Cześć i witaj.
Kontynuujmy dyskusję na temat typów danych i porozmawiajmy o jeszcze kilku w wykładzie, o
którym będziemy rozmawiać na temat typu danych ENM w typie danych opieki Chaar.
Tak więc wystarczy wiedzieć, że istnieje typ danych, który pozwala programiście zdefiniować zmienną i określić prawidłowe wartości,
które mogą być przechowywane w tej zmiennej.
Jest bardzo potężny.
W rzeczywistości określa typ danych.
Jest to słowo kluczowe ENM, ale możesz zasadniczo mieć swój własny typ danych, który zawiera tylko określone wartości.
Na przykład możesz utworzyć zmienną o nazwie my caller, jeśli jest to określony typ ENM, który możesz ustawić
tak, by zawierał tylko Tam można przypisać tylko wartości kolorów podstawowych, takich jak czerwony żółty lub
niebieski.
I wtedy nie można mu przypisać żadnych innych wartości.
Kompilator da błąd i jest to rodzaj danych, które możesz określić, ale możesz
zdefiniować typ danych, a następnie będziesz musiał utworzyć zmienne
tego typu rodzaj.
Zatem słowo kluczowe jest słowem kluczowym.
Tak więc pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, jeśli chcesz użyć tego wystarczającego
typu danych, musisz zdefiniować tyle czasu i nadać mu nazwę tylko jako nazwę zmiennej.
A sposób, w jaki to robisz, użyjesz wyliczenia, które wymawiasz.
A potem, po znanym słowie kluczowym, podasz nazwę, taką jak identyfikator, a następnie po
identyfikatorze umieszczasz wszystkie listy poprawnych wartości w nawiasach klamrowych i zasadniczo mówisz, że to coś może
tylko być tymi wartościami.
A potem, kiedy chcesz użyć N później, deklarujesz utworzenie zmiennej tego typu genomu.
Zobaczmy to w akcji tutaj.
Definiuję typ wyliczeniowy nazywany kolorem podstawowym.
Miałem więc klawiaturę genomu, a następnie mam swoje imię i nazwisko, które jest kolorem podstawowym,
a następnie definiuję wartości wszystkich wartości dla tego typu, a zobaczysz, że są one zamknięte w nawiasach klamrowych, a lewe
nawiasy klamrowe prawy kędzierzawy nawias.
W tym przypadku mamy typ Ina o nazwie podstawowy kolor, który może zawierać tylko wartości czerwonego żółtego i niebieskiego i
nie może przechowywać niczego innego.
Jeśli spróbujesz przypisać wartość do koloru podstawowego lub jeśli spróbujesz użyć podstawowego typu danych koloru i spróbujesz
przypisać wartość zmiennej coś innego, to nie zadziała.
Tak to właśnie określamy.
Najpierw musimy to zdefiniować, wiesz, że nie musieliśmy go ponownie używać. Definicja mówi tylko, że tak
właśnie jest.
I tak mówimy tutaj, że mamy kolor podstawowy w kolorze białym, który może być czerwony, żółty i
niebieski, więc zmiennym, które są zadeklarowane jako kolor podstawowy, można przypisać tylko wartości czerwone i
niebieskie.
Wewnątrz programu nie działają żadne inne wartości.
Tak więc pierwszym krokiem, który go definiuje, jest drugi krok.
Po zdefiniowaniu możemy zadeklarować zmienną tego typu.
Podstawowym kolorem i sposobem, w jaki teraz deklarujemy zmienną, jest użycie słowa kluczowego enim.
Wtedy faktycznie mamy nazwę genomu, którą określiliśmy, kiedy ją zdefiniowaliśmy.
A potem na samym końcu podążaliśmy za tym listą słowną.
Oto przykład, że mamy wystarczająco dużo, że używamy wystarczającej liczby klawiatur, mamy nazwę i nazwę, której chcemy
użyć, która została właśnie stworzona, nazywana kolorem podstawowym, a następnie mamy tylko nazwy.
A więc mamy tutaj dwa dochody prototypowego koloru podstawowego mojego koloru w kolorze Greiga.
Znowu to tutaj używamy genomu, który już zdefiniowaliśmy, który genom może być po prostu czerwony,
żółty lub niebieski.
A teraz mówimy, że mamy dwie zmienne o nazwie mój kolor, a wielki kolor, który może zawierać tylko jedną z
tych trzech wartości, nie może zawierać niczego innego.
Tutaj deklarujemy zmienną koloru podstawowego.
I znowu definiuje dwie zmienne: mój kolor i szary kolor powinny być koloru podstawowego.
Który jest typem Itam, jedynymi dopuszczalnymi wartościami, które można przypisać do tych zmiennych, są dwie
czerwone i żółte.
Moglibyśmy więc powiedzieć, że mój kolor jest czerwony i to jest całkowicie poprawne.
Nie mogliśmy zobaczyć, że mój kolor jest zielony, który działałby, ponieważ te wartości nie są prawidłowe dla tego typu enimu,
nie można powiedzieć, że mój kolor jest równy Jasen, ponieważ mój kolor może zawierać tylko trzy wartości koloru
podstawowego.
Wiesz, że jestem typem.
Jest to bardzo potężny typ danych, ponieważ zasadniczo definiujesz własne typy danych, które
mogą zawierać tylko określone wartości. Innym przykładem byłoby tutaj, gdybyśmy stworzyli ENM, która jest typu miesiąc i rok. Mówimy, że ten miesiąc może
być tylko równy do stycznia luty marzec kwiecień maj czerwiec lipiec sierpień
lub październik listopad grudzień.
Ponownie jest to definicja.
Tutaj mówimy, jakie są prawidłowe wartości.
Gdybyśmy mieli użyć mounth, utworzylibyśmy zmienną o nazwie Enough month, a następnie dowolną
nazwę, którą chcemy nadać, a następnie możemy przypisać do tej nazwy dowolny z tych ważnych miesięcy od stycznia do grudnia.
I tak właśnie używasz Iny.
Teraz pod maską, jeśli chodzi o sposób implementacji w języku programowania, naprawdę
reprezentują liczby.
Tak więc kompilator faktycznie traktuje identyfikatory numeracji jak jakiekolwiek inne stałe.
Tak więc pierwsze imię na liście, którą zdefiniujesz Jeśli próbujesz wydrukować wartość, będzie to zero.
Wszystko to mówi ponownie, w jaki sposób są zdefiniowane.
Jeśli miałbyś wyświetlać dane wyjściowe Jakie są rzeczywiste wartości.
To oznacza, że jeśli mamy wystarczająco dużo Miesiąca w tym miesiącu stworzyliśmy nową zmienną typu w miesiącu, a
następnie powiemy, że ten miesiąc jest równy lutowi, w tym miesiącu faktycznie będzie równy liczbie całkowitej,
ale wciąż możemy go porównywać i używać porównać go z lutym.
Ale gdybyś wydrukował w tym miesiącu con. Ten miesiąc będzie faktycznie liczbą całkowitą odpowiadającą
temu, co zdefiniowano na liście.
Tak więc w tym przypadku luty byłby jeden, ponieważ w tym miesiącu wystarczy.
Drugi znajduje się na liście w lutym.
Więc jeśli wrócimy, jeśli pamiętasz, kiedy to zdefiniowaliśmy.
Drugi to luty i powinieneś zauważyć, że jest to jeden, mimo że jest drugi, ponieważ oznacza
to, że lista zaczyna się od zera.
Tak więc styczeń byłby zerowy 1 marca miałby być 2 i tak dalej.
Jest to ważne, ponieważ można je porównać
z rzeczywistymi wartościami, takimi jak luty.
Teraz, jeśli chcesz mieć określoną wartość energetyczną powiązaną z nowym identyfikatorem
handlowym, możesz jawnie przypisać coś za pomocą operatora przypisania, kiedy faktycznie definiujesz typ.
Na przykład tutaj, jeśli zdefiniujemy nowy cel kierunku tekstu i mówimy, że wartości wartości dla
kierunku są w górę, w lewo i prawo, zobaczysz, że trzecia wartość w rzeczywistości równa się temu,
że lewe będzie równa się 10.
Tak więc w tym przypadku kierunek naszego genomu definiowany jest wartościami w dół w lewo i w prawo.
Są to jedyne prawidłowe wartości, które można przypisać zmienne tego typu.
OP będzie równe zeru, ponieważ jest to pierwszy element w definicji listy, który ma być równy,
ponieważ jest to drugi element.
Znowu zaczyna się od zera 10 będzie nazywane lewym.
To nie będzie równe 2, ponieważ jednoznacznie przypisujemy mu wartość równą 10, więc wiele będzie 10, ponieważ to jest
to, co umieszczamy w naszej definicji.
A wtedy prawo będzie równe 11, ponieważ będzie to Natychmiast następny
po następnym.
Gdybyśmy mieli inną wartość i byłoby 12.
Możesz więc jawnie przypisać wartości, jeśli chcesz.
Ale znowu jest to ważne, ponieważ kiedy dokonujesz porównań lub drukujesz wartości, po prostu
musisz wiedzieć, że liczby są faktycznie reprezentowane jako liczby całkowite poza systemem,
ale nadal możesz korzystać z nich w lutym, w styczniu, kiedy podpisujesz swoje dochody, gdy faktycznie porównujesz te wartości z inną
wartością, której możesz użyć w styczniu, lutym marca.
Wciąż pozwala ci użyć tej nocy.
Te miłe imiona.
Będziemy mieli fajne małe zadanie lub wyzwanie na liczbach, abyś mógł lepiej się
z nim zapoznać.
Ale chodzi tutaj o to, jak stworzyć typ I'm type, a następnie jak wyleczyć zmienne tego
typu i przypisać wartości.
I znowu jest miło, ponieważ możesz kontrolować, co jest przypisane.
Jeśli nie chcesz, aby Derakhshan był przypisany, wiesz, że w prawym rogu właśnie zdefiniowałeś korektę w lewo i prawo.
Innym ważnym typem danych, który chcę omówić, jest znak lub troska w zależności od
sposobu wymawiania.
Rozmawialiśmy głównie o numerycznych typach danych, o których teraz mówiliśmy, że znak reprezentuje
pojedynczy znak, taki jak poziom cyfra 6 lub średnik.
A to, co tu widzicie, to pojedyncze cytaty.
Powodem, dla którego wiemy, że istnieją znaki, mimo że jedna z nich jest liczbą, ponieważ jest w pojedynczych cudzysłowach.
Zatem wszystko w pojedynczym cudzysłowie w programie jest określane jako typ danych znakowych i zazwyczaj znaki
będą alfanumerycznymi znakami, takimi jak ABC TFG, ale nadal mogą być rzeczywistymi cyframi lub
innymi znakami na klawiaturze.
Możesz również zadeklarować, że zmienne znakowe, które mają być niepodpisane, są niepisane, co oznacza, że nie mogą
być ujemne.
Więc nie ma to większego sensu, ale to, co mówi kompilatorowi, gdy
masz niepodpisaną postać, to to, że jest to tylko liczba dodatnia, ponieważ pamiętane postacie mogą być
również reprezentowane jako liczby w tabeli ASCII.
I mówimy o tym drugim, ale porozmawiamy.
Nie chcesz też mylić typu danych znakowych z ciągami znaków, a typ danych znakowych
to tylko pojedynczy znak wewnątrz pojedynczych cudzysłowów.
Mamy całą sekcję, w której będziemy rozmawiać o łańcuchach.
Będzie to sekwencja znaków i liczba znaków.
Więc nie daj się zwieść postacią lub char z ciągiem znaków lub ciągiem znaków, jeśli chcesz zadeklarować postać
i użyć jej.
Możesz po prostu określić typ danych char care, a następnie identyfikator.
Tak więc w tym przykładzie mamy charbroiled, który deklaruje zmienną o nazwie miary typu char.
Kiedy przypiszemy do tej zmiennej, którą umieściliśmy, umieszczamy wartość wewnątrz pojedynczych cudzysłowów.
Tak więc gotowanie jest równe, gdy jest w porządku, jeśli próbujemy powiedzieć, że gotowane jest równe t, t nie jest w cudzysłowach.
To nie jest w porządku, ponieważ jest zmienną.
A to nie byłoby ważne, chyba że T jest również typu char.
Tutaj mamy opiekę równą podwójnemu cudzysłowu.
Znowu to nie jest ważne, ponieważ podwójne cudzysłowy w C oznacza ciąg, o którym będziemy więcej mówić.
Ale to nie jest ważne.
Więc jeśli pominiesz te pojedyncze cytaty, kompilator po prostu pomyśli, że T jest nazwą zmiennej
i to nie zadziała.
Jeśli użyjesz podwójnych cudzysłowów, będzie to oznaczać, że używasz ciągu znaków.
Jak już wspomniałem, możesz także użyć kodów numerycznych, aby przypisać wartości dla znaków i po
prostu użyć tabeli ASCII.
Tak więc tabela ASCII przedstawia sposób, w jaki postacie są reprezentowane w komputerze jako liczby.
A więc cały ten stół.
Zasadniczo, jeśli przypiszesz numer do typu postaci, będzie to oznaczało, że przypisujesz wartość ascii, więc to, co zamierza zrobić, to
zobaczenie 65 stopni, to będzie wyglądało 65 w tabeli ASCII
i to będzie odpowiednik lub jakikolwiek znak, który jest.
I będziesz musiał zajrzeć do tabeli ASCII, aby zobaczyć, jaka jest ta postać.
Ale wiesz, wiem, że B jest jak 48.
Ponownie w ten sposób komputer reprezentuje określone postacie według numerów.
Możesz więc przypisać cyfry do postaci.
Zostaną one po prostu przekształcone w jeden znak na podstawie tego, czym są i znaków
ucieczki tabeli ASCII.
Jest to specyficzny termin, który usłyszysz o tym, gdzie w zasadzie jest to specjalna postać
reprezentująca akcję w języku programowania C.
Na przykład możesz mieć znak specjalny, który reprezentuje backspace lub znak specjalny reprezentujący
nową linię.
Lub specjalny znak, który reprezentuje terminal Bellary i możesz reprezentować te działania, używając w zasadzie
niezręcznego symbolu, takiego jak znak wewnątrz pojedynczych cudzysłowów i podając kilka przykładów.
Są to również Scott nazwane sekwencjami ucieczki.
Są to znaki specjalne, które reprezentują działania.
Sekwencje ucieczki są również ujęte w pojedyncze cudzysłowy, gdy są przypisane do słownych znaków.
Często widzisz również te sekwencje ucieczki wewnątrz łańcuchów, które reprezentują akcję.
Na przykład tutaj mamy znak X równy jednemu cudzysłowiowi odwrotnemu ukośnikowi n, a zauważysz, że wiele znaków ASCII zaczyna
się od ukośnika odwrotnego, ale ukośnika odwrotnego i jest pojedynczym znakiem i wygląda trochę
dziwnie, co reprezentuje w tym programie, czy reprezentuje nowa linia.
Jeśli więc spróbujesz wydrukować ich znak jako wynik, to nie wydrukuje
się odwrotnego ukośnika n, wydrukuje znak nowej linii, a zobaczysz wydruk nowej linii, więc znak char X będzie reprezentował tę postać.
A jeśli dodasz zmienną druku x, to po prostu przejdziesz do następnej linii.
Istnieje wiele różnych sekwencji ucieczki.
Oto ładny mały stolik, który wziąłem z książki "Primer Plus", która reprezentuje wszystkie znaki ucieczki,
których możesz użyć reprezentujących działania.
Więc wspomnieliśmy o ukośniku odwrotnym w tym nowym ukośnym ukośniku odwrotnym ukośnika.
V to pionowy ukośnik odwrotny T Myślę, że jest to pozioma zakładka.
Pozwólcie, że podam wam kilka przykładów tego, a także podam przykłady ENM
w naszym ładnym kodzie blokowym Ed. A więc mamy nasz znajomy program z naszą główną matematyką i każdy zna go ponownie, każde imię
jest miłe, ponieważ możesz.
Możesz zdecydować, jakie wartości są do niej przypisane.
Ale kiedy tworzysz ENM, musisz zdefiniować dwa typy, a następnie musisz utworzyć zmienną
tego typu i użyć wystarczającej liczby słów kluczowych dla obu typów.
Więc jeśli chcę stworzyć nowy typ ENM i chcę mieć nazwę.
Mam to wystarczająco dużo równych wartościom.
Na przykład mógłbym stworzyć wystarczająco dużo typu, powiedzmy, nazwa typu gender.
Widzieliśmy na temat płci, a następnie wszystko, co robimy, to, że używamy z powrotem nieokiełznany wspornik, aby nie
mylić z kwadratowymi nawiasami klamrami kwadratowymi.
Następnie definiujemy listę wartości, jakie może mieć płeć.
Zasadniczo możesz być po prostu mężczyzną, a następnie oddzielać go przecinkami, a następnie, jeśli kobieta, a następnie kończymy
go semi-call.
A to, co mówimy, to nowy typ o nazwie gender.
Jest to typ ENM i jedynymi wartościami, które można przypisać do zmiennych tego typu są
męskie i żeńskie, jeśli chcemy tego użyć, wtedy możemy utworzyć nową zmienną.
Musimy tylko powiedzieć ENM nazwę rodzaju płci, a następnie możemy po prostu powiedzieć moja płeć.
Dobrze.
W ten sposób deklarujemy, że zmienna została uznana za zmienną moją płeć,
ale nie przypisaliśmy ani nie zainicjowaliśmy wartości, które możemy przypisać naszym rolnikom, abyśmy mogli powiedzieć, że moja płeć jest
równa płci męskiej i że jest ona ważna, i gdybyśmy mieli idź i skompiluj to byłoby dobrze.
Nie ma błędów.
A jeśli spróbujemy znaleźć coś innego, powiedzmy, że chcemy przypisać mu ciąg.
Spróbujmy powiedzieć, że chcemy się zalogować i numer 44.
Teraz, jeśli spróbujemy to
zbudować, zobaczysz, że zbudowano OK bez błędu, ponieważ był to int.
Ale jeśli spróbujemy umieścić go w sznurku lub coś będzie bardziej cenne.
Podczas przypisywania będzie to oznaczać niekompatybilne typy.
Jest więc błąd, który jest bardzo trudny do zobaczenia, ale w zasadzie nie możemy tutaj przypisać łańcucha znaków.
Ponieważ nie jest to właściwy typ 44.
Możesz podpisać tylko mężczyznę lub kobietę.
A potem znowu, gdybyśmy spróbowali zobaczyć, co to oznacza w kategoriach liczb całkowitych,
abyśmy mogli wpisać, możemy powiedzieć, że mężczyzna możemy wtedy faktycznie porównać z innymi zmiennymi, abyśmy mogli stworzyć
inny genomowy rodzaj płci innej płci.
Zawsze chcemy używać dobrych konwencji nazewnictwa, upewnij się, że poprawnie pisujemy.
To wszystko, co możemy powiedzieć.
Kobieta Bóg.
I wtedy możemy powiedzieć, że tworzymy wartość boolowską, aby zobaczyć, że prawda lub fałsz może powiedzieć, że Bull
jest mężczyzną i możemy powiedzieć, że będzie równa płci męskiej.
Przykro mi, że nie jestem kobietą, ale moja płeć to
inna płeć.
I to faktycznie zwróci fałsz, ponieważ moja płeć nie jest równa innej płci, moja płeć
jest równa płci męskiej, a inna płeć równa się porażce, a kobiecie przepraszam i jest mężczyzną ustawiona na fałszywą
wartość lub zerową wartość.
Możemy również faktycznie zobaczyć wartości genomów, drukując je.
Zauważmy, że gdybyśmy faktycznie wydrukowali wartość genomu płci, której jeszcze nie nauczyliśmy się wymawiać
zmiennych, ale możemy zrobić coś takiego jak Pranav, zauważymy, że płeć moja będzie
faktycznie równa zero, ponieważ jest to pierwsze na liście.
Inna płeć będzie równa jednej.
Więc to całkiem miłe.
Chciałbym też trochę popatrzeć na chara w naszych przykładach, pamiętajmy, że możemy tworzyć pojedyncze znaki char
z nazwami zmiennych, po prostu używamy typu char, a następnie mówimy coś w stylu Char my my character i możemy to
porównać do niczego w pojedynczych cudzysłowach.
To może być J.
Cokolwiek możemy nawet podpisać.
Zmienne, które wszystkie reprezentują numery ASCII w tabeli.
Ale to dobrze, że można przypisać znaki ucieczki, które reprezentują określone działania, takie jak ukośnik odwrotny.
A jeśli spróbujemy użyć tego lub wydrukować, wydrukujemy nową linię.
Więc moglibyśmy wydrukować APH i moglibyśmy powiedzieć, że musielibyśmy zrobić coś takiego jak P. DO. C, które zamierzamy opowiedzieć o
naszym następnym wykładzie, a następnie wypowiedzieć moją postać.
I faktycznie wyświetliłoby się na ekranie znak nowej linii, tylko wiersz.
Gdybyśmy to zbudowali, a
Urana byśmy widzieli jako wynik, to jest tylko nowa linia, a ty widzisz, że tam jest
nowa linia.
To specyficzna akcja.
Nie drukujesz żadnego ALPA, ale przejrzysz więcej przykładów tego, co starałem się zademonstrować tutaj
to ta miła koncepcja UNAMa i postaci i sekwencje ucieczki zręcznie znakami świetny sposób na nauczenie się wielu takich rzeczy jest
po prostu grać wpisz kod wewnątrz ID i zobacz, co robi.
Ale aby to uzupełnić, przedstawię pewne wyzwania, które pomogą ci również w ocenie.
Mam nadzieję, że to pomogło.
Dziękuję Ci.