Cześć i witaj.
W tym wykładzie chcę opisać niektóre typy danych, o
których wspomniałem w naszym ostatnim wykładzie.
Typy danych są ważne ponieważ musisz to podać,
deklarując zmienną.
I mówią o tym faktycznemu kompilatorowi ile pamięci chcesz stworzyć.
Więc jest to również specyficzne dla rozmiaru.
Więc kompilator tego potrzebuje informacje, ale porozmawiajmy
o tych, które są obsługiwane przez język programowania c.
Do tego momentu wiemy, że c ma wiele różnych typów zmiennych, które
mają różne typy danych.
Wiemy to od tworzenia i inicjalizujące zmienne.
Możesz mieć typy do przechowywania liczby całkowite, zasadniczo liczby.
Możesz mieć typy, które przechowują niecałkowite numeryczne
są różne, np. naukowe notacja lub rzeczy takie jak wartości logiczne, które są wartościami
prawdziwymi i fałszywymi.
Masz też dane które muszą być przechowywane, takie jak
znaki, albo pojedynczy znak lub wiele znaków, które są
określane jako ciąg.
Ale wiemy, że mamy te różne typy danych.
Ponownie, aby program c był potężny, będzie musiał manipulować danymi i będzie
musiał manipulować wszystkie rodzaje danych.
Więc niektóre przykłady, które c obsługuje podstawowe typy danych.
W programie jest wiele typów danych c,
ale te podstawowe, o których będziemy dzisiaj mówić w tym wykładzie są int.
I pamiętaj, te dane typy to specjalne słowa kluczowe.
Więc kiedy powiesz int w programie c, kompilator będzie wiedział, że to
jest typ danych.
Więc chcemy o tym porozmawiać int, float, double, char
lub care i underscore bool.
To są główne, które masz zamiar
użyć, a potem są różne warianty z tych, w zależności od
rodzaju danych, które chcesz przechowywać i jak duże są dane.
Więc różnica między nimi typy to ilość pamięci.
To wszystkie typy danych w chodzi o określenie typów danych.
Chodzi o pamięć, która musi być przydzielone i różni się
w zależności od typu posiadanej architektury.
Ale pamięć i ilość tak zamierzam określić zakres wartości, które
mogą być przechowywane.
A więc ilość pamięci przeznaczony do przechowywania określonego typu
danych jest ważny dla kompilatora.
Wszystko zależy od komputer, na którym pracujesz.
I o tym mowa zależne od maszyny.
Więc jeśli chcę, aby program był włączony system Linux z innym sprzętem
w porównaniu z systemem Windows w przypadku niektórych urządzeń liczba
całkowita może mieć 4 bajty w pamięci lub może 8 bajtów, znowu to zależy.
Więc to zależy od maszyny ile masz przydzielonej pamięci w
zależności od pliku dane, które chcesz przechowywać.
Więc wiesz, że liczba całkowita może zajmuje 32 bity, czyli
4 bajty lub może zająć 8.
Więc najpierw porozmawiajmy o int.
To jest jeden z najbardziej powszechnie używane typy danych.
To typ danych, które można przechowywać wartości całkowite, wartości
niezawierające miejsc dziesiętnych, liczby całkowite.
Wtedy byś się zidentyfikował ten typ
danych podczas tworzenia zmiennej int do zapisanej liczby.
Możesz również wstawić znak minus poprzedzający typ danych, odwróć zmienną i
to wskazuje że wartość jest ujemna.
Więc jeśli masz znak minus postępując zgodnie z rzeczywistym dosłownym.
Więc to o czym tutaj mówię kiedy
tworzysz zmienną i przypisujesz jej dane, jeśli umieścisz minus liczba wartość to liczba ujemna.
Więc liczby int mogą przechowywać liczby ujemne to w zasadzie to, co to mówi.
Jest to również liczba całkowita ze znakiem.
Porozmawiamy więcej o tym, co to oznacza, ale liczba całkowita ze znakiem oznacza po
prostu, że może być dodatnia, ujemna lub 0.
I dlatego możesz umieścić przed nim minus.
Jeśli poprzedzona jest liczbą całkowitą 0 w literze x.
Więc tutaj mówimy o stałych.
Tutaj mówimy o tym, kiedy przypisujesz dane do int.
Próbuję ci opisać typ danych, które mogą być tutaj przechowywane.
