สวัสดีและยินดีต้อนรับ.
ในการบรรยายนี้ ฉันต้องการเน้นย้ำถึงแนวคิดบางอย่างสำหรับโปรแกรมภาษาซี
ฉันต้องการอธิบายโครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี
เราจะพูดถึงรายละเอียดของไวยากรณ์ทั้งหมด และอื่นๆ ในการบรรยายอื่นๆ
แต่ฉันต้องการอธิบายอย่างน้อยบางสิ่งที่คุณเห็นในความท้าทายของคุณ เพียงบางส่วนที่เป็นไฮไลท์
อีกครั้ง เราจะพูดถึงแนวคิดอื่นๆ ในรายละเอียดเพิ่มเติม
และคุณจำสิ่งนี้ได้
นี้ดูคุ้นเคย
ฉันแค่อยากจะแสดงให้คุณเห็นเล็กน้อยเกี่ยวกับโครงสร้างของโค้ดนี้
เราจะพูดถึง รวมถ้อยแถลงและอื่นๆ
แต่สิ่งสำคัญประการหนึ่งที่ต้องเข้าใจในโปรแกรมนี้คือ นี่คือโครงสร้างพื้นฐานสำหรับโปรแกรมภาษาซีทั้งหมด
สิ่งแรกที่คุณควรสังเกตที่นี่คือรหัสนี้ในบรรทัดที่สาม ซึ่งเรียกว่าหลัก
มันเขียนว่า Main และมีวงเล็บสองอัน
วงเล็บทั้งสองแสดงว่าเป็นฟังก