Hallo, en welkom terug. We zijn in een nieuwe sectie.
In deze sectie gaan we het hebben over operators. Dus ik wilde je een kort overzicht
geven van een paar termen en je vertellen wat operators zijn.
En dan gaan we meteen in een heleboel voorbeelden van de
verschillende operators duiken.
Operators gebruiken dus functies die een symbolische naam gebruiken.
En ze voeren allerlei verschillende acties uit in het programma zelf.
De meest voorkomende soorten dingen die u doet, zijn wiskundige of logische functies, dus u doet
dingen van het rekenkundige type. 5 plus 9, 3
plus 8 of je vergelijkt
dingen als is dit getal of deze variabele groter dan deze variabele.
En in plaats van een specifieke routine
aan te roepen, zoals een printf of een scanf, roep je geen functie aan.
Je gebruikt gewoon een symbool. Je gebruikt het gewoon als
een teken, zoals het minder dan-symbool of het plus-symbool. Dat worden operatoren genoemd.
Dus operators zijn vooraf gedefinieerd in c, net zoals andere talen dit concept van operators hebben.
En de meeste operators hebben de neiging om te worden gecombineerd met de infix-stijl.
En dat betekent alleen dat de operators tussen de
gegevens zitten.
Dus ik zei dat operators wiskundige functies kunnen uitvoeren, slechts
5 plus 8.
Plus zit in het midden tussen 5 en 8.
En dat wordt infix-stijl genoemd. Je kunt eigenlijk doen zoals
plus 5 8, dat wordt beschouwd als prefix-stijl.
En dan zou de postfix-stijl de operator zijn achter de argumenten.
Dus 5 8 plus bijvoorbeeld. Maar we zijn het
meest bekend met hoe je wiskunde doet op de middelbare school en overal
elders, de eigenlijke operator komt tussen de argumenten in, wat de operand wordt genoemd.
Dus operatoren en operanden, je wilt aan die 2 termen denken.
De operator is het eigenlijke symbool en
de operand zijn de argumenten voor het symbool die zich meestal aan de linker- en rechterkant bevinden.
Maar nogmaals, het hangt af van de daadwerkelijke operator.
Dus we gaan het hebben over logische operatoren. Deze worden soms de Booleaanse
operator genoemd omdat ze waar of onwaar waarden retourneren.
En we weten wat een Boolean is, tenminste een Booleaanse variabele.
Het is dus een operator die een booleaans resultaat retourneert, waar of onwaar, dat is gebaseerd op
het booleaanse booleaanse resultaat van een of twee andere uitdrukkingen.
En dus hebben we deze term uitdrukking ook veel gehoord. Dus dat wilde ik ook formeel definiëren.
We zullen dat zo doen, en hoe het een beetje anders is dan een verklaring.
Een ander voorbeeld van een operator zijn rekenkundige operatoren, zoals ik
al zei, plus minus, 2 operanden aan de linker- en rechterkant, je voert een berekening uit.
Andere operators omvatten toewijzing waar u gegevens toewijst.
En dat hebben we gedaan in eerdere eerdere challenges en in
eerdere colleges.
En dit is het meest voorkomende ding, dat is de is gelijk aan operator.
En dan zijn er dingen als relationele operatoren, die eigenlijk vergelijkingsoperatoren zijn, kleiner dan,
niet gelijk, die worden gebruikt met het uitroepteken.
En dan bitsgewijze operators, waar je bewerkingen op bits kunt uitvoeren, en daar zullen
we het ook over hebben.
Dit is alleen bedoeld om u een kleine introductie te geven van wat een operator is en hoe zeer nuttig kan zijn.
Om operators echt te kunnen gebruiken, moet u een aantal verschillende termen begrijpen.
Ik heb deze termen gebruikt als nonchalante
uitdrukkingen en uitspraken, maar ik heb ze niet formeel gedefinieerd.
En het is belangrijk om het verschil te weten, want als je
iets leest of leert over programmeren, zul je deze twee termen horen.
En misschien heb je ze weggepoetst en misschien begrijp je wat ze zijn, maar je moet
weten dat er specifieke verschillen zijn. Meestal kunt u de verschillen
identificeren voor de meeste instructies
die eindigen op puntkomma's, expressies niet en expressies die waarden retourneren, hoeven
niet noodzakelijkerwijs te zijn.
Maar laten we een formele definitie doornemen.
Statements zijn de basis programmeerstappen van c.
De meeste uitspraken zijn opgebouwd uit expressies, dus je ziet een combinatie.
Mogelijk ziet u een uitdrukking in een verklaring. En ik zal daar een voorbeeld van geven.
Een expressie bestaat dus uit een combinatie van operatoren en operanden.
En nu we weten wat een operator formeel is en we weten wat
een operand is, zijn operand slechts de
argumenten voor de operator, die samen een uitdrukking vormen. We kunnen nu echt zeggen wat een uitdrukking is.
Operanden zijn waar een operator op werkt, ik zei dat dit de argumenten zijn.
Operanden kunnen constanten, variabelen of combinaties van de 2 zijn, dus het
kan 5 plus 8 zijn, het kan variabel x plus y zijn of het
kan variabel x plus 8 zijn.
Elke expressie heeft een waarde en expressies retourneren over het algemeen waarden.