Kiedy więc przypisujesz dane, wiemy, jak przypisywać dane do zmiennych,
ponieważ się tego nauczyliśmy.
Wcześniej po prostu definiujemy plik typ danych, a następnie przypisujemy go
za pomocą operatora równości.
Teraz możesz przypisać wartości do int.
Możesz przypisać numery co jest najbardziej intuicyjnym i
najłatwiejszym sposobem, na przykład 15.
Ale możesz też przypisać liczby szesnastkowe.
Komputer w programowaniu język na to pozwala.
Jeśli chcesz przypisać szesnastkowy number do zmiennej, która przechowuje
liczbę całkowitą, po prostu wstaw 0 i x przed, co mówi kompilatorowi, że
jest to liczba szesnastkowa.
Liczby szesnastkowe mają podstawę 16, a więc możesz przechowywać litery od a do f.
Więc szesnastkowy wygląda jak 0xFEFOD.
Więc możesz to czasami zobaczyć w twoim programie, gdzie
ktoś przypisuje liczbę szesnastkową, i prawdopodobnie myślisz, że Twój telefon
komórkowy tylko się porusza liczba dziesiętna lub całkowita.
Ale może też przechowywać różne reprezentacje.
A więc to jest jeden poprzedzony 0x.
Wartości 158 minus 10 i 0 to wszystkie prawidłowe przykłady
stałych, które można przypisać do zmiennych całkowitych.
Nie ma osadzonych spacji dozwolone między cyframi.
A jeśli spróbujesz przypisać wartość większy niż 999, nie możesz używać przecinków.
Więc nie próbuj przypisywać wartości do zmiennej o nazwie x
z 12 000, musisz zrobić 12 000.
Float, kolejne naprawdę ważne dane type, jeden z podstawowych typów danych.
To jest zmienna, która może przechowuj dane dla
liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza liczby które zawierają miejsca dziesiętne.
Więc wartości takie jak 3.
125. 8 i negatywne. 001 to wszystko prawidłowe przykłady danych, które
można przypisać do zmiennych typu float.
Są też pływające stałe punktowe w c.
Można to wyrazić w notacji naukowej.
Na przykład, jeśli masz 1. 7e4, to jest wartość zmiennoprzecinkowa
i jest wyrażona w nauce notacja i reprezentuje
wartość 1. 7 x 10 do potęgi 4.
Czyli to 17 razy 10000 co byłoby 170000.
Podwójny, bardzo, bardzo podobny do pływaka.
Przechowuje liczbę dziesiętną liczby, miejsca dziesiętne.
Jedyna różnica polega na tym, że jest większy dzięki czemu możesz przechowywać większe liczby.
To by znaczyło, że to gromadzi więcej danych w pamięci.
Więc chcesz użyć double gdy pływak nie jest wystarczający,
jest za mały.
Więc pływaj, myślę, że sklepy lubią powiedz, powiedz, że float przechowuje w zależności od
Twojej architektury powiedz a float przechowuje osiem bajtów.
Oznacza to, że może przechowywać
wartości od podobnie ujemnych 32000 do dodatnich 32000.
Jeśli spróbujesz przedstawić to samo danych i pamięci za pomocą podwójnej,
możesz następnie przechowywać jeszcze większe liczby.
Więc chcesz używać w zasadzie dwa razy więcej znaczących cyfr, których długość przekracza miliony
i miliony i tryliony, niezależnie od tego, co jest znacznie
większe niż pływak.
Więc większość komputerów reprezentuje podwójną wartość przy użyciu 64 bitów, czyli 8 bajtów.
Pływaki są zwykle 4, podwójne albo mógłbym tam mówić.
A to oznacza tylko ciebie może przechowywać więcej danych.
I sposób, w jaki byś
to zrobił Utwórz zmienną to, że przed rozszerzeniem można powiedzieć podwójne słowo kluczowe przed nazwaniem zmiennej.
Wszystkie stałe zmiennoprzecinkowe są brane jako wartości podwójne przez kompilator c.
Więc to jest domyślne.
Jeśli specjalnie chcesz to zrobić coś zmiennoprzecinkowego, po prostu dodajesz f2 na końcu
tego, kiedy go przypisujesz.
Więc aby wyraźnie wyrazić zmiennoprzecinkę stała, po prostu wstaw to f tam 12. fa.
