สวัสดีและยินดีต้อนรับ.
เรามาคุยกันต่อเกี่ยวกับประเภทข้อมูลและพูดคุยเกี่ยวกับอีกสองสามอย่างในการบรรยายครั้งนี้เราจะพูดถึงประเภทข้อมูล ENM ในประเภทข้อมูล
Chaar care
พอคุณรู้ว่ามีชนิดข้อมูลที่อนุญาตให้โปรแกรมเมอร์กำหนดตัวแปรและระบุค่าที่ถูกต้องที่สามารถเก็บไว้ในตัวแปรนั้นได้
ดังนั้นมันจึงมีพลังมาก
มันคือการระบุชนิดข้อมูล
มันเป็นคีย์เวิร์ด ENM แต่โดยทั่วไปคุณสามารถมีประเภทข้อมูลของคุณเองที่มีค่าบางอย่างเท่านั้น
ตัวอย่างเช่นคุณสามารถสร้างตัวแปรที่ชื่อผู้โทรเข้าของฉันหากเป็นประเภท
ENM บางประเภทคุณสามารถตั้งค่าเพื่อให้มีเฉพาะค่าที่กำหนดสีหลักเช่นสีแดงสีเหลืองหรือสีน้ำเงินเท่านั้น
จากนั้นจึงไม่สามารถกำหนดค่าอื่นให้กับมันได้
คอมไพเลอร์จะให้ข้อผิดพลาดกับคุณดังนั้นมันจึงเหมือนกับประเภทข้อมูลที่คุณสามารถระบุได้ว่าคุณสามารถสร้างได้ แต่คุณจะต้องกำหนดประเภทข้อมูลแล้วคุณจะต้องสร้างตัวแปร
ชนิด
ดังนั้น enum จึงเป็นคำสำคัญ
สิ่งแรกที่คุณต้องทำถ้าคุณต้องการใช้ชนิดข้อมูลที่เพียงพอนี้คือคุณต้องกำหนดเวลาให้เพียงพอและตั้งชื่อให้มันเป็นเพียงตัวระบุเช่นเดียวกับชื่อตัวแปร
และวิธีที่คุณทำคือคุณจะใช้คำว่า enum
หลังจากนั้นคุณก็รู้คำสำคัญคุณจะต้องตั้งชื่อเหมือนตัวระบุแล้วหลังจากตัวระบุคุณจะใส่รายการค่าที่ถูกต้องทั้งหมดภายในวงเล็บปีกกาและคุณบอกว่าสิ่งนี้ทำได้ เป็นค่าเหล่านี้
และเมื่อคุณต้องการใช้ N ในภายหลังคุณประกาศว่าคุณสร้างตัวแปรของจีโนมชนิดนั้น
ดังนั้นเรามาดูการกระทำนี้ที่นี่
ฉันกำลังกำหนดประเภท enum เรียกว่าสีหลัก
ดังนั้นฉันมีแป้นพิมพ์จีโนมแล้วฉันมีชื่อของฉันซึ่งเป็นสีหลักและจากนั้นฉันจะกำหนดค่าทั้งหมดสำหรับประเภทนั้นและคุณจะเห็นว่าพวกเขาอยู่ภายในวงเล็บปีกกาปีกกาหยิกซ้าย รั้งหยิกขวา
ในกรณีนี้เรามี Ina ชื่อสีหลักที่สามารถเก็บค่าของสีแดงสีเหลืองและสีน้ำเงินเท่านั้นและไม่สามารถเก็บสิ่งอื่นได้
หากคุณพยายามกำหนดค่าให้กับสีหลักหรือหากคุณพยายามใช้ชนิดข้อมูลสีหลักและคุณพยายามกำหนดค่าตัวแปรอย่างอื่นมันจะไม่ทำงาน
นี่คือวิธีที่เรานิยามมัน
ก่อนอื่นเราต้องกำหนดให้คุณรู้ว่าเราไม่จำเป็นต้องใช้มันอีกนิยามคือการบอกว่านี่คือสิ่งที่มันเป็น
และสิ่งที่เรากำลังพูดถึงที่นี่คือเรามีสีหลักในสีขาวมันอาจเป็นสีแดงเหลืองและน้ำเงินดังนั้นตัวแปรที่ถูกประกาศว่าเป็นสีหลักนั้นสามารถกำหนดค่าสีแดงเหลืองและน้ำเงิน
