทของข้อมูลที่นี่
อัตราภาษีสำหรับ 150
สามารถเป็น 0 20. และฉันมักจะทำการกำหนดนอกหลักที่ด้านบนของไฟล์
และอย่าลืมเพิ่มความคิดเห็นของคุณที่ด้านบนสุดและตลอดทั้งซอร์สโค้ด
แล้วฉันจะสร้างอัตราภาษีสุดท้ายสำหรับส่วนที่เหลือซึ่งเป็น
0 25.
สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการจะทำคือ ฉันจะสร้างค่าคงที่สำหรับการทำงานล่วงเวลาของฉัน
เพียงแค่โทรไปทำงานล่วงเวลาและพูดว่า 40 นี่จะแสดงเมื่อเราต้องการตรวจสอบมากกว่า
40
ไม่ควรมีตัวเลขวิเศษในตัวแปรเพราะตอนนี้หากมีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงบอกว่าค่าล่วงเวลาเปลี่ยนเป็น
45 ฉันต้องเปลี่ยนในจุดเดียวเท่านั้น
ที่ด้านบนสุดและโปรแกรมของฉันก็จะทำงานเหมือนเดิม
ถ้าฉันไม่มีค่าคงที่นี้ และฉันใช้เลขมหัศจรรย์ในการเปรียบเทียบหรือตัวแปรของฉัน ฉันจะต้องเปลี่ยนมันทุกที่ที่ใช้
40
ดังนั้นจงใช้ค่าคงที่เป็นนิสัยและไม่ใช้สิ่งที่เรียกว่าเลขวิเศษ
ฉันยังต้องการประกาศตัวแปรของฉันที่ด้านบนสุดของตัวหลัก
เหล่านี้เป็นตัวแปรท้องถิ่นสำหรับฟังก์ชันหลักของเรา
เลยอยากจะใส่ความคิดเห็นที่ประกาศตัวแปร
ตัวแปรที่ฉันต้องการซึ่งอยู่ในเครื่อง ฉันจะสร้างจำนวนเต็มเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ฉันจะเริ่มต้นให้เป็น 0
ผู้ใช้จะป้อนชั่วโมง จากนั้นฉันจะสร้างคู่ผสมที่จะแสดงเป็นผลลัพธ์
ส่วนใหญ่เป็นการจ่ายขั้นต้นซึ่งฉันจะเริ่มต้นเป็น
0 0 เพราะมันเป็นสองเท่า
แล้วภาษี ผมจะเริ่มต้น 0 ด้วย 0 ที่ลงท้ายด้วยเครื่องหมายอัฒภาค
อย่าลืมเครื่องหมายอัฒภาคและการจ่ายสุทธิ
เพราะนี่คือผลลัพธ์ 3 รายการของฉันที่ฉันต้องการ
ดังนั้นฉันจะสร้างผลลัพธ์ 3 รายการที่ด้านบนพร้อมกับชั่วโมงอินพุตของฉัน
สิ่งแรกที่ฉันต้องการทำคือฉันต้องการรับข้อมูลของฉัน ดังนั้นฉันจะบอกให้ผู้ใช้ป้อนข้อมูลบางอย่าง
ฉันจะบอกว่า
enter บอกว่าโปรดป้อนจำนวนชั่วโมงที่ทำงานในสัปดาห์นี้
ใส่เครื่องหมายทวิภาค เว้นวรรคเล็กน้อย
และอัฒภาค
จากนั้นฉันจะใช้ฟังก์ชัน scanf เพื่อรับข้อมูลเข้า
ฉันแค่จะบอกว่า scanf ฉันต้องการอ่านจำนวนเต็ม ฉันจะบอกว่าเปอร์เซ็นต์ d
ฉันจะใส่เครื่องหมายจุลภาค และฉันจะใช้เวลาหลายชั่วโมง และเนื่องจากไม่ใช่สตริงหรืออักขระ
ฉันต้องใส่เครื่องหมายและข้างหน้าและลงท้ายด้วยเครื่องหมายอัฒภาค
ว่าจะเข้าไปอ่าน และ ณ จุดนี้ สิ่งที่ฉันควรทำคือฉันควรทดสอบ
ทำงาน ismall ชิ้น และทดสอบอย่างต่อเนื่อง
ถ้าฉันยังคงเขียนโค้ดเพื่อพยายามคอมไพล์ ฉันอาจมีปัญหาได้ทุกที่