Dus hier zijn enkele voorbeelden van
uitdrukkingen, min 6 min.
Min is een werkelijke operator in c. Het is een unaire operator,
een enkele operator met een enkel argument.
En dan 4 plus 21 waarbij de operator plus is en tussen 2
constanten in zit.
Dit is een uitdrukking.
En dan nog een uitdrukking, het is een beetje ingewikkelder, veel operatoren, de ster voor vermenigvuldigen,
de plus voor optellen en dan de schuine streep voor delen.
En dan zie je een toewijzing waarvan q gelijk is aan 5 keer
2, daar heb je een uitdrukking 5 keer
2 aan de rechterkant heb je een variabele aan de linkerkant, samen vormen die een statement.
Een andere is x is gelijk aan plus plus q procent 3,
we zullen over die plus plus praten als een ophogingsoperator.
Percentage is een modulus-operator voor rest.
En dan is een vergelijkingsoperator q groter dan 3, een variabele q groter dan 3.
Maar dit zijn voorbeelden van uitdrukkingen.
Nu, uitspraken, we hebben gezegd dat ze de bouwstenen van een programma zijn,
maar er zijn verschillende soorten uitspraken. We hebben al geleerd hoe variabelen te declareren.
Dat is eigenlijk een statement, dat is een statement statement.
Een programma gaat dus een reeks instructies gebruiken met een speciale syntaxis die eindigt met een puntkomma.
Dat worden eenvoudige uitspraken genoemd.
Verklaringen die enkele regels zijn die eindigen met een puntkomma.
Je kunt ook samengestelde uitspraken hebben die ik je zo meteen zal vertellen.
Maar een verklaring is in wezen een instructie voor de computer.
Dus declaratieverklaring, gegevenstype gevolgd door variabelenaam en dan een puntkomma.
Dat is een voorbeeld.
Een opdrachtverklaring, Jason is gelijk aan 5.
Het gebruikt de toewijzingsoperator. Het is geen uitdrukking.
Het is gewoon dat Jason gelijk is aan 5.
Een functie-aanroepinstructie. Als je een functie printf aanroept,
is dat de enige functie die we kennen. En we noemen dat Jason doorgeven.
Structure-instructie, we hebben deze syntaxis nog niet geleerd of dit sleutelwoord terwijl, maar dit
is een lus waarin het een enkele instructie op een enkele regel heeft die eindigt met een puntkomma.
Een return-statement is wanneer we gegevens van een functie retourneren.
Nogmaals, we begrijpen niet helemaal wat dit betekent, maar je
ziet dat het eindigt op een puntkomma. Dit zijn verschillende soorten uitspraken.
Dus c beschouwt elke expressie als een statement als je een puntkomma toevoegt.
Daarom ziet een deel hiervan er een beetje lastig uit. Als je ziet dat Jason gelijk
is aan 5, zou je aanvankelijk kunnen denken dat dat een uitdrukking is omdat deze de toewijzingsoperator heeft.
Maar omdat het een puntkomma heeft, wordt het eigenlijk een statement genoemd.
Nogmaals, niet per se super belangrijk om te weten, maar je ziet
deze termen waarschijnlijk overal en je gaat jezelf afvragen welke uitdrukking, waarom ze uitdrukking blijven zeggen.
Dus expression statements die eindigen
op een puntkomma of statements zelf of worden
expression statements genoemd.
Dus in c is het volkomen legaal om alleen een getal en een puntkomma te hebben.
Ook al doet het niets en is het verkwistend, maar het is oké en hetzelfde als
3 min 4, puntkomma. Dat is normaal gesproken een
expressie, maar het eindigt op een puntkomma, dus het is een expressie-statement, maar je doet
er niets mee, je wijst het niet toe, maar het is volkomen geldig, maar
geen reden om die 2 voorbeelden te doen.
Samengestelde uitspraken zijn een beetje anders dan een enkele instructie waar je alleen
een puntkomma aan het einde hebt.
Deze bevinden zich meestal in codeblokken.
En ik heb geprobeerd je te vertellen wat een codeblok eerder is waar je de haakjes hebt.
Maar dit is waar je gewoon meerdere uitspraken hebt en ze vervolgens
groeperen door in feite accolades. En dat heet een blok.
Dus een voorbeeld dat zoiets als dit zou zijn, int index is gelijk aan 0, dat
is een enkele instructie, eindigend met een puntkomma.
Hoewel de index kleiner is
dan 0, is dit een while-lus. Je hoeft niet te begrijpen wat dat betekent,
maar wat je hier zou moeten opvallen, zijn deze beugels.
Een startbeugel is aan de linker- en
linkerbeugel om te beginnen een eindbeugel is aan de rechterkant of aan het einde
wat een rechterbeugel is.
Het lijkt op de hoofdfunctie waarbij de hoofdroutine een linker
en rechter accolade heeft. En ik zei dat het een codeblok is.
Een codeblok is dus gewoon meerdere instructies,
maar dat wordt ook wel een samengestelde instructie genoemd.
En we zullen het hebben over blokken en hoe je deze accolades kunt gebruiken voor
while-statements, looping en if-conditionals, enzovoort. Maar nogmaals, een snel overzicht, we
gaan nu in op enkele voorbeelden van specifieke operators die worden ondersteund en hoe deze te gebruiken.
Dank u.