ภายในโปรแกรมจะไม่มีค่าอื่นใดทำงาน
ดังนั้นอีกครั้งขั้นตอนแรกกำหนดมันขั้นตอนที่สองคือการใช้มัน
ดังนั้นหลังจากที่เราได้กำหนดไว้เราสามารถประกาศตัวแปรประเภทนี้
สีหลักและวิธีที่เราประกาศตัวแปรตอนนี้คือเรายังคงใช้คำหลัก enim
จริงๆแล้วเรามีชื่อของจีโนมที่เราระบุเมื่อเรากำหนด
และท้ายที่สุดเราก็ตามด้วยรายการวาจา
นี่คือตัวอย่างคือเรามีเพียงพอที่เราจะใช้คีย์บอร์ดมากพอเรามีชื่อและชื่อที่เราต้องการใช้ซึ่งเป็นสิ่งที่เราเพิ่งสร้างขึ้นเรียกว่าสีหลักแล้วเราก็มีชื่อ
ดังนั้นที่นี่เรามีรายได้ต้นแบบสีสองสีในสีของ Greig
ดังนั้นนี่คือที่ที่เราใช้จีโนมเราได้กำหนดไว้แล้วว่าจีโนมสามารถเป็นแค่สีแดงเหลืองหรือน้ำเงิน
และตอนนี้เรากำลังบอกว่าเรามีสองตัวแปรชื่อสีของฉันและสีที่ยอดเยี่ยมที่สามารถมีเพียงหนึ่งในสามค่าที่ไม่สามารถมีสิ่งอื่นใด
ดังนั้นที่นี่เรากำลังประกาศตัวแปรสีหลัก
และอีกครั้งนี่เป็นการกำหนดตัวแปรสองสีของฉันและสีเทาให้เป็นสีหลัก
ซึ่งเป็นชนิด Itam ค่าอนุญาตเท่านั้นที่สามารถกำหนดให้กับตัวแปรเหล่านี้ตัวแปรทั้งสองนี้เป็นสีแดงสีเหลืองและสีน้ำเงิน
ดังนั้นเราสามารถบอกได้ว่าสีของฉันเท่ากับสีแดงและมันใช้ได้อย่างสมบูรณ์
เราไม่สามารถเห็นสีของฉันเท่ากับสีเขียวที่จะใช้งานได้เพราะค่าเหล่านั้นไม่ถูกต้องสำหรับประเภท enim
นั้นเราไม่สามารถพูดได้ว่าสีของฉันเท่ากับ Jasen เพราะสีของฉันมีได้เพียงสามค่าของสีหลัก
คุณก็รู้ว่าฉันพิมพ์
ดังนั้นนี่คือประเภทข้อมูลที่มีประสิทธิภาพมากเพราะคุณกำหนดประเภทข้อมูลของคุณเองที่สามารถมีค่าบางอย่างเท่านั้นตัวอย่างอื่นที่นี่จะเป็นถ้าเราสร้าง ENM ที่เป็นประเภทเดือนและปีที่เราบอกว่าเดือนจะเท่ากัน
ถึงมกราคมกุมภาพันธ์มีนาคมเมษายนพฤษภาคมมิถุนายนกรกฎาคมสิงหาคมหรือตุลาคมพฤศจิกายนธันวาคม
นี่คือคำจำกัดความอีกครั้ง
นี่คือที่ที่เราจะบอกว่าค่าที่ถูกต้องคืออะไร
ถ้าเราจะไปและใช้คำใบ้เราจะสร้างตัวแปรที่เรียกว่าพอเดือนแล้วชื่ออะไรก็ตามที่คุณต้องการที่จะให้มันแล้วเราสามารถกำหนดให้ชื่อนั้นของเดือนที่ถูกต้องเหล่านี้มกราคมถึงธันวาคม
และนั่นคือวิธีที่คุณใช้ Ina
ตอนนี้ภายใต้ประทุนเท่าที่คุณใช้งานในภาษาการเขียนโปรแกรมจะมีตัวเลขแทนจริงๆ
ดังนั้นคอมไพเลอร์จึงใช้ตัวระบุการคำนวณเป็นค่าคงที่อื่น ๆ
ดังนั้นชื่อแรกในรายการที่คุณกำหนดถ้าคุณพยายามที่จะพิมพ์ค่าจะเป็นศูนย์
ทั้งหมดนี้เป็นการพูดอีกครั้งว่าเป็นอย่างไร
