Hallo, en welkom terug.
In deze lezing wil ik over formaatspecificaties gesproken.
Dus dit staat in de sectie voor variabelen en gegevenstypen.
En de reden is dat het erg is belangrijk om de waarde van
variabelen als output te kunnen weergeven.
En formaatspecificaties helpen je daar in principe mee.
Dus ik wil enkele voorbeelden doornemen om te laten zien
hoe u de waarde van variabelen kunt weergeven en we gaan gebruik formaatspecificaties om het type gegevens op te
geven dat we willen weergeven.
Dus formaatspecificaties worden gebruikt wanneer variabelen weergeven als uitvoer.
Je kunt ze ook gebruiken om te converteren gegevens, maar we gaan het nu alleen hebben
over het gebruik van deze uitvoer.
Ze specificeren het type gegevens van de variabele die u wilt weergeven.
Dus als u bijvoorbeeld een geheel getal met de naam som en het is gelijk
aan 89 en dat wil je weergeven variabele som, wat u zou doen, is
de functie printf gebruiken.
En het ziet er toch een beetje raar uit.
Het ding dat je zou moeten doen Merk echt op
dat in deze printf een procentsymbool staat.
En de manier waarop je gaat zijn in staat om een formaatspecificatie te
identificeren, is via dat procentsymbool.
Dus formaatspecificaties zijn precies wat de naam inhoudt dat ze
het gegevensformaat specificeren en eigenlijk hoe iets moet worden opgemaakt
of weergegeven.
Dus in dit voorbeeld printf is een functie die we hebben gebruikt
om de output weer te geven.
Wij weten hoe we dit moeten doen omdat we veel verschillende
voorbeelden hadden en een uitdaging.
Printf is een functie.
Weer een functie waar we het nog niet over hebben
gehad over functies in detail, maar een algemeen concept van een functie alleen betekent dat het een groep code is.
Het is een manier van organiseren dingen als een algoritme kunnen
zich in een functie bevinden.
Functie heeft specifieke syntaxis in c in die zin dat je er haakjes bij ziet.
Dus we weten dat de belangrijkste functie is: de manier waarop u een programma invoert.
Dus we zijn bekend met in ieder geval een functie genaamd de belangrijkste.
We hebben ook geleerd over printf omdat dat een van de functies
is die je gebruikt om weergave-uitvoer naar de console.
Het is dus belangrijk om te begrijpen die twee basisfuncties.
We hoeven niet alles te begrijpen over functies tot nu toe.
Dat moeten we gewoon weten een functie kan worden aangeroepen
of aangeroepen om iets te doen.
En in dit geval gebruiken we de printf-functie om de uitvoer weer te geven, en we vertellen het
wat het moet weergeven op basis van op wat er tussen deze haakjes staat.
Dus printf is een functie, het kan de uitvoer van variabelen weergeven.
Tot nu toe, als we dat wilden iets weergeven met printf, we hebben
het gewoon tussen dubbele aanhalingstekens geplaatst en we zagen tekst naar het scherm gaan.
Maar wat gebeurt er als je een variabele wilt afdrukken.
Nou, als je wilt printen een variabele, moet u het type
gegevens daarvoor specificeren variabele die u wilt afdrukken.
De printf-functie heeft die informatie nodig.
Dus als je naar printf kijkt en je bent probeer
het te analyseren, je weet niets over functies toch, dingen die je
zouden moeten opvallen, zijn dat hey het heeft verlaten haakjes en rechterhaakjes.
Er staat een komma in.
Er staan citaten in.
Allereerst, je gaat het weten functie vanwege de haakjes.
En tussen die haakjes staat wat wat functieargumenten worden genoemd.
Het zijn gegevens die je doorgeeft naar de functie die kan worden gebruikt en nogmaals,
het is niet echt belangrijk dat je dit allemaal
begrijpt, maar het zijn argumenten en de argumenten worden gescheiden door komma's.
Dus het eerste argument voor de printf-functie is alles binnen die
dubbele aanhalingstekens.
Het tweede argument zou dat variabele bedrag zijn.
En dus het eerste argument daar staat voor
wat u als uitvoer wilt weergeven, alles tussen dubbele aanhalingstekens.
En tot nu toe hebben we tekst konden weergeven.
Maar dat procent d symbool en die backslash n, we weten dat de
backslash n een escape-reeks is.
