สวัสดีและยินดีต้อนรับ.
ในวิดีโอนี้ ฉันต้องการสาธิตวิธีแก้ปัญหาของความท้าทายครั้งก่อน
โดยทั่วไป วิธีแก้ปัญหาสำหรับโปรแกรมที่เขียนด้วยภาษา c ซึ่งจะพิมพ์ปริมณฑลและพื้นที่ของสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ดังนั้น ฉันจะเริ่มการบล็อกโค้ด และฉันจะสร้างโครงการใหม่ก่อน
ฉันจะได้ชื่อที่มีความหมาย ฉันคิดว่าฉันจะตั้งชื่อมันว่าสี่เหลี่ยมผืนผ้า
และมันจะถูกใส่ไว้ในพาธไดเร็กทอรีปกติของเรา
ฉันสามารถสร้างโครงการใหม่ได้โดยเพียงแค่ขึ้นไปยื่นโครงการใหม่
ฉันจะเลือกแอปพลิเคชันคอนโซลที่หมายถึงมันเพียงแค่ส่งออกไปยังคอนโซลไปยังหน้าจอ
ไม่ใช่แอปพลิเคชันกราฟิกหรืออะไรก็ตาม
ฉันจะไปตีไป ผมจะเลือกของมาตรฐาน
c ฉันจะตั้งชื่อโครงการนี้ว่าสี่เหลี่ยมผืนผ้า
มันจะสร้างไฟล์โครงการให้ฉัน มันจะวางไว้ในพื้นที่ดาวน์โหลดปกติของฉัน
ฉันจะตีต่อไปและฉันจะสร้างการดีบักและปล่อยการกำหนดค่า
และฉันจะพูดให้จบ
นี่จะสร้างไฟล์ต้นฉบับ c สำหรับฉันที่เรียกว่า main ค.
ฉันจะไปข้างหน้าและใช้สิ่งนี้ ทั้งหมดนี้คือใส่โค้ดเทมเพลตเพื่อพิมพ์ข้อมูลบางอย่าง
ฉันไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น
ฉันจะรักษามาตรฐานทั้งสองไว้ด้วยกัน
ฉันสามารถเพิ่มความคิดเห็นที่ด้านบนของไฟล์ได้ นี่เป็นแนวทางปฏิบัติที่ดี
สำหรับการสาธิตนี้ ฉันไม่จำเป็นต้องทำ แต่ถ้าฉันต้องการเพิ่มความคิดเห็นแบบหลายบรรทัด
ฉันจะให้คุณรู้จักผู้แต่งของฉัน ผู้เขียนเรื่องทั่วๆ ไป
และฉันจะทำมัน ฉันเดาว่า เพื่อจุดประสงค์ในการเรียนรู้ที่นี่
วัตถุประสงค์ของโปรแกรมนี้คือการคำนวณพื้นที่ของพื้นที่สี่เหลี่ยม
แล้วฉันก็ใส่วันที่ได้เช่นกัน แต่ฉันอยากจบความคิดเห็นแบบหลายบรรทัดนั้นด้วยเครื่องหมายทับเครื่องหมายดอกจัน
คุณจะเห็นคำสั่งสองข้อของฉันรวมไว้ที่นี่ในบรรทัดที่ 5 และ 6
ฉันรวม io มาตรฐานสำหรับอินพุต เอาต์พุต เพราะฉันต้องการใช้ฟังก์ชัน
printf
ไลบรารีมาตรฐานยังรวมถึงเพราะมีสิ่งสำคัญอื่นๆ อยู่ในนั้นด้วย
แต่เราอาจไม่ใช้มัน โปรแกรมนี้ก็จะคำนวณพื้นที่
และฉันได้กล่าวถึงในข้อกำหนดที่เราจำเป็นต้องสร้างตัวแปรบางตัว
ในการสร้างตัวแปร เราต้องระบุประเภทข้อมูลและระบุชื่อของตัวแปรด้วย
จากนั้นเราอาจต้องการเริ่มต้นใช้งานด้วย
เราจำเป็นต้องสร้างตัวแปรสำหรับความกว้างและความสูง และควรเป็นประเภทสองเท่า
วิธีที่เราทำคือบอกว่าเป็นสองเท่า นั่นคือประเภทข้อมูล
เราพูดชื่อตัวแปรของเราว่าเราต้องการได้ชื่อที่มีความหมาย ดังนั้นเราจะบอกว่าความกว้างสองเท่าสำหรับตัวแรกของเรา
และเราจะเริ่มต้นมันด้วยค่าบางอย่าง อะไรก็ได้ที่เราต้องการ
เราจะบอกว่า 32 5, 32. 3. เราจะปิดท้ายด้วยเครื่องหมายอัฒภาค
เราจะสร้างตัวแปรอื่นสำหรับความสูง
ที่นี่เราจะตั้งค่าอื่นให้กับมัน
วิธีที่เราสามารถกำหนดค่าให้กับตัวแปรได้คือการใช้ตัวดำเนินการเท่ากับ
นั่นคือการกำหนดค่าให้กับตัวแปร
ที่นี่เราจะบอกว่า 15 3.