หากคุณต้องการแสดงผลสิ่งที่เป็นค่าจริง
ดังนั้นสิ่งนี้หมายความว่าถ้าเรามีเดือนพอเดือนนี้เราสร้างตัวแปรชนิดใหม่ในเดือนและจากนั้นเราบอกว่าเดือนนี้เท่ากับเดือนกุมภาพันธ์เดือนนี้จะเท่ากับจำนวนเต็ม
แต่เรายังสามารถเปรียบเทียบและใช้ เพื่อเปรียบเทียบกับเดือนกุมภาพันธ์
แต่ถ้าคุณจะพิมพ์ออกมาในเดือนนี้เพื่อต่อต้าน เดือนนี้จะเป็นค่าจำนวนเต็มที่สอดคล้องกับสิ่งที่กำหนดไว้ในรายการ
ดังนั้นในกรณีนี้กุมภาพันธ์จะเป็นหนึ่งเพราะเดือนนี้เพียงพอ
รายการที่สองอยู่ในรายการเดือนกุมภาพันธ์ที่ถูกต้อง
ดังนั้นถ้าเราย้อนกลับไปถ้าคุณจำได้เมื่อเรากำหนดมัน
รายการที่สองคือเดือนกุมภาพันธ์และคุณควรสังเกตว่าเป็นรายการที่สองแม้ว่ารายการที่สองจะเป็นเพราะรายการนั้นเริ่มที่ศูนย์
ดังนั้นเดือนมกราคมจะเป็นศูนย์ 1 กุมภาพันธ์จะเป็น 2 และต่อไป
และนี่เป็นสิ่งสำคัญเพราะคุณสามารถเปรียบเทียบกับมันได้และเปรียบเทียบกับค่าจริงเช่นกุมภาพันธ์
ตอนนี้ถ้าคุณต้องการมีค่าพลังงานเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับตัวระบุผู้ค้ารายใหม่คุณสามารถกำหนดบางสิ่งได้อย่างชัดเจนโดยใช้ตัวดำเนินการกำหนดค่าเมื่อคุณกำหนดประเภท
ตัวอย่างเช่นที่นี่ถ้าเรากำหนด enim
ใหม่ของทิศทางชนิดและเรากำลังบอกว่าค่าของทิศทางนั้นขึ้นลงทางซ้ายและขวาคุณจะเห็นว่าค่าที่สามที่เหลืออยู่จริง ๆ แล้วเท่ากับว่าบอกว่าซ้าย เท่ากับ 10
ดังนั้นในกรณีนี้ทิศทางประเภทจีโนมของเราถูกกำหนดด้วยค่าขึ้นลงซ้ายและขวา
เหล่านี้เป็นค่าที่ถูกต้องเท่านั้นที่คุณสามารถกำหนดตัวแปรประเภทนี้
OP จะเท่ากับศูนย์เพราะมันเป็นองค์ประกอบแรกในคำนิยามรายการหนึ่งจะเท่ากับลงเพราะเป็นองค์ประกอบที่สอง
อีกครั้งมันเริ่มที่ศูนย์ 10 จะเรียกว่าด้านซ้าย
มันจะไม่เท่ากับ 2 เพราะเรากำหนดให้ชัดเจนเท่ากับ 10 ดังนั้นจำนวนมากจะเท่ากับ 10
เพราะนั่นคือสิ่งที่เราใส่ในคำจำกัดความ
แล้วขวาจะเท่ากับ 11 เพราะมันจะเป็นทันทีหนึ่งถัดไปหลังจากนั้นเป็นถัดไป
ดังนั้นถ้าเรามีค่าอื่นและจะมี 12
ดังนั้นคุณสามารถกำหนดค่าอย่างชัดเจนหากคุณต้องการ
แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากเมื่อคุณทำการเปรียบเทียบหรือถ้าคุณพิมพ์ค่าที่คุณต้องรู้ว่าตัวเลขนั้นจะแสดงเป็นจำนวนเต็มนอกระบบ
แต่คุณยังสามารถใช้จริงได้มีนาคมมีนาคมมกราคมเมื่อคุณลงชื่อเข้าใช้รายได้ คุณเปรียบเทียบค่าเหล่านั้นกับค่าอื่นที่คุณสามารถใช้ได้ในเดือนมกราคมกุมภาพันธ์มีนาคม