Podkreślenie bool.
To jest typ danych, którego można użyć aby przechowywać tylko wartości 0 i 1.
Często słyszysz ten termin Boolean.
Wyrażenie boolowskie w bool, to wszystko znaczy prawda lub fałsz.
To jest tak lub nie 0 lub 1.
Więc to jest wskazane zasadniczo wybory binarne.
I będziemy dużo rozmawiać Wyrażenia logiczne i logiczne, gdy mówimy
o instrukcjach decyzyjnych.
Zmienne logiczne są używane w programie programy,
które wymagają, wskazują warunek logiczny, prawdę lub fałszywy typ odpowiedzi.
Na przykład zmienna this type może służyć do
wskazania, czy wszystkie dane zostały czytać z pliku, tak lub nie.
Czy wszystkie dane zostały czytać z pliku?
Jeśli jest 0, fałsz, 1 tak, o którym teraz porozmawiamy.
Więc 0 jest używane do wskazania fałszu wartość, 1 oznacza wartość prawdziwą.
Więc nawet jeśli to prawda lub fałszywe wartości, sposób
przechowywania danych w pamięci wynosi 0 lub 1 jako liczba.
Ale oznacza to ich liczba 0 oznacza fałsz, 1 oznacza prawdę.
Więc jeśli miałbyś wydrukować wartości logiczne, zobaczysz wydrukowane wartości 0 i 1, a
nie prawda i fałsz.
Ale mają na myśli prawdę lub fałsz.
Mogą mieć tylko 2 wartości.
Oto przykład z niektórymi danymi.
Przejdźmy dalej i umieśćmy to w kodzie bloki i zobacz, jak to robimy.
Więc tutaj znowu mamy nasze podstawy program i mamy naszą główną rutynę.
Wiemy, jak zadeklarować zmienne, gdzie musimy podać
typ danych.
Teraz wiemy, jak zadeklarować więcej niż jeden, zanim zadeklarowaliśmy tylko int.
Teraz możemy faktycznie zadeklarować coś w rodzaju pływaka.
Po prostu użyj słowa kluczowego float i twoja inteligencja ci pomoże.
A potem postępujesz zgodnie z nazewnictwem konwencje powiedzmy jeszcze raz Jason, a
potem możemy przypisać mu wartość.
Pływaki składają się z miejsc dziesiętnych.
Moglibyśmy więc powiedzieć 23. 22 i to zawiera zmiennoprzecinkowy i przypisujemy go.
Więc inicjalizujemy i tworzymy zmienna typu float, która zawiera
wartość 23. 33 i zauważasz tam średnik na końcu.
Możemy zrobić to samo dla double.
Musieliśmy przyjechać pod inną nazwą.
Można powiedzieć, że Jason2.
Chcemy mieć znaczące nazwy chociaż wiemy, że tutaj byłaby to
po prostu większa liczba.
Więc byłoby tak wielu.
Moglibyśmy to również wyrazić za pomocą notacja naukowa, gdybyśmy chcieli.
Moglibyśmy wstawić tutaj e plus 11.
Wiesz, ale to duże, duże liczba nie mogłaby być przechowywana w
zmiennej zmiennoprzecinkowej i to jest dlaczego mielibyśmy użyć double.
Możemy stworzyć bool.
A tutaj po prostu zmienna bool zwykle chcesz skrzynkę na wielbłąda.
A potem moglibyśmy po prostu mów prawdę, mimo że niekoniecznie to zawiera, kiedy ty wydrukuj
go lub możemy ustawić go na 1.
A potem zawsze chcesz skompiluj i uruchom polecenie.
Typ bool również zwykle ma były aliasami do innych nazw, więc nie zawsze musisz to
robić użyj podkreślenia bool, zależy od
używanego kompilatora.
To faktycznie skompilowane dobrze.
Po prostu mówi, że używam zmienne, które dają ostrzeżenia.
Pamiętaj, c ma różne standardy.
Standard C89 oznacza, że masz aby użyć podkreślenia bool, jak się nauczyliśmy, podkreślając
byka przez duże b i tak dalej.
Ze standardem C99 pozwala należy użyć wartości true false
w typie danych bool.
Więc nie musisz używać podkreślenie bool, a
następnie utwórz zmienną my Boolean i następnie ustaw go na 1 lub 0.
