Hallo en welkom.
In deze video wil ik een demonstratie geven van de oplossing van de vorige uitdaging.
Kortom, een oplossing voor een programma geschreven in c dat de omtrek en
oppervlakte van een rechthoek zal afdrukken.
Dus ik ga codeblokken starten en ik ga eerst een nieuw project maken.
Ik ga een betekenisvolle naam krijgen. Ik denk dat ik
het rechthoek ga noemen, en het zal
in ons normale mappad worden geplaatst. Ik kan een nieuw project maken door gewoon naar boven te gaan om
een nieuw project in te dienen.
Ik ga de consoletoepassing selecteren, wat betekent dat het alleen naar de
console op het scherm wordt uitgevoerd, het is geen grafische toepassing of zoiets.
Ik ga op go drukken. Ik ga
c standaard dingen selecteren. Ik ga dit project rechthoek noemen.
Het gaat een projectbestand voor me maken. Het zal het in mijn gebruikelijke downloadgebied plaatsen.
Ik ga naar de volgende, en ik ga debug- en release-configuraties maken.
En ik ga zeggen voltooien.
Dit gaat automatisch een c-bronbestand voor mij genereren met de naam main. C.
Ik ga door en gebruik dit. Het enige dat dit doet, is de sjablooncode erin plaatsen
om wat informatie af te drukken, dat hoef ik niet te doen.
Ik ga de twee standaard inclusief houden.
Ik zou opmerkingen bovenaan het bestand kunnen toevoegen, dit is een goede gewoonte.
Voor deze demonstratie ga ik het niet per se doen. Maar als ik een commentaar van meerdere regels
wil toevoegen, zou ik gewoon je kent mijn auteur, typische dingen auteur.
En ik zal het doen, denk ik, voor leerdoeleinden hier.
Het doel van
dit programma is om de oppervlakte
van een rechthoek te
berekenen.
En dan zou ik ook de datum kunnen invoeren, maar ik
wil die opmerking met meerdere regels eindigen met een asterisk schuine streep naar voren.
Je zult zien dat mijn twee richtlijnen hier op regel 5 en 6 bevatten.
Ik neem de standaard io op voor invoer, uitvoer omdat
ik de printf-functie wil gebruiken.
Standaardbibliotheken bevatten ook omdat het andere belangrijke dingen bevat, maar
we mogen het niet gebruiken. Dus dit programma gaat de oppervlakte berekenen.
En ik heb in de vereisten vermeld dat we enkele variabelen moeten maken.
Om variabelen te maken, moeten we het gegevenstype specificeren en we
specificeren ook de naam van de variabele en dan willen we ze misschien ook initialiseren.
We moeten variabelen maken voor de breedte en de hoogte, en ze moeten van het type double zijn.
Dus de manier waarop we dat doen, is dat we gewoon dubbel zeggen, dat is een gegevenstype.
We zeggen naam van onze variabele, we willen een betekenisvolle naam krijgen, dus we gaan gewoon dubbele breedte
zeggen voor onze eerste.
En we gaan dat initialiseren tot een bepaalde waarde, alles wat we willen.
We gaan zeggen 32. 5, 32. 3. We eindigen met een puntkomma.
We gaan een andere variabele maken voor de hoogte.
Hier gaan we een andere waarde aan instellen.
De manier waarop we waarden aan variabelen kunnen toewijzen, is door gebruik te maken van deze is gelijk aan operator.
Dat is een waarde toekennen aan een variabele.
Hier zullen we maar zeggen 15. 3.
Onthoud nu dat we deze variabelen eigenlijk op dezelfde regel kunnen maken, maar we
kunnen ze niet op dezelfde regel initialiseren. Ik zou hier een komma kunnen plaatsen en de hoogte kunnen zeggen,
maar ze zullen niet beide op die waarde worden geïnitialiseerd. Ik zou ze op een andere regel moeten initialiseren.
Dus ik ga gewoon beide variabelen op afzonderlijke regels maken en ze
toewijzen om ze ook op dezelfde regel te initialiseren.
Ik zou deze later kunnen overschrijven
en andere waarden kunnen toewijzen als ik dat wilde.
Maar ik heb mijn twee variabelen gemaakt. Ik moet ook variabelen maken voor
mijn omtrek en oppervlakte.
Nu weet ik nog niet waar deze gelijk aan zullen zijn, omdat ze berekend gaan worden.
Dus ik ga deze gewoon maken en ik initialiseer ze naar 0.
En we kunnen zeggen 0. 0 omdat het een dubbele is.
Hetzelfde met het gebied.
Ik ga dit ook initialiseren naar 0. 0.
Het is altijd een goede gewoonte om al uw variabelen te initialiseren.
Nu
we onze variabelen hebben, moeten we onze berekeningen daadwerkelijk uitvoeren.