Dus als we dat proberen uit te printen, dat is ga gewoon een line feed uitprinten.
Maar wat doet het percentage d.
Welnu, het percentage d is eigenlijk zeggen dat wanneer je het procentsymbool
ziet, niet doen daadwerkelijk procent uitprinten.
Print uit wat het volgende argument is.
Dus procent d gaat naar daadwerkelijk worden geïnterpoleerd of
toegewezen aan de variabele som.
Dus samen met de weergave van de tekenreeks de som is, direct na weergave is
de som procent d wordt toegewezen aan de variabele die u
ook wilt weergeven.
En dan gaat backslash n naar worden geïnterpreteerd als een regelinvoer.
Dus dit gaat de som weergeven is de waarde van de som en vervolgens een regelinvoer.
Nu vertelt het procentsymbool u: dat het een formaatspecificatie is.
De d vertelt je dat het een geheel getal is.
En afhankelijk van het type daarvan gegevens, wat er na het procentsymbool
komt, gaat veranderen.
Dus dat is wat er aan de hand is met de printf-functie.
Het procentteken is wat belangrijk is in termen
van de formaatspecificatie.
Het is een speciaal karakter herkend door de printf-functie.
En wat meteen volgt dat procentsymbool zal
het type van de identificeren gegevens die we willen afdrukken.
Het type gegevens dat we willen om af te drukken wordt gewoon
een enkel teken, zoals dit is d.
De gegevens die we gaan eigenlijk staat print achter de komma.
En zo kun je veel verschillende procentsymbolen erin om veel
verschillende soorten gegevens af te drukken en we zullen enkele voorbeelden doornemen.
Dus hier is een voorbeeld waar we enkele variabelen
van verschillende typen maken.
We maken een geheel getal variabele, een float-variabele,
dubbele variabele en een karaktervariabele.
En we wijzen deze allemaal toe verschillende gegevenswaarden voor hen.
Deze willen we dan weergeven werkelijke variabelenwaarden.
En dus wat je zou moeten zien hier in deze printf-voorbeelden
staan na het procentteken er zijn verschillende letters.
We hebben procent I, procent f, procent e, procent g en procent c.
Nogmaals, die brieven datatypes identificeren.
Percentage dat ik ga een geheel getal vertegenwoordigen.
Percentage d vertegenwoordigt ook een geheel getal.
Percentage f vertegenwoordigt een stroom.
Percentage e gaat echt een dubbel vertegenwoordigen.
Percentage g gaat naar vertegenwoordigen ook een dubbel, alleen een
ander formaat.
Percentage c gaat naar een tekenvariabele vertegenwoordigen.
En dan Booleaanse waarden, onthoud, we vermeldden dat Booleaanse waarden waar
of onwaar zijn 0, 1.
Dus je zou een kunnen gebruiken procent ik daar ook.
Dus laten we dit doornemen voorbeeld in codeblokken.
Dus hier is ons bekende voorbeeld, onze hoofdfunctie, ons hoofdprogramma.
En ik ga gewoon kopiëren en plak de
waarden die we hadden voor ons kleine programma die verschillende gegevenstypen hadden.
Dit is dus het voorbeeld van de dia.
Nogmaals, ik heb hier een vrij groot lettertype, dus hopelijk kan iedereen het zien.
Alles wat we doen in dit voorbeeld is dat we enkele variabelen
van verschillende gegevenstypen declareren.
Dus in regel 12, verklaren we: een variabele van het type int genaamd integer
variabele, integer var, en we wijzen het 100 toe.
Dus we zijn aan het initialiseren en variabelen declareren.
We hebben een int, op regel 13 hebben we een stroom, regel 14, we hebben een dubbel,
regel 15, we hebben een karakter.
We weten dat het een personage is omdat het binnen een enkel aanhalingsteken staat.
En dan onze Boolean die we kunnen gebruik gewoon opnieuw underscore bool
is wat werd gedefinieerd in de C99 standaard, maar we kunnen gewoon bool gebruiken.
Ik denk dat dat beter zou zijn.
En dan kunnen we dat op 0 zetten.
De printf-functie dat is het weergeven van de uitvoer.
En het eerste argument binnen de dubbele aanhalingstekens zullen zijn
wat op het scherm wordt weergegeven.
Het tweede argument gaat worden toegewezen aan
wat de formaatspecificatie is, procent i.
En dan is de backslash n gewoon nieuwe regels afdrukken, want
dat is een ontsnappingsreeks.
Dus als ik deze code zou uitvoeren, eerst moet ik compileren en laten we eens kijken of
het lijkt alsof we hebben ergens een extra karakter.
Als je in codeblokken zit, één van de manieren waarop u fouten kunt identificeren, is deze kleurcodering.
Het zal je vertellen.
Dus als je dingen ziet die zijn gemarkeerd, is dit
meestal een goede indicatie dat er is iets raars aan de hand.
Dus nu redden we het, bouwen we het, we hebben een naamloos type bool.
Dus we gaan gewoon underscore pool gebruiken voor: nu en we hebben hier nog steeds
een aantal slechte karakters en we weten het dat
omdat de printf eigenlijk niet...
opnieuw zou ik moeten hebben ik heb dit gekopieerd en geplakt ik
heb dit gekopieerd en geplakt van de micro van de PowerPoint-dia's en het voegde in feite
al deze rare karakters toe.
Dus nu moet ik maken zeker dat ze er niet zijn.
En nu hebben we geen fouten niet zeker waarom ik
bool niet kon
gebruiken omdat het een c++ is.
Dus bool is eigenlijk voor c niet gedefinieerd als een alias,
denk ik, tot de c11-standaard.
Nou, je moet underscore bool gebruiken.
Dus laten we dit ding runnen.
En wat we zullen opmerken is output gaat
het de uitvoer weergeven, dus je zult opnieuw merken dat? het geeft gehele waarden weer.
Dus het toont wat er ooit in de aanhalingstekens en dan wordt het percentage I toegewezen aan wat de
waarde ook is van geheel getal var, wat 100 is.
Dus procent f wordt in kaart gebracht naar zwevende var en vice versa.
Dus wat je ziet is een geheel getal var is gelijk aan
100, zwevende var is gelijk aan 331. 79 enzovoort, dubbele var en dubbele bar.
En je zult merken dat de formaten een beetje anders, afhankelijk
van de specificatie die u opgeeft.
Je merkt ook dat bool var gelijk is aan 0 omdat bool eigenlijk een geheel getal is.
Andere dingen die u moet opmerken in lijn is, wordt de zwevende
var eigenlijk afgedrukt als 331. 79009.
Maar we hebben het 331 toegewezen. 79, en de reden dat het met meer precisie
wordt weergegeven, is vanwege de specificatie f en afhankelijk van in welke machine u
zich bevindt, omdat het machine-onafhankelijk is het kan anders worden weergegeven.
En dit is dus slechts een voorbeeld van hoe u formaatspecificaties kunt gebruiken.
En ook, als je wilde printen meer dan
één variabele op dezelfde regel, dus we kunnen eigenlijk zet het anders dat we
willen hier iets anders binnen hier.
En dan kunnen we er nog een doen ding procent d of laten we procent laten we
de zwevende var afdrukken.
We zouden procent f kunnen doen en dan alles wat we hoeven te doen
als we twee variabelen willen afdrukken.
We hadden nog een komma en we zeggen drijvende var.
Dus je ziet wat ik hier deed is I wilde twee variabelen afdrukken op één
statement, één print statement.
Dus ik heb een ander formaat toegevoegd specificeerder en toen heb ik nog een komma
toegevoegd om de . te specificeren variabele die ik wil afdrukken.
Dus je kunt er zoveel plaatsen formaatspecificaties tussen
de dubbele aanhalingstekens.
En die gaan krijgen toegewezen aan wat dan ook na
de komma's voor elke variabele.
Nogmaals, ik wilde het hebben over formaat specifiers omdat we gegevens
gaan afdrukken voor foutopsporing.
Het is belangrijk om te weten hoe variabelen uit te printen.
En er zijn allerlei soorten verschillende formaatspecificaties
in de programmeertaal c.
Ik wil je een geven kleine illustratie van een aantal
van degenen die je eigenlijk gaat te gebruiken, afhankelijk van het gegevenstype.
Maar formaatspecificaties kunnen nog ingewikkelder worden.
Je zou hier een procent kunnen zetten en zeg 2 stip en dit zal het
afdrukken tot op twee decimalen.
Er is allerlei leuks dingen die u kunt doen met
opmaakspecificaties om uw gegevens op te maken.
Maar we gaan het gewoon hebben over de basis, in feite
hoe je de formaatspecificatie gebruikt, specificeer het type
van gegevens die worden uitgevoerd en plaats de variabele met de komma's.
Hier kun je dus lekker mee spelen.
We hebben weer een activiteit of een kleine uitdaging om dit te
helpen begrijpen.
Maar dit programma heeft zojuist gedemonstreerd wat declaratie-initialisatie
van variabelen en vervolgens met behulp van formaatspecificaties om ze weer te geven.
Dus laten we teruggaan naar de dia's en vat enkele van deze
verschillende formaatspecificaties samen die beschikbaar zijn in c.
Laten we nog een voorbeeld bekijken gerelateerd aan
formaatspecificaties, de met specificatie.
Dus de breedtespecificatie is waar je hebt een getal achter het procentteken dat het minimum
aangeeft veldbreedte die moet worden afgedrukt als de tekens kleiner zijn dan de grootte
van de breedte die in de ruimte overblijft.
het heeft dus echt gewoon met precisie te maken hebben.
Dus dit is logischer als Ik laat je een concreet voorbeeld zien.
Dit heeft dus te maken met echt zweven puntnummers en gehele getallen.
Dus laten we zeggen dat we een stroom
hebben genaamd x en dit wordt gelijk aan 3. 99983 of een heleboel verschillende decimalen.
We kunnen de breedte afdrukken van: dit door aan te geven hoe ver of hoe
nauwkeurig het nummer is.
Dus we kunnen doen, we kunnen printf zeggen.
En als we procent willen afdrukken x, we gebruiken
meestal zoiets als procent f en dan we wil onze praalwagen uitprinten.
Maar wat willen we doen? in plaats daarvan willen we specificeren.
Dus het zou eruit zien als iets zoals dit.
In tegenstelling tot procent f, kunt u: zeg eigenlijk procentpunt en dan kun je iets zeggen
als punt 2.
En wat dit gaat doen is het alleen ga printen 3. 99 omdat de punt en dan
het getal de . aangeeft breedte van het getal met drijvende komma.
Dus laten we doorgaan en dit bouwen en als we het uitvoeren, kunnen
we zeggen en we willen dit zeker weten x is, willen we er zeker
van zijn dat het slechts met twee nauwkeurigheid wordt afgedrukt.
Dus als we dit uitvoeren, zul je zien dat het print gewoon 4 uit. 00, dus het rondt het af.
Maar nogmaals procent twee is de specificatie.
Nu kunt u dit wijzigen.
Als je er geen 2 wilt gebruiken, moet je kan 5 zeggen en dat zal alles afdrukken
en het zal het afronden.
Laten we er dus echt 9 doen. 3 en het zal 5 precisie afdrukken.
Dus als we dit nu uitvoeren, zul je zie dat het wordt afgedrukt 3. 93232.
Er zijn dus vijf decimalen.
En dus kunt u de breedte-operator gebruiken voor hoe u het wilt bieden.
Dus in deze samenvattingsdia is het eigenlijk vertelt u de formaatspecificaties
die u zou gebruiken voor printf in de derde kolom hier, print f-diagrammen.
Dus als je wilt uitprinten een teken, gebruik procent c.
Als u een bool wilt afdrukken, gebruik procent i of procent u en dat zal
0 of 1 afdrukken.
In de const zijn er ook voorbeelden van wat deze gegevenstypen vertegenwoordigt.
Short int zou procent zijn hallo, procent hx enzovoort.
Degene die je waarschijnlijk gaat doen gebruik veel int voor procent i
of procent d, procent d werkt met int is meestal gebruikt, afhankelijk van de standaard.
Percentage f, je krijgt een u geassocieerd met dat voor drijvers, verdubbelt, procent f,
procent e, procent g.
Elke gaat naar de precisie bepalen.
Lange dubbele procent lf, nog een echte populaire is procent s voor snaren, maar we hebben
het nog niet gehad over strings tot nu toe, die
slechts een reeks tekens zijn.
Maar nogmaals, al deze verschillende formaatspecificaties kunnen worden opgenomen om zowel
gegevens te converteren als weer te geven gegevens als uitvoer, en we zullen
dit veel doen in veel voorbeelden.
Dank u.