ทำงานในพื้นที่เล็กๆ
แต่ฉันรู้ว่าสิ่งนี้ได้ผล ดังนั้นฉันจะไปสาธิตวิธีการทำสิ่งนี้ต่อไป
อย่างที่ฉันพูดไปสิ่งแรกที่ฉันจะทำคือฉันจะคำนวณรายได้รวม
ในตรรกะนี้ เราจำเป็นต้องมีคำสั่ง if
โดยพื้นฐานแล้วถ้าชั่วโมงมากกว่า 40 เราต้องการมีอัตราการทำงานล่วงเวลา
สิ่งที่ฉันจะทำคือฉันจะบอกว่าถ้าชั่วโมงน้อยกว่าหรือเท่ากับ
40 สิ่งที่ฉันต้องทำคือสร้างการคำนวณของฉันอย่างง่ายดายมากเพราะมันเป็นเพียงอัตราการจ่ายคูณชั่วโมง
ดังนั้นเราจึงมี if คีย์เวิร์ดในบรรทัดที่
24 และเรามีเวลาทำการ
เรากำลังทำการเปรียบเทียบ เรากำลังใช้ตัวดำเนินการเชิงสัมพันธ์ น้อยกว่าเท่ากับ หากของเราน้อยกว่าหรือเท่ากับ
4 เราจะไม่ใช้วงเล็บปีกกาเพราะเราจะต้องใช้คำสั่งเดียว
เราแค่จะบอกว่าจ่ายขั้นต้น เราจะตั้งค่าตัวแปรให้เท่ากับชั่วโมงคูณค่าคงที่
อัตราค่าจ้าง แค่นั้นเอง
ทีนี้ถ้ามันมากกว่าหรือเท่ากับ 40 เราก็อยากทำอย่างอื่น
ดังนั้นหากเงื่อนไขนั้นประเมินเป็นเท็จ
เราต้องการมีอย่างอื่น และนี่คือที่ที่เราใช้อันอื่น อีกอันจะมีหลายบรรทัดในบล็อกของมัน
ดังนั้นฉันจะใช้วงเล็บเหลี่ยม เริ่มในบรรทัดที่
27 ด้วยวงเล็บเริ่มต้น 29 พร้อมส่วนท้าย
วงเล็บของคุณไม่ตรงกันหรือไม่มีวงเล็บเป็นข้อผิดพลาดทั่วไปที่คอมไพเลอร์ของคุณอาจพบ
ดังนั้นให้แน่ใจว่าคุณจับคู่วงเล็บเหล่านั้น IDE มีประโยชน์มากเพราะมันเน้นย้ำ
หากคุณมีวงเล็บหลายอัน คุณสามารถไปที่วงเล็บอื่นได้เสมอ
หากคุณไปที่วงเล็บเหลี่ยมด้านล่าง วงเล็บจะไฮไลต์เพื่อบอกคุณว่าวงเล็บเหลี่ยมเริ่มต้นอยู่ที่ใด
ในเทปนี้ ถ้ามันมากกว่า 40 อย่างแรก ผมต้องการกำหนดค่าจ้างขั้นต้นให้เท่ากับ
40 เท่าของอัตราการจ่าย เพราะ 40 ชั่วโมงแรกนั้นจะเท่ากับ 12 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง
แล้วทุกอย่างหลังจากนั้นจะมากขึ้น
ฉันจะสร้างตัวแปรท้องถิ่นที่เรียกว่าค่าล่วงเวลา
และฉันจะตั้งค่าให้เท่ากับชั่วโมงลบ
40 ถ้าฉันพิมพ์ 40 มันจะเป็น 5 ตรงนี้
และเมื่อผมมีชั่วโมงเหล่านั้นแล้ว ผมอยากคูณมันจากอัตราการจ่ายซึ่งก็คือ
12 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง แต่ผมต้องการบวก
1 5 ในนั้น ซึ่งเท่ากับ 18 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง
จากนั้นฉันจะลงท้ายด้วยอัฒภาค
ณ จุดนี้ค่าล่วงเวลาของฉันจะเป็น 5 คูณ 18, 90 ดอลลาร์ถ้าฉันพิมพ์
45 ในฐานะผู้ใช้
แล้ว 40 ชั่วโมงแรกจะเท่ากับ 40 คูณ
12 ซึ่งก็คือสิ่งที่เราบอกว่า
570 ถ้าเราทำ 40 คูณ 12 ได้
480.