มันยังให้คุณใช้ในคืนนั้นได้
ชื่อที่ดีเหล่านั้น
ดังนั้นเราจะมีการมอบหมายหรือความท้าทายเล็กน้อยเกี่ยวกับตัวเลขเพื่อให้คุณคุ้นเคยกับมันมากขึ้น
แต่ประเด็นตรงนี้คือคุณจะสร้างประเภทของฉันได้อย่างไรและคุณจะแก้ไขตัวแปรประเภทนั้นและกำหนดค่าได้อย่างไร
และมันก็ดีเพราะคุณสามารถควบคุมสิ่งที่ได้รับมอบหมาย
หากคุณไม่ต้องการให้ Derakhshan ได้รับมอบหมายคุณรู้ว่ามุมขวาคุณเพิ่งกำหนด updown ไปทางซ้ายและขวา
ประเภทข้อมูลที่สำคัญอีกประเภทที่ฉันต้องการพูดถึงคือตัวอักษรหรือการดูแลขึ้นอยู่กับว่าคุณออกเสียงอย่างไร
เราได้พูดถึงส่วนใหญ่เกี่ยวกับประเภทข้อมูลตัวเลขที่เราได้พูดคุยเกี่ยวกับอักขระแทนอักขระเดียวเช่นระดับตัวอักษร 6
หรือเซมิโคลอน
และสิ่งที่คุณเห็นคือคำพูดเดียว
เหตุผลที่เรารู้ว่ามีตัวละครแม้ว่าจะเป็นตัวเลขก็เพราะในเครื่องหมายคำพูด
ดังนั้นสิ่งใดก็ตามที่อยู่ในเครื่องหมายคำพูดเดี่ยวในโปรแกรมจะเรียกว่าชนิดข้อมูลอักขระและโดยทั่วไปอักขระจะเป็นอักขระตัวอักษรผสมตัวเลขเช่น ABC
TFG แต่พวกเขายังสามารถเป็นตัวเลขจริงหรืออักขระอื่น ๆ บนแป้นพิมพ์ได้
และคุณยังสามารถประกาศตัวแปรของตัวละครเพื่อไม่ได้ลงนามไม่ได้ลงนามก็หมายความว่าพวกเขาไม่สามารถลบ
ดังนั้นมันไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากนัก
แต่สิ่งที่บอกคอมไพเลอร์เมื่อคุณมีตัวละครที่ไม่ได้ลงชื่อคือมันเป็นเพียงตัวเลขบวกเพราะตัวละครที่จำได้สามารถแสดงเป็นตัวเลขในตาราง ASCII
และเรากำลังพูดถึงวินาทีนั้น แต่เราจะพูดถึง
คุณไม่ต้องการสับสนประเภทข้อมูลอักขระด้วยสตริงอักขระประเภทข้อมูลอักขระเป็นเพียงอักขระเดียวภายในเครื่องหมายคำพูดเดี่ยว
เรามีส่วนอื่นทั้งหมดที่เราจะพูดคุยเกี่ยวกับสตริง
นี่จะเป็นลำดับของตัวละครและจำนวนตัวอักษร
ดังนั้นอย่าสับสนกับอักขระหรืออักขระถ้าคุณต้องการประกาศตัวละครและใช้มัน
คุณสามารถระบุประเภทข้อมูลถ่านแคร์แล้วระบุ
ดังนั้นในตัวอย่างนี้เราได้ทำการถ่านโดยการประกาศตัวแปรที่ชื่อว่า broils of char
เมื่อเรากำหนดให้กับตัวแปรนั้นเราวางมันไว้เราจะใส่ค่าไว้ในเครื่องหมายคำพูดเดี่ยว
เท่ากับว่าเขาต้มดีถ้าเราลองพูดว่าต้มเท่ากับ t และ t ไม่ได้อยู่ในเครื่องหมายคำพูด
ไม่เป็นไรเพราะเขาเป็นตัวแปร
และนั่นจะไม่ถูกต้องเว้นแต่ว่า T เป็นประเภทถ่านเช่นกัน
ที่นี่เรามี broils เท่ากับเครื่องหมายคำพูดคู่ t
อีกครั้งที่ไม่ถูกต้องเพราะเครื่องหมายคำพูดคู่ใน C หมายถึงสตริงที่เราจะพูดถึงเพิ่มเติม
แต่นั่นไม่ถูกต้อง
ดังนั้นถ้าคุณไม่ใส่เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวเหล่านั้นคอมไพเลอร์ก็จะคิดว่า T เป็นชื่อของตัวแปรและมันจะไม่ทำงาน
ถ้าคุณใช้เครื่องหมายคำพูดคู่มันจะคิดว่าคุณกำลังใช้สตริง
ดังที่ได้กล่าวไปแล้วคุณยังสามารถใช้รหัสตัวเลขเพื่อกำหนดค่าสำหรับตัวละครและมันจะใช้ตาราง ASCII
ดังนั้นตาราง ASCII เป็นวิธีแสดงอักขระเป็นตัวเลขในคอมพิวเตอร์
มีโต๊ะทั้งหมดนี้
และโดยทั่วไปถ้าคุณกำหนดตัวเลขให้กับประเภทตัวอักษรมันจะคิดว่าคุณกำลังกำหนดค่า ascii ดังนั้นสิ่งที่จะทำคือจะดูวิทยาศาสตร์ 65 องศามันจะมอง
65 ในตาราง ASCII
และมันจะเป็น เทียบเท่าหรือตัวละครอะไรก็ตามที่เป็น
และคุณต้องดูในตาราง ASCII เพื่อดูว่าตัวละครนั้นคืออะไร
แต่คุณรู้ว่าฉันรู้ว่า B เป็น 48
ดังนั้นอีกครั้งนี่คือวิธีที่คอมพิวเตอร์ใช้แทนอักขระบางตัวด้วยตัวเลข
ดังนั้นคุณสามารถกำหนดตัวเลขให้กับตัวละคร
พวกมันกำลังจะถูกแปลงเป็นอักขระตัวเดียวโดยขึ้นอยู่กับว่ามันคืออะไรและตัวละครตารางหลบหนีของ ASCII
นี่เป็นคำเฉพาะที่คุณจะได้ยินเกี่ยวกับว่าโดยทั่วไปแล้วมันเป็นอักขระพิเศษที่แสดงถึงการกระทำในภาษาซี
ตัวอย่างเช่นคุณสามารถมีอักขระพิเศษที่แสดงถึง backspace หรืออักขระพิเศษที่แสดงถึงบรรทัดใหม่
หรือตัวละครพิเศษที่แสดงถึงเทอร์มินัล Bellary
และคุณสามารถแสดงการกระทำเหล่านี้โดยใช้สัญลักษณ์ที่น่าอึดอัดใจเช่นตัวละครในเครื่องหมายคำพูดเดี่ยว
เหล่านี้คือสกอตต์ที่เรียกว่าลำดับการหลบหนี
เหล่านี้เป็นอักขระพิเศษที่แสดงถึงการกระทำ
ดังนั้น escape sequences จึงถูกล้อมรอบด้วยเครื่องหมายคำพูดเดี่ยวเมื่อพวกมันถูกกำหนดให้กับตัวละครด้วยวาจา
คุณมักจะเห็นลำดับการหลีกเลี่ยงเหล่านี้ภายในสตริงและเพื่อแสดงการกระทำ
ตัวอย่างเช่นที่นี่เรามีตัวอักษร X เท่ากับเครื่องหมายคำพูดเดียวแบ็กสแลช n
และคุณจะสังเกตเห็นว่าตัวอักษร ASCII จำนวนมากเริ่มต้นด้วยแบ็กสแลช
แต่แบ็กสแลชและเป็นตัวอักษรตัวเดียว ขึ้นบรรทัดใหม่
ดังนั้นหากคุณพยายามพิมพ์ตัวละครออกมามันจะไม่พิมพ์ backslash
จริง ๆ มันจะพิมพ์ขึ้นบรรทัดใหม่คุณจะเห็นบรรทัดใหม่ที่พิมพ์ออกมาดังนั้น char X จะเป็นตัวแทนของตัวละครตัวนี้
และถ้าคุณเพิ่มตัวแปรการพิมพ์ x มันจะเพิ่มบรรทัดถัดไป
และมีลำดับการหลบหนีที่แตกต่างกันจำนวนมาก
นี่คือตารางเล็ก ๆ ที่ดีที่ฉันได้รับจากหนังสือ Primer Plus
ซึ่งเป็นตัวแทนของตัวละครในการหลบหนีทั้งหมดที่คุณสามารถใช้เพื่อเป็นตัวแทนการกระทำ
ดังนั้นเราจึงกล่าวถึงแบ็กสแลชในนั่นคือแบ็กสแลชบรรทัดใหม่คือคาร์แบ็กสแลชที่คืน
V เป็นแบ็กสแลชของแท็บแนวตั้ง T ฉันคิดว่าเป็นแท็บแนวนอน
ดังนั้นขอยกตัวอย่างบางส่วนของเรื่องนี้และให้ตัวอย่างบางส่วนของ ENM ภายในบล็อคโค้ดที่ดีของเรา
Ed ดังนั้นที่นี่เรามีโปรแกรมที่คุ้นเคยกับคณิตศาสตร์หลักของเราและรู้จักเขาอีกครั้งชื่อใดดีเพราะคุณสามารถ
คุณสามารถตัดสินใจได้ว่าจะให้ค่าอะไรกับมัน
แต่มีสองขั้นตอนเมื่อคุณสร้าง ENM
คุณต้องกำหนดประเภทแล้วคุณต้องสร้างตัวแปรประเภทนั้นและคุณใช้คำหลักที่เพียงพอสำหรับทั้ง
ดังนั้นถ้าฉันต้องการสร้าง ENM ประเภทใหม่และฉันต้องการชื่อ
ฉันมีสิ่งนี้เท่ากับค่าบางอย่าง
ตัวอย่างเช่นฉันสามารถสร้างประเภทพอสมมติว่าชื่อประเภทเพศ
เราเคยเห็นเพศแล้วสิ่งที่เราทำก็คือเราใช้แผ่นยึดด้านหลังที่จะไม่สับสนกับขายึดสี่เหลี่ยม
และจากนั้นเราจะกำหนดรายการค่าที่สามารถเป็นเพศได้
โดยทั่วไปคุณก็สามารถเป็นผู้ชายแล้วเราแยกมันด้วยเครื่องหมายจุลภาคแล้วถ้าผู้หญิงแล้วเราจบด้วยการเรียกกึ่ง
และนี่คือสิ่งที่พูดคือเรามีประเภทใหม่ที่เรียกว่าเพศ
มันเป็นประเภท ENM
และค่าเดียวที่สามารถกำหนดให้กับตัวแปรประเภทนี้คือเพศชายและเพศหญิงถ้าเราต้องการใช้สิ่งนี้แล้วเราสามารถสร้างตัวแปรใหม่ได้
เราต้องพูดชื่อ ENM ว่าเป็นเพศประเภทใดและเราก็บอกได้ว่าเพศของฉัน
ขวา.
และนั่นคือวิธีที่เราประกาศตัวแปรนั้นถูกประกาศว่าเป็นตัวแปรเพศของฉัน แต่เราไม่ได้กำหนดค่าเริ่มต้นหรือค่าที่เราสามารถกำหนดให้กับเกษตรกรชายของเราเพื่อที่เราจะได้บอกว่าเพศของฉันเท่ากับเพศชาย
ไปและรวบรวมสิ่งนี้จะเป็นเรื่องปกติ
ไม่มีข้อผิดพลาด
และถ้าเราพยายามหาสิ่งอื่นเช่นสมมติว่าเราต้องการกำหนดให้มันเป็นสตริง
ลองบอกว่าเราต้องการลงชื่อเข้าใช้และหมายเลข 44
ตอนนี้ถ้าเราพยายามสร้างสิ่งนี้คุณจะเห็นว่ามันสร้างขึ้นโดยไม่มีข้อผิดพลาดเพราะมันเป็น int
แต่ถ้าเราลองใส่เป็นสตริงหรืออะไรที่มีค่ามากกว่านี้
มันจะบอกว่าประเภทที่เข้ากันไม่ได้เมื่อกำหนด
ดังนั้นจึงมีข้อผิดพลาดที่นั่นมันยากมากที่จะเห็น แต่โดยทั่วไปเราไม่ได้รับอนุญาตให้กำหนดสตริงที่นี่
เพราะมันไม่ใช่ประเภทที่ถูกต้อง 44
คุณสามารถลงชื่อชายหรือหญิงเท่านั้น
แล้วอีกครั้งถ้าเราพยายามดูว่านี่แสดงอะไรในรูปของจำนวนเต็มดังนั้นเราสามารถพิมพ์ว่าเราสามารถบอกว่าผู้ชายเราสามารถเปรียบเทียบกับตัวแปรอื่น
ๆ ได้เพื่อที่เราจะได้สร้างจีโนมประเภทอื่นของเพศอื่น
เราต้องการใช้ข้อตกลงการตั้งชื่อที่ดีเสมอเพื่อให้แน่ใจว่าเราสะกดถูกต้อง
นั่นคือทั้งหมดที่เราสามารถพูดได้
พระเจ้าหญิง
และจากนั้นเราสามารถพูดได้ว่าสร้างค่าบูลีนเพื่อดูว่าจริงหรือเท็จสามารถพูดได้ว่าบูลเป็นเพศชายและเราอาจบอกได้ว่านั่นจะเท่ากับเพศชาย
ฉันขอโทษไม่ใช่เพศชาย แต่เพศของฉันเท่ากับเพศอื่น
และนี่จะกลับเท็จเพราะเพศของฉันไม่เท่ากับเพศอื่นเพศของฉันเท่ากับเพศชายและเพศอื่น
ๆ เท่ากับความล้มเหลวและเพศหญิงเสียใจและเพศชายจะถูกตั้งค่าเป็นค่าเท็จหรือค่าศูนย์
แม้ว่าเราจะสามารถเห็นคุณค่าของจีโนมได้โดยการพิมพ์ออกมา
และสิ่งที่จะสังเกตได้คือถ้าเราจะพิมพ์ค่าของจีโนมเพศที่เรายังไม่ได้เรียนรู้วิธีออกเสียงตัวแปร แต่เราสามารถทำสิ่งต่าง
ๆ เช่นปรานาฟเราจะสังเกตได้ว่าเพศของฉันจะเป็นจริง
เท่ากับศูนย์เพราะนั่นเป็นรายการแรกในรายการ
เพศอื่นจะเท่ากับหนึ่ง
นั่นก็เรียบร้อยดี
ฉันยังต้องการที่จะดูเล็กน้อยเกี่ยวกับตัวละครในตัวอย่างของเราจำไว้ว่าเราสามารถสร้างอักขระเดี่ยวของ
char ด้วยชื่อตัวแปรที่เราเพิ่งใช้ประเภท char และจากนั้นเราพูดอะไรบางอย่างเช่นอักขระของฉัน
มันสามารถเป็นเจ
อะไรก็ตามที่เราสามารถเซ็นได้
ตัวแปรที่แสดงถึงตัวเลข ASCII ทั้งหมดในตาราง
แต่นี่คือสิ่งที่ดีคือคุณสามารถกำหนดอักขระเลี่ยงซึ่งแสดงถึงการกระทำที่เฉพาะเจาะจงเช่นแบ็กสแลช
และถ้าเราพยายามที่จะใช้สิ่งนี้หรือพิมพ์ออกมามันจะพิมพ์บรรทัดใหม่
ดังนั้นเราสามารถพิมพ์ APH และเราบอกได้ว่าพิมพ์ f เราต้องทำอะไรบางอย่างเช่นพี ซี
C ที่เราจะพูดถึงการบรรยายครั้งต่อไปของเราแล้วออกเสียงตัวละครของฉัน
และนั่นจะแสดงขึ้นบรรทัดใหม่เป็นเพียงการป้อนบรรทัด
ดังนั้นถ้าเราจะสร้างสิ่งนี้และเราจะ Urana สิ่งที่เราเห็นจริง ๆ แล้วเมื่อผลลัพธ์เป็นเพียงบรรทัดใหม่และคุณก็เห็นมันอยู่ตรงนั้น
ดังนั้นมันเป็นการกระทำเฉพาะ
คุณไม่ได้พิมพ์ ALPA ใด
ๆ แต่จะลองดูตัวอย่างเพิ่มเติมของสิ่งที่ฉันพยายามแสดงให้เห็นที่นี่เป็นแนวคิดที่ดีของ UNAM และตัวละครและลำดับการหลบหนีตัวละครที่ได้รับการยกเว้น พิมพ์รหัสภายใน
ID และดูว่ามันทำอะไร
แต่เพื่อเสริมนี้ฉันจะให้ความท้าทายบางอย่างเพื่อช่วยในการประเมินของคุณ
หวังว่านี่จะช่วยได้
ขอบคุณ.