1 prawda, 0 fałsz.
Nie musisz tego robić z C99.
Podkreślenie bool jest tylko w standardzie C89.
Więc jeśli używasz kompilatora C99, ty faktycznie może używać typu danych bool.
Wszystko, co musisz zrobić, to masz powiedzieć include, a następnie
można powiedzieć include standard bool. godz.
To będzie mieć makro that umożliwia użycie innego typu danych,
tradycyjnego typu danych bool.
Więc jeśli uwzględnisz standard bool. h, możesz teraz powiedzieć
zamiast podkreślenia bool, możesz po prostu powiedz bool i rozpozna to jako
typ danych.
Zamiast mówić 1 lub 0, możesz powiedz true lub możesz powiedzieć bool,
inny Boolean i możesz powiedzieć false.
Więc jeśli nie lubisz używać podkreślenia bool dla twojego typu danych,
który, znowu, nie jest tym, co większość języków use,
zwykle używają czegoś takiego jak bool lub Boolean include standard bool. h i określ bool, a następnie możesz użyć prawdy i
fałszu słowa kluczowe w typie danych bool.
Więc możesz zapytać o inne typy danych sobie pytanie dobrze, hej, po co
mi więcej typów danych.
Prawie dużo o tym rozmawiałem liczby, dlaczego muszę przedstawiać liczby na
różne sposoby.
Więc nadal nie rozmawialiśmy postacie, o których
będziemy mówić, a jest kilka inne nowe inne typy danych.
Ale jeśli chodzi o liczby, rozmawialiśmy o liczbach
dziesiętnych lub innych niż dziesiętne int podwaja się i pływa.
I tak byś powiedział prawdopodobnie wystarczy.
I zazwyczaj wystarczy int.
Potrzebujesz tylko mrówki.
Będziesz używać w całkiem sporo.
Ale c to elastyczny język.
A jako jedna z jego zalet istnieje wiele innych typów danych, w których można reprezentować
inne typy liczb całkowitych.
I daje pewną elastyczność do programisty.
W zależności od przypadku użycia, w zależności od danych pozwala to
na jeszcze dokładniejsze.
To jeden ze sposobów, w jaki c mogą stać się jeszcze bardziej wydajne.
Jeśli jesteś, jeśli masz coś bardzo, bardzo konkretnego.
Możesz określić konkretny plik typ danych jako część jako część jako
całka lub liczba całkowita i to przyspieszy działanie programu.
Więc to daje programiście opcje, elastyczność dzięki dodatkowym
typom danych.
Typy liczb całkowitych mogą się różnić w zakresach i czy można używać
liczb ujemnych.
Więc niektóre typy danych, które zamierzam do omówienia w
kategoriach liczb całkowitych, ale dotyczą one również liczb zmiennoprzecinkowych i double
to niektóre słowa kluczowe, które możesz już przypisać do int, ale nie zawsze jest to wymagane.
Zasadniczo możesz mieć więcej określone wersje int, bardziej określone
wersje unosi się lub podwaja, albo możesz użyć tych słów
kluczowych samodzielnie.
Na przykład możesz powiedzieć short int, to jest typ danych.
I powiem ci co to oznacza lub long int lub unsigned int
lub short double lub long double.
To wszystko są dodatkowe dane typy z tymi 3 przymiotnikami.
Ale nie musisz też używać rozszerzenia int, float lub dubluje się z nimi.
Możesz po prostu powiedzieć krótko lub możesz po prostu
powiedzieć długo lub tylko - i to zapewni konkretne dane, które możesz przechowywać.
Ale chodzi o bycie bardziej precyzyjny i sprawiający, że program
jest bardziej wydajny.
Ponownie, prawdopodobnie użyjesz po prostu int, podwójne i pływające w większości.
Ale kiedy zaczniesz dostawać jeszcze jeden zaawansowane c,
zaczniesz używać krótkich, długich i niepodpisanych razem z int, double float.
Na przykład wpisz short int lub po prostu krótkie, tak jak powiedziałem, możesz
użyć obu.
Zajmuje mniej miejsca niż plik int, dzięki czemu można zaoszczędzić miejsce.
Więc jeśli piszesz program, który potrzebuje dużo pamięci i potrzebujesz programu,
aby był wydajny i nie korzystał z dużo pamięci, możesz stworzyć spodenki.