จำไว้ว่า เราสามารถสร้างตัวแปรเหล่านี้ในบรรทัดเดียวกันได้ แต่เราไม่สามารถเริ่มต้นตัวแปรเหล่านี้ในบรรทัดเดียวกันได้
ฉันสามารถใส่เครื่องหมายจุลภาคที่นี่และบอกความสูงได้
แต่จะไม่เริ่มต้นทั้งสองค่านั้น ฉันจะต้องเริ่มต้นพวกเขาในบรรทัดอื่น
ดังนั้นฉันจะสร้างตัวแปรทั้งสองในบรรทัดแยกกัน และกำหนดให้กำหนดค่าเริ่มต้นในบรรทัดเดียวกันด้วย
ฉันสามารถแทนที่สิ่งเหล่านี้ได้ในภายหลังและกำหนดค่าต่างๆ
จริง ๆ หากฉันต้องการ
แต่ฉันสร้างสองตัวแปรของฉัน ฉันยังต้องสร้างตัวแปรสำหรับปริมณฑลและพื้นที่ของฉันด้วย
ตอนนี้ผมยังไม่รู้ว่าพวกนี้จะเท่ากับอะไร เพราะจะนำมาคำนวณ
ผมก็แค่จะสร้างพวกนี้ขึ้นมา และผมจะเริ่มต้นมันให้เป็น 0
และเราสามารถบอกได้ว่า 0 0 เพราะมันเป็นสองเท่า
เช่นเดียวกันกับพื้นที่
ฉันจะเริ่มต้นสิ่งนี้เป็น 0 ด้วย 0.
เป็นนิสัยที่ดีเสมอที่จะเริ่มต้นตัวแปรทั้งหมดของคุณ
ตอนนี้เรามีตัวแปรแล้ว
เราต้องคำนวณจริง ๆ
เรายังไม่ได้เรียนรู้วิธีใช้ตัวดำเนินการอย่างเต็มที่
แต่การทำตัวดำเนินการสมการทางคณิตศาสตร์ในโปรแกรมทำได้ง่ายมาก
คุณใช้ตัวดำเนินการดั้งเดิมที่คุณจะใช้ในชั้นเรียนคณิตศาสตร์ใดๆ
ในกรณีนี้ ฉันต้องการกำหนดค่าให้กับขอบเขตสำหรับการคำนวณ
ผมจะบอกว่าปริมณฑลและผมจะกำหนดมันโดยใช้สัญลักษณ์เท่ากับ
และผมจะบอกว่าเส้นรอบวงจะเท่ากับ
2 0 ครั้งโดยใช้ดอกจันและในวงเล็บเพราะฉันต้องการให้มีความสำคัญ
ผมแค่จะบอกว่าความสูงบวกความกว้าง
แล้วฉันจะจบประโยคนั้นด้วยเครื่องหมายอัฒภาค
ซึ่งกำหนดข้อมูลใหม่ให้กับตัวแปรขอบเขตของเรา ซึ่งส่วนใหญ่เป็น
32 3 บวก 15 3 คูณ 2
และผมจะกำหนดพื้นที่ให้เท่ากับความกว้างคูณความสูง
นั่นคือวิธีที่คุณคำนวณพื้นที่ของสี่เหลี่ยม ใช้เครื่องหมายดอกจันสำหรับการคูณ
และคุณเพียงแค่ระบุชื่อตัวแปร
ความกว้างและความสูงเป็นตัวแปรที่เราต้องการคูณ
สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการทำในโปรแกรมของฉันคือ ฉันต้องการแสดงผลลัพธ์นี้เพื่อดูว่าถูกต้องหรือไม่
ฉันสามารถใช้ฟังก์ชัน printf เพื่อแสดงผลลัพธ์ได้
และเมื่อฉันต้องการแสดงค่าของตัวแปร ฉันต้องจัดเตรียมตัวระบุรูปแบบ
แต่จำไว้ว่าฟังก์ชัน printf รับอาร์กิวเมนต์แรกนี้ก่อน
ทุกอย่างที่อยู่ในเครื่องหมายคำพูดคู่จะแสดงขึ้นบนหน้าจอ
ตรงนี้, ผมแค่อยากจะบอกว่า และเราสามารถพิมพ์ตัวแปรทั้งสามออกมาได้
หรือเราแค่พิมพ์ปริมณฑลออกมา
สมมุติว่าเส้นรอบรูปคือ
แล้วหลังจาก is ฉันต้องการพิมพ์ค่าของตัวแปรออกมา
เลยต้องใช้ตัวระบุรูปแบบ
เราสามารถใช้ตัวระบุรูปแบบโดยทำสัญลักษณ์เปอร์เซ็นต์
หลังจากเปอร์เซ็นต์เราต้องระบุประเภทของข้อมูล
ในที่นี้ เรากำลังแสดงชุดคู่ซึ่งเป็นแบบลอยตัว ดังนั้นเราสามารถบอกเปอร์เซ็นต์ f ได้
จากนั้นข้อมูลที่เราต้องการแสดงจะต้องคั่นด้วยเครื่องหมายจุลภาคแล้วตามด้วยชื่อ
ในที่นี้
เราแค่ต้องการแสดงเส้นรอบรูป แล้วปิดท้ายด้วยเครื่องหมายอัฒภาค
เรายังต้องการที่จะแสดงพื้นที่ เราจะใช้ printf อีกครั้ง
ข้างในนี้เราจะบอกว่าพื้นที่คือ
และอีกครั้ง เราจะบอกว่าเปอร์เซ็นต์ f สำหรับตัวแปร
แล้วเราจะได้ลูกน้ำที่เราจะบอกว่าพื้นที่
และนี่คือโปรแกรมโดยพื้นฐาน ตอนนี้คุณต้องการเปลี่ยนแปลง
ทำสิ่งต่าง ๆ
และบรรทัดสุดท้ายตรงนี้เราจะคืนค่า 0 เราจะอธิบายในภายหลังเมื่อเราพูดถึงฟังก์ชัน
แต่สำหรับตอนนี้ รู้ไว้ มันคือมาตรฐาน ตอนนี้ฉันจะกด ctrl s หรือฉันจะบันทึกทั้งหมด
ฉันจะขึ้นไปสร้างสิ่งนี้ หวังว่าจะไม่มีข้อผิดพลาดในการคอมไพล์ ไม่มี
ตอนนี้ฉันจะเรียกใช้มัน สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่ได้เพิ่มคือการป้อนบรรทัด
ดังนั้นมันจะเป็นเรื่องยากที่จะอ่านสิ่งนี้
ขอผมใช้ Escape Sequence เพื่อบอกแบ็กสแลช n
หลังจากที่ฉันพิมพ์ปริมณฑลออกมาแล้ว ฉันต้องการเพิ่มการป้อนบรรทัด
โปรดจำไว้ว่า Escape Sequence คือการกระทำที่คอมไพเลอร์ตีความเพื่อทำบางสิ่ง
และแสดงผ่านลำดับอักขระแปลก ๆ เหล่านี้
ในกรณีนี้ แบ็กสแลช n แทนการป้อนบรรทัด แบ็กสแลช t จะแทนแท็บ
เลยมาบันทึกการสร้างใหม่อีกครั้ง
และคราวนี้มาเริ่มกันเลย และผลลัพธ์ควรได้รับการฟอร์แมตให้ดีขึ้นอีกนิด
เมื่อเรารันมัน สิ่งที่เราจะเห็นตรงนี้คือปริมณฑลคือ
95 พ.ศ. 2543 พื้นที่
494 19000.
และนั่นคือการคำนวณทั้งสองนี้ และมันดูถูกต้องเพราะ
2 คูณ 32 บวก 15 3 นั่นก็เท่ากับ
2 คูณ 47. 6 ซึ่งก็คือ
95 2. นั่นถูกต้องแล้ว
ความกว้างคูณความสูงจะเป็น 32 3 คูณ 15. 3.
ฉันไม่สามารถทำอย่างนั้นในหัวของฉัน แต่ถ้าฉันใส่เครื่องคิดเลข ฉันแน่ใจว่ามันจะเป็น 494 1900.
คุณยังสังเกตเห็นว่ามันถูกพิมพ์เป็นบรรทัดแยกกันเพราะคุณใช้แบ็กสแลช n
และจัดรูปแบบอย่างดี
สมมติว่าฉันต้องการพิมพ์ค่าตัวแปรมากกว่าหนึ่งค่า
สมมติว่าฉันต้องการพิมพ์ความกว้างและความสูง
ฉันสามารถพูดได้ว่าปริมณฑลคือและฉันสามารถเพิ่มตัวระบุรูปแบบได้มากขึ้น ฉันสามารถพูดได้ว่า
width is แล้วเพิ่มตัวระบุรูปแบบสำหรับ
width แล้วใส่เครื่องหมายจุลภาค
แล้วบอกว่าความสูงคือ แล้วใส่ตัวระบุรูปแบบ
ดังนั้น
สำหรับแต่ละเปอร์เซ็นต์ f เราต้องมีเครื่องหมายจุลภาคนอกเครื่องหมายคำพูดคู่เพื่อแสดงตัวแปรนั้น
เปอร์เซ็นต์แรก f จะเป็นความกว้าง, นั่นจะต้องเป็นอันแรกของฉัน
อันที่สองจะเป็นความสูง อันที่สามจะเป็นปริมณฑล
หวังว่านี่จะสมเหตุสมผล ดูสิ่งที่ฉันทำที่นี่ ฉันกำลังพิมพ์ตัวแปรหลายตัวในการพิมพ์เดียว
ดังนั้นคุณสามารถใส่ได้หลายเปอร์เซ็นต์
พวกเขาเพิ่งได้รับการแมปกับสิ่งที่เป็นเครื่องหมายจุลภาค
เปอร์เซ็นต์ f จะจับคู่กับความกว้าง
เปอร์เซ็นต์ f แรก เปอร์เซ็นต์ที่สอง f จะจับคู่กับความสูง
อันที่สามจะจับคู่กับปริมณฑล
และตอนนี้อีกครั้ง ฉันบันทึกสิ่งนี้ และฉันสร้างมันขึ้นมา
และสำหรับผลลัพธ์ เราควรเห็น นอกจากขอบเขตที่แสดงแล้ว
ยังแสดงความกว้างและความสูงด้วย
เมื่อฉันรันสิ่งนี้ เราจะเห็นว่าความกว้างแสดงเป็น
32 300 สูง
15 3000 เส้นรอบวงคือ
95 2. เราจึงพิมพ์ตัวแปรสามตัว
บางทีเราอยากจะกำจัด 0 เหล่านั้นออกไปบ้าง
จริงๆแล้วเราสามารถเพิ่มใน. 2 เปอร์เซ็นต์
. 2 เพื่อจัดรูปแบบเป็นทศนิยมสองตำแหน่ง มาดูกันว่าจะได้ผลหรือไม่
ลองดูว่าสิ่งนี้ทำอะไร ความสูงและความกว้างฉันต้องการให้ละเอียดยิ่งขึ้นรวบรวม
ลองดูว่ามันวิ่งหรือไม่
และเมื่อฉันเรียกใช้ มันจะแสดง 32 จริงๆ 30,15. 30 เพราะฉันระบุเปอร์เซ็นต์
2 จุด 2f ซึ่งแสดงเป็นทศนิยม
2 ตำแหน่งเท่านั้น
เพื่อให้คุณสามารถเล่นกับตัวระบุรูปแบบเหล่านี้ได้
และนี่คือพื้นฐาน เราสร้างตัวแปรบางอย่าง
เรากำหนดประเภทข้อมูลสำหรับตัวแปรเหล่านั้น
เรากำหนดค่าข้อมูลให้กับพวกเขาโดยใช้สัญลักษณ์เท่ากับ
ทำการคำนวณและแสดงผล
ตอนนี้ถ้าเรามีความทะเยอทะยานจริงๆ จริงๆ แล้ว เราสามารถแทนที่การฮาร์ดโค้ดเหล่านี้ได้ถึง
32 3 เราสามารถเพิ่มพารามิเตอร์บางอย่างให้กับ
int และส่งผ่านข้อมูลได้
แล้วเราต้องทำอะไรแบบนี้ และเราต้องกำหนดสิ่งที่เคยผ่านเข้ามาจริงๆ
เราจะแปลงมันเป็นสองเท่า และเราต้องทำสิ่งนี้จริง ๆ แปลงเป็นสองเท่าก่อน
แต่สิ่งนี้กำลังก้าวหน้ามากขึ้นสำหรับสิ่งที่เรากำลังเรียนรู้ที่นี่ แต่สิ่งนี้จะใช้สองพารามิเตอร์จริง
ๆ แล้วกำหนดพวกมัน
แตกต่างออกไปเล็กน้อย เราจะต้องเลือกโครงการของเรา และเราต้องตั้งค่าอาร์กิวเมนต์ของโปรแกรม
ที่นี่เราสามารถระบุได้ว่าเป็นเช่น
44 และ 28
ทีนี้มาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ตอนนี้เราสร้างและเราดำเนินการ
ควรใช้ 44 และ 28 สำหรับการคำนวณของเรา
และมันใช้
44 และ 28 และมันทำการคำนวณที่แตกต่างกันที่นั่น
แต่นั่นเป็นการก้าวไปข้างหน้าของตัวเราเอง
อย่าเพิ่งใช้อาร์กิวเมนต์ของโปรแกรม แต่คุณสามารถตรวจสอบได้ว่าต้องทำอย่างไร และเพียงแค่กำหนดค่าที่ฮาร์ดโค้ดให้กับสิ่งที่เราต้องการอีกครั้ง
และฉันจะให้ซอร์สโค้ดและไฟล์ zip นี้แก่คุณเพื่อให้คุณสามารถดูซอร์สโค้ดได้หากคุณสับสน
เราควรจะให้ความคิดเห็นบรรทัดเดียวที่นี่
เราสามารถพูดบางอย่างเช่นการประกาศตัวแปร
อีกครั้ง ความคิดเห็นเป็นสิ่งที่ดีเพราะช่วยจัดทำเอกสารรหัส
เราสามารถพูดได้ว่าทำการคำนวณปริมณฑลแล้วอันสุดท้ายอาจแสดงผลได้
อีกครั้ง หลายสิ่งนี้เป็นไปโดยสัญชาตญาณ
แต่ถ้าใครมาใหม่ก็อาจจะงง เลยให้ความเห็น
หลายสิ่งหลายอย่างที่เรามุ่งเน้นที่นี่อีกครั้ง หวังว่านี่จะช่วยให้คุณเข้าใจตัวแปร
ประเภทข้อมูล โดยใช้ printf เพื่อแสดงตัวแปร
ตัวระบุรูปแบบ และ Escape Sequence
ขอขอบคุณ.