We hebben nog niet helemaal geleerd hoe we operators
moeten gebruiken, maar het is heel eenvoudig om wiskundige vergelijkingen in een programma uit te voeren.
U gebruikt de traditionele operatoren die u in elke wiskundeles zou gebruiken.
In dit geval wil ik waarden toewijzen aan de omtrek
voor een berekening. Dus ik ga omtrek zeggen
en ik ga het toewijzen met behulp van het gelijkteken.
En ik ga gewoon zeggen dat de omtrek
gelijk zal zijn aan 2. 0 keer met het sterretje en
dan tussen haakjes omdat ik voorrang wil hebben.
Ik zeg alleen hoogte plus breedte.
En dan eindig ik die
verklaring met een puntkomma, die nieuwe gegevens toewijst aan
onze perimetervariabele, voornamelijk 32. 3 plus 15. 3 keer 2.
En ik ga een gebied toewijzen dat gelijk is aan de breedte
maal de hoogte.
Zo bereken je de oppervlakte van een rechthoek. Gebruik de asterisk voor vermenigvuldiging en u
geeft alleen de variabelenamen op.
Dus breedte en hoogte zijn variabelen die we willen vermenigvuldigen.
Het laatste dat ik in mijn programma wil doen, is dat ik deze uitvoer wil weergeven om te zien of het correct is.
Ik kan de printf-functie gebruiken om de output weer te geven.
En als ik de waarde van variabelen wil weergeven, moet ik formaatspecificaties opgeven.
Maar onthoud dat de functie printf eerst dit eerste argument gebruikt.
Alles tussen dubbele aanhalingstekens wordt op het scherm weergegeven.
Dus hier wil ik alleen maar zeggen dat we alle
drie de variabelen kunnen afdrukken of we kunnen gewoon de omtrek afdrukken.
Laten we zeggen dat de
omtrek is en dan na de is wil ik de waarde van de variabele afdrukken.
Dus ik moet de formaatspecificatie gebruiken.
We kunnen een formaatspecificatie gebruiken door een procentteken te maken.
Na het percentage moeten we het type gegevens specificeren.
Hier geven we doubles weer die floats zijn, dus we kunnen procent f zeggen.
En dan moeten de gegevens die we willen weergeven, worden gescheiden door
een komma en vervolgens de naam. Hier willen we alleen de
omtrek weergeven, dan willen we deze eindigen met een puntkomma.
We willen ook het gebied laten zien. Dus we gaan printf opnieuw gebruiken.
Binnen hier gaan we gewoon zeggen dat het gebied is.
En nogmaals, we gaan procent f zeggen voor een variabele.
En dan hebben we de komma die we gebied gaan zeggen.
En dit is eigenlijk het programma. Nu wil je zeker veranderingen
aanbrengen, andere dingen doen.
En de laatste regel hier retourneren we 0, we zullen dat later uitleggen als we het over functies hebben.
Maar weet nu gewoon dat het standaard is. Dus nu ga ik op ctrl s drukken of ik ga alles opslaan.
Ik ga naar boven en bouw dit. Hopelijk zijn er geen compileerfouten. Dat is er niet.
Nu ga ik het runnen. Het enige dat ik
niet heb toegevoegd, was regelinvoer. Het wordt dus moeilijk om dit te lezen.
Dus laat me een escape-reeks gebruiken om backslash n te zeggen.
Nadat ik de omtrek heb uitgeprint, wil ik een regelinvoer toevoegen.
Onthoud dat ontsnappingsreeksen acties zijn die door de compiler worden
geïnterpreteerd om iets te doen en
ze worden weergegeven door deze vreemde tekenreeksen.
In dit geval vertegenwoordigt backslash n een regelinvoer, backslash t zou een tab vertegenwoordigen.
Dus laten we het opnieuw opslaan om het opnieuw te bouwen.
En deze keer laten we het uitvoeren en de uitvoer zou een beetje beter moeten worden geformatteerd.
Dus als we het uitvoeren, zien we dat
de omtrek 95 is. 2000,
oppervlakte is 494. 19000.
En dat zijn deze twee berekeningen en het ziet er goed
uit want 2 keer 32 plus 15. 3 dat zou 2 keer
47 zijn. 6 wat 95
is. 2. Dus dat klopt.
Breedte maal hoogte zou 32 zijn. 3 keer 15. 3.
Ik kan dat niet in mijn hoofd. Maar als ik een rekenmachine plaats, weet ik zeker dat het 494 zou zijn. 1900.
Je merkt ook dat ze op aparte regels zijn afgedrukt omdat je de backslash n gebruikt en
ze mooi zijn opgemaakt.