สิ่งสุดท้ายที่เราต้องทำคือต้องบวกยอดที่จ่ายไปรวมกับค่าล่วงเวลา
ดังนั้นฉันอาจจะใช้ชื่อที่ดีกว่าการจ่ายเงินรวมเพราะเรายังไม่มีเงินผ่อนชำระ
แต่ฉันจะใช้โอเปอเรเตอร์ตัวเล็ก ๆ ที่ดี
ผู้ปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมายของเรา บวก เท่ากับ ซึ่งจะจ่ายค่าล่วงเวลาของเรา
นี่หมายความว่า ค่าจ้างรวม เท่ากับ ค่าจ้างรวม บวก ค่าล่วงเวลา
แต่เรากำลังทำมันด้วยสัญกรณ์ชวเลข
ตอนนี้เรามีค่าจ้างขั้นต้นแล้ว และเราก็จบการจ่ายค่าจ้างขั้นต้นแล้ว
ดังนั้นเราจะดำเนินการต่อและทดสอบสิ่งนี้ พิมพ์รายได้รวม และตรวจสอบให้แน่ใจว่าถูกต้อง
แต่เนื่องจากฉันรู้ว่าสิ่งนี้ได้ผล ฉันจะไปยังขั้นตอนต่อไป
ขั้นตอนต่อไปคือการคำนวณภาษี
ในการคำนวณภาษี จำไว้ว่าเราต้องทำบางสิ่ง ขึ้นอยู่กับว่าคุณหาเงินได้เท่าไหร่
ดังนั้นเราต้องดูรายได้รวม
ดังนั้นถ้ารายได้รวมน้อยกว่าหรือเท่ากับ 300 เราจะทำอะไรสักอย่าง
ถ้ารายได้รวม 300 และ 450 เรากำลังจะทำอะไรบางอย่าง
และถ้ามันมากกว่า 450 เราจะทำอย่างอื่น
เราจะมีรหัสที่ซ้ำกันเล็กน้อยที่นี่
ไม่เป็นไรสำหรับตอนนี้เพราะเราแค่แสดงให้เห็นว่าคำสั่ง if
คุณอาจจะเขียนให้ละเอียดกว่านี้ก็ได้
แต่สิ่งที่ผมจะทำคือผมจะบอกว่าก่อนอื่นให้ตรวจสอบเงื่อนไขแรกว่ารายได้รวมน้อยกว่าหรือเท่ากับ
300 หรือไม่ และในกรณีนั้น มันง่ายมากที่จะคำนวณภาษี
ภาษีจะเท่ากับการจ่ายขั้นต้นคูณด้วยอัตราภาษีสำหรับ
300
อัตราภาษีสำหรับ 300 จำคืออะไรจาก
300 อื่นถูกเก็บภาษีที่ 15% ฉันคิดว่ามันเป็น
นั่นคือทั้งหมดที่เราต้องทำถ้าคุณทำได้น้อยกว่าหรือเท่ากับ
300
อีกอย่างที่คุณควรสังเกตที่นี่คือเยื้อง
เมื่อใดก็ตามที่คุณมีกลุ่มของรหัส และแม้ว่าฉันจะมีเพียงคำสั่งเดียว ฉันจะใส่วงเล็บไว้ที่นั่น
จากนั้นฉันระบุบล็อกของฉัน ทำให้อ่านง่ายขึ้นมาก อย่าลืมการเยื้องในบรรทัดใหม่
และโดยทั่วไปแล้วคุณต้องการให้มีที่ว่างแทนแท็บ แต่นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ตอนนี้มันสามารถเป็นอย่างอื่นได้
ดังนั้นในบรรทัดที่ 34 เราถามคำถามว่าค่าจ้างรวมน้อยกว่าหรือเท่ากับ
300 ให้ทำบางอย่างในบรรทัดที่ 36
เราใช้คีย์เวิร์ด if เราใส่เงื่อนไขนิพจน์บูลีนในวงเล็บ
แต่ถ้าไม่ถึง 300 เราก็อยากทำอย่างอื่น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
หากการจ่ายเงินรวมมากกว่า 300 ดังนั้นที่นี่ฉันกำลังใช้ตัวดำเนินการเชิงตรรกะและเครื่องหมายและที่ฉันถามคำถาม
2 ข้อเป็นหลัก ถ้ารายได้รวมมากกว่า
300 และค่าจ้างรวมน้อยกว่า 450 ฉันต้องการทำอย่างอื่น
นี่หมายความว่าอย่างไร ถ้ารายได้รวมของฉันอยู่ระหว่าง 300 ถึง 450
ตอนนี้ หากอยู่ระหว่าง 300 ถึง
450 อันดับแรก ผมต้องการคำนวณภาษีเหมือนเมื่อก่อน
สำหรับ 300 ตัวแรก ผมอยากคูณมันด้วยอัตราภาษีสำหรับ 300
เพราะ 300 คนแรกถูกเก็บภาษีในอัตรานั้น
ส่วนอีกจำนวนหนึ่ง ฉันต้องการทำอัตราภาษีที่
150 ซึ่งก็คือจุด 20%
ก่อนอื่น ฉันต้องค้นหาว่าเราสร้างรายได้มากกว่า
300 ได้เท่าไหร่ แต่จริงๆ แล้ว ฉันทำได้ในบรรทัดเดียว
ฉันกำลังจะทำภาษีบวกเท่ากับ,
นี่บอกว่าภาษีเท่ากับภาษี, ซึ่งก็คือ 300 คูณอัตราภาษี 300
แล้ว, ภาษีบวกอะไรซักอย่าง
และสิ่งที่ฉันต้องการบวกในภาษีแรกในบรรทัดที่
40 ที่คำนวณไว้ ฉันต้องการบวกจำนวนเงินเพิ่มเติมและมันจะเป็นรายได้รวมลบ 300 และฉันได้กำหนดไว้แล้วว่าฉันไม่สูงกว่า 450
ค่าจ้างรวมลบ 300 คูณอัตราภาษีสำหรับ
150
ดูสิ่งที่ฉันทำที่นั่น
ถ้าฉันทำเงินได้ทุกที่ระหว่าง 300 ถึง 450 ในบรรทัดที่ 38
ฉันต้องการรับภาษีสำหรับ 300 คนแรกซึ่งเท่ากับ 300 คูณอัตราภาษี 300 และฉันต้องการเพิ่มว่ารายได้รวมของฉันมีมากกว่าเท่าใด
300 เท่าของอัตราภาษี 150
ตอนนี้เราพบเงื่อนไข 2 ข้อแล้ว เงื่อนไขสุดท้ายที่เราต้องการตรวจสอบคือถ้าเราทำเกิน 450
โดยพื้นฐานแล้ว เราสามารถมีอย่างอื่นได้ถ้าค่าจ้างรวมมากกว่า
450 หรืออย่างอื่นจริงๆ
แต่เพื่อความชัดเจน ฉันจะใส่อย่างอื่นถ้าอยู่ในนั้น
และฉันจะบอกว่าอย่างอื่นที่จ่ายรวมมากกว่า 450
ฉันไม่จำเป็นต้องทำสิ่งนี้จริงๆ เพราะฉันสามารถมีอย่างอื่นได้โดยไม่ต้องใช้
if แต่ฉันต้องการสาธิต if อย่างอื่น
ในกรณีนี้ ฉันต้องการคำนวณภาษีสำหรับ 300 คนแรก ดังนั้นฉันจึงสามารถคัดลอกโค้ดได้ที่นี่
ฉันต้องการคำนวณภาษีสำหรับ 150 ด้วย
ดังนั้นฉันจะบวกเท่ากับ 150 ถัดไป
ดังนั้น 300 ถึง 450 นี่จะเท่ากับ
150 คูณอัตราภาษี 150.
สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการทำคือ ฉันต้องการเก็บภาษีส่วนที่เหลือในอัตราที่แน่นอน
ตรงนี้ผมจะบอกว่าภาษีบวกเท่ากับ อีกครั้งบวกเท่ากับภาษีภาษีบวก
และในที่นี้ ผมจะบอกว่า เงินเดือนรวม
ลบ 450 เพราะฉันไม่ต้องการคิดภาษีกับค่าจ้างทั้งหมด แค่ที่มากกว่า
450
และฉันต้องการคูณมันด้วยอัตราภาษีเท่ากับส่วนที่เหลือ ซึ่งเป็นตัวแปรคงที่ที่เรากำหนดไว้ข้างต้น
และนั่นแหล่ะ ฉันคำนวณภาษีเสร็จแล้ว
และอีกครั้ง คุณจะต้องทดสอบสิ่งนี้หลังจากแต่ละขั้นตอน และตรวจดูให้แน่ใจว่าคอมไพล์และทดสอบถูกต้อง
แต่คุณจะสังเกตเห็นการเยื้อง นี้ง่ายต่อการอ่าน ฉันกำลังแสดงความคิดเห็นทั้งหมดนั้น
สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการทำคือคำนวณรายได้สุทธิ
นี่จะเป็นเรื่องง่ายเพราะการจ่ายสุทธิจะเท่ากับการจ่ายรวมลบภาษี
ง่ายมาก
แล้วฉันต้องการแสดงผลของฉัน
และจำไว้ว่าข้อกำหนดคือการแสดงรายได้รวม
ภาษี และเงินสุทธิ
เราจึงสามารถใช้ printf ได้ที่นี่
และฉันแค่จะคัดลอกและวางสิ่งนี้เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพ ดังนั้นเราจึงไม่ใช้เวลามากเกินไป
บางครั้งนักเรียนจะโกรธเมื่อฉันคัดลอกและวาง และพวกเขาบอกว่าคุณไม่ควรคัดลอกและวางในโปรแกรม
นั่นเป็นความจริงในระดับหนึ่ง
หากคุณคัดลอกและวางบางสิ่งและคุณเข้าใจรหัสนั้นอย่างถ่องแท้ โค้ดนั้นจะมีประสิทธิภาพมากกว่า
ปัญหาในการคัดลอกและวางคือนักพัฒนาจำนวนมากคัดลอกและวาง พวกเขาไม่รู้ว่าโค้ดนั้นทำงานอย่างไร
และพวกเขาก็หวังว่าจะใช้งานได้
แต่ในกรณีนี้ ฉันรู้ดีว่าข้อความสั่งพิมพ์ทำงานอย่างไร และฉันต้องการแสดงให้คุณเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
เลยไม่ต้องรอเสียเวลาพิมพ์คีย์บอร์ด
ในบรรทัดที่ 54 เราจะแสดงรายได้รวม
มันเป็นลอย เรารู้วิธีแสดงค่าของตัวแปร
และสิ่งเดียวที่แปลกประหลาดคือฉันกำลังจัดรูปแบบผลลัพธ์เป็นทศนิยม 2 ตำแหน่ง
ดังนั้นคุณควรสังเกต % 2f แล้วแบ็กสแลช n
คือการป้อนบรรทัดสำหรับลำดับหลีก
ฉันกำลังจัดรูปแบบทุกอย่างให้เป็นทศนิยม 2 ตำแหน่ง เพราะเมื่อเราแสดงเงิน
เรามีเซ็นต์และเราไม่มีเปอร์เซ็นต์ของเซ็นต์
แล้วฉันได้แสดงภาษีรูปแบบเดียวกันและสุทธิจ่าย
สวยมากเลยนะนั่น
และอีกครั้ง สิ่งที่คุณควรสังเกตในโปรแกรมนี้คือการเยื้อง
มันง่ายมากที่จะอ่าน ฉันใช้ตัวแปรคงที่ที่ด้านบน
ฉันกำลังเริ่มต้นตัวแปรของฉัน ทำไมฉันประกาศพวกเขา?
ทุกอย่างดีและเรียบร้อย ฉันกำลังแสดงความคิดเห็น ฉันกำลังเขียนประโยค
if else
หวังว่าทั้งหมดนี้ชัดเจน ตรรกะไม่ได้ยากเกินไปที่จะปฏิบัติตาม แต่เมื่อคุณมีซอร์สโค้ดติดตัวเพราะคุณสามารถดาวน์โหลดเพื่อวิเคราะห์เพิ่มเติมได้
แต่มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเราสร้างและคอมไพล์เหมือนว่าไม่มีอะไรผิดปกติ
เมื่อฉันสร้างมันบอกว่าฉันมีคำเตือนที่ไม่ได้ใช้
ดูเหมือนว่าที่นี่
ฉันพลาดบางอย่างที่คาดว่าจะมีเครื่องหมายอัฒภาคก่อนวงเล็บที่ไม่สมเหตุสมผล
มีบางสิ่งที่ขาดหายไปซึ่งคาดว่าจะมีเครื่องหมายอัฒภาคก่อนวงเล็บที่ไม่สมเหตุสมผล
ดังนั้นฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันขาดหายไปคือฉันไม่สามารถมีอย่างอื่นได้
ต้องเป็นอย่างอื่น ถ้ามันไม่มีเหตุผล
ฉันลืม if อย่างอื่นถ้า.
ดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่นฉันมีอีกอันแล้วด้านล่างที่ฉันมีอย่างอื่นถ้า
ที่ไม่สมเหตุสมผล คุณไม่สามารถมีอย่างอื่นและถ้า
ทีนี้มาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
ตอนนี้ฉันได้รับข้อผิดพลาด 0 รายการและคำเตือน 0 รายการ
เรียกใช้สิ่งนี้และสแกนไวรัสของฉัน
เมื่อฉันเรียกใช้สิ่งนี้ สิ่งแรกที่จะทำคือมันบอกว่า โปรดป้อนจำนวนชั่วโมงทำงานในสัปดาห์นี้
ฉันจะใส่บางอย่างที่สูงกว่า 45 ดังนั้นมันแสดงให้เห็นการทำงานล่วงเวลา
ฉันจะบอกว่า 45 หรือ 4 สูงกว่า 40 45 และมันบอกว่าฉันทำเงินได้ 570
ดอลลาร์ ซึ่งถูกต้องเพราะ ทุกอย่างสูงถึง 40 ดอลลาร์คือ
12 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง ซึ่งเราคำนวณได้เป็น 400 และ 80
แล้ว 5 ชั่วโมงคือ 18 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง ซึ่งเท่ากับ 90 บวก 480 ได้ 570
ภาษีในสัปดาห์นี้อยู่ที่ 105 ดอลลาร์ และรายได้สุทธิคือ 465
เลขคู่สวย คุณสามารถดำเนินการคำนวณเหล่านั้นได้เพื่อให้แน่ใจว่าถูกต้อง
คุณสามารถลองเรียกใช้หลายครั้งและเห็นผลลัพธ์ข้อมูลที่แตกต่างกัน
ลองใช้บางอย่างที่น้อยกว่า
40 สมมุติว่าสัปดาห์นี้ 30
ชั่วโมงฉันจะไม่ได้รับค่าล่วงเวลา มันจะเป็นเส้นตรง 30 คูณ
12 ซึ่งเท่ากับ 360
สำหรับ 300 คนแรก ฉันจะต้องเสียภาษีในอัตรา 15%
นั่นคือ 45 ดอลลาร์ และสำหรับ 60 ดอลลาร์ ฉันจะต้องเสียภาษีในอัตรา
20% และนั่นจะเท่ากับ 12 ดอลลาร์
ดังนั้น 45 บวก 12, 57 ที่ดูถูกต้อง
และรายได้สุทธิในสัปดาห์นี้คือ 303 360 ลบ 57
ดูเหมือนว่าจะทำงานได้ดีทีเดียว
คุณจะต้องทดสอบสิ่งนี้ให้มากขึ้นด้วยรายได้ที่มากกว่า 450
สิ่งสำคัญอีกอย่างในการทดสอบคือ คุณต้องการทดสอบขอบเขตทั้งหมด
คุณไม่เพียงแค่ต้องการให้การทดสอบเพียงครั้งเดียว ทุกอย่างทำงาน
คุณต้องการให้กรณีที่ดีและกรณีที่ไม่ดี
ดังนั้นในกรณีนี้ ตัวอย่างนี้ เรามีกรณีต่างๆ มากมายสำหรับโปรแกรมนี้
เรามีกรณีที่คุณทำมากกว่า 40 ชั่วโมง
คุณจึงได้รับค่าล่วงเวลา เรามีกรณีที่รายได้ของคุณไม่เกิน
300 กรณีที่รายได้ของคุณคือ 300 ถึง 450 และกรณีที่รายได้ของคุณมากกว่า
450
ดังนั้นสำหรับโปรแกรมนี้ อย่างน้อยคุณควรรัน
4 กรณีทดสอบ หรือ 5 กรณีทดสอบ อาจจะขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการคำนวณค่าล่วงเวลาเช่นกัน
คุณอาจหนีรอดไปได้ 4 คดี เพราะคุณอาจทำเงินได้น้อยกว่า
300 ดอลลาร์ ซึ่งน้อยกว่าค่าล่วงเวลา
แต่สิ่งที่คุณต้องการทดสอบจริงๆ คือ ค่าล่วงเวลา และอัตราภาษี 3 อัตรา
ฉันหวังว่านี่จะเป็นประโยชน์ ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจสิ่งที่ฉันแสดงให้เห็นอย่างถ่องแท้
ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจทุกสิ่งด้วยคำสั่ง if และวิธีที่ฉันทำให้โค้ดของฉันสามารถอ่านได้และใช้ชื่อที่มีความหมาย
ขอขอบคุณ.