Pozwala więc na tę elastyczność, czyni Twój kod jest bardziej wydajny, jeśli używasz short,
a nie int.
Nie musisz używać tego krótko, ale będzie zużywać mniej pamięci.
To samo dotyczy długich czasów.
Używają więcej pamięci i w rzeczywistości są to większe dane.
Więc długi koniec będzie zużywał więcej przechowywanie niż int, co pozwala na przechowywanie
większych wartości całkowitych lub powiesz long float lub możesz po prostu powiedzieć długo,
a to będzie większe wartość całkowita, którą można przechowywać.
Możesz zapytać siebie dlaczego nie użyć podwójnego, ponieważ podwójne
zapamiętanie ma kropki dziesiętne.
Więc możesz chcieć przechowywać w tym tylko naprawdę
duży int, możesz użyć long.
Więc typ long long int inny typ lub długi może zająć więcej
miejsca niż długi.
I znowu wszystko zależy od platforma komputerowa,
której używasz w architekturze.
Możesz przypisać wartości, użyj wszystkie te różne typy.
Wiele z nich ma inne litery, które możesz dołączyć.
Na przykład tutaj, jeśli jesteś przypisując długą, długą stałą
wartość, po prostu wstawiasz kapitał l lub mała litera l na końcu, co przypisze
tę wartość jako long long.
To samo dotyczy, jeśli jesteś robię niektóre spodenki.
Możesz także zastosować sufiksy na końcu, aby upewnić się,
że kompilator wyraźnie o tym wie z czym masz do czynienia.
Więc specyfikatory typu mogą stosuje się również do gry podwójnej.
Jak wspomniałem te spodenki i tęskni, można powiedzieć długie, podwójne.
I tutaj tworzymy długi podwójnie nazwał nas deficytem 2017.
Możesz na długie gry podwójne.
Możesz użyć dużej litery L, jak Wspomniałem lub pisałem małymi literami l
tak samo, jak w przypadku ints.
Jeśli chodzi o inne typy danych oprócz krótkich i długich, o
których rozmawialiśmy w przypadku niepodpisanych, możesz ustawić przedrostek unsigned na int, doubles lub
floats i jest to używane tylko dla zmiennych, które mają
wartości nieujemne.
Więc pamiętaj, że int może przechowywać liczby nieujemne,
po prostu mówisz minus.
Jeśli nie chcesz int przechowywać liczba ujemna, możesz zadeklarować
ją jako int bez znaku lub po prostu niepodpisane, a to zapewni, że
wszystko przypisany do tego jest pozytywny.
Teraz tak to działa w teorii.
Niektóre kompilatory tego nie wymuszają.
Ale jeśli miałbyś stworzyć niepodpisany plik int i próbowałeś przypisać liczbę
ujemną, kompilator powinien narzekać.
Na przykład spotkanie bez podpisu.
I znowu, pozwala to na rzeczywisty zmienną energetyczną, która ma zostać rozszerzona, aby
dopuszczała tylko wartości dodatnie.
Więc to sprawia, że twój program jest bardziej wydajne dzięki wykorzystaniu wszystkich tych
różnych typów danych, tym bardziej określone typy danych dla nich.
Są też podpisane dane typ, który można zastosować
do liczb całkowitych, zmiennoprzecinkowych i podwójnych lub szorty sygnowane, krótkie sygnowane int.
Może być używany z każdym typem aby wyraźniej wyrazić zamiar.
Sygnowane szorty short int, szorty, wszystkie są takie same.
Podpisane oznacza, że może być negatywnym i pozytywnym.
Więc to są tylko podstawowe dane typy, o których chciałem porozmawiać.
To są te, do których jedziesz wykorzystać większość czasu i
kilka więcej, o których mówię o w następnym wykładzie.
Zwykle nie musisz w używaniu szortów, odznak
i tęsknot, chyba że jesteś kimś więcej i próbujesz uczynić swój
program bardziej wydajnym.
Ale wszystkie te typy danych są podana tuż przed nazwą zmiennej
podczas deklarowania zmiennej.
A potem, kiedy przypiszesz do nich dane zmiennych tych różnych typów,
możesz używać sufiksów, takich jak duże l lub małe l, aby mieć wyraźny zamiar.
Dziękuję Ci.