Stel nu dat ik meer dan één waarde van een
variabele wil afdrukken, stel dat ik de breedte en hoogte wil afdrukken.
Ik kan zeggen dat omtrek is en ik kan zelfs meer formaatspecificaties toevoegen. Ik kan eigenlijk
zeggen dat breedte is en dan
een formaatspecificatie voor de breedte toevoegen en dan
een komma plaatsen.
En zeg dan hoogte is en plaats
dan een formaatspecificatie. Dus voor elk procent f
moeten we een komma hebben buiten de dubbele aanhalingstekens om die variabele weer te geven.
Dus de eerste procent f wordt een breedte, dus dat moet mijn eerste zijn.
De tweede zal de hoogte zijn, de derde zal de omtrek zijn.
Dus hopelijk is dit logisch. Bekijk hier wat ik heb gedaan. Ik print meerdere variabelen op een enkele printf.
En dus kun je meerdere procenten zetten.
Ze worden gewoon toegewezen aan wat de komma's ook zijn.
Dus procent f wordt toegewezen aan de
breedte, het eerste procent f. Het tweede percentage f wordt toegewezen aan de hoogte.
De derde wordt toegewezen aan de perimeter.
En nu weer, ik bewaar dit en ik bouw het.
En voor uitvoer zouden we nu, naast dat de omtrek wordt
weergegeven, ook de breedte en de hoogte moeten zien.
Dus als ik dit uitvoer, zullen
we zien dat de breedte wordt weergegeven als 32. 300, hoogte is
15. 3000, omtrek is
95. 2. Dus we hebben drie variabelen afgedrukt.
Misschien willen we van die nullen af.
We zouden eigenlijk kunnen toevoegen. 2, procent.
2 om het op twee decimalen te formatteren, laten we eens kijken of dit werkt.
Dus laten we eens kijken wat dit doet. De hoogte en de breedte Ik wil dat het
nauwkeuriger is, gecompileerd. Dus eens kijken of het loopt.
En als ik het uitvoer, geeft het eigenlijk 32 weer. 30,15. 30 omdat
ik procent 2 punt
2f heb opgegeven, dat geeft het alleen weer tot 2 decimalen.
U kunt dus spelen met deze formaatspecificaties.
En dit is de basis. We hebben enkele variabelen gemaakt.
We hebben de gegevenstypen voor die variabelen gedefinieerd.
We hebben gegevenswaarden aan hen toegewezen met behulp van het gelijkteken,
hebben wat berekeningen uitgevoerd en de uitvoer weergegeven.
Als we nu echt ambitieus zouden worden, zouden we deze
in plaats van hard te coderen naar 32. 3, kunnen we enkele
parameters toevoegen aan onze int en
gegevens doorgeven.
En dan zouden we zoiets als dit
moeten doen, en we zouden daadwerkelijk moeten toewijzen wat er ooit is doorgegeven.
We zouden het eigenlijk naar een dubbel omzetten en we zouden eigenlijk zoiets als dit moeten doen,
het eerst naar een dubbel omzetten.
Maar dit wordt steeds geavanceerder voor wat we hier leren. Maar dit zou
eigenlijk twee parameters opnemen en toewijzen.
Dus wees een beetje anders, we zouden dan ons project moeten selecteren
en we zouden de programmaargumenten moeten instellen. Hier kunnen we gewoon
specificeren dat ze 44 en 28
zijn.
Laten we nu eens kijken wat hier gebeurt. Nu bouwen we en rennen we.
Het zou 44 en
28 moeten gebruiken voor onze berekeningen. En het gebruikt 44 en 28, en het
doet daar een andere berekening.
Maar dat loopt op de zaken vooruit.
Laten we gewoon geen programma-argumenten gebruiken, maar je kunt verifiëren dat dit de manier is om het
te doen en gewoon hardgecodeerde waarden toewijzen aan wat we ook maar willen.
En ik zal je dit bron- en zipbestand bezorgen, zodat je de
broncode kunt bekijken als je in de war bent.
We zouden hier waarschijnlijk ook opmerkingen van één regel moeten geven.
We zouden iets kunnen zeggen als het declareren van variabelen.
Nogmaals, opmerkingen zijn leuk omdat ze
de code helpen documenteren. We zouden kunnen
zeggen dat
de omtrekberekening wordt uitgevoerd en dat de laatste uitvoer weergeeft.
Nogmaals, veel hiervan is intuïtief.
Maar als iemand helemaal nieuw is, kunnen ze in de war raken, dus geef je de opmerkingen.
Dus een heleboel dingen waar we ons hier opnieuw op hebben gefocust. Hopelijk heeft dit
geholpen bij uw begrip van variabelen,
gegevenstypen, het gebruik van printf om variabelen, opmaakspecificaties
en ontsnappingsreeksen weer te geven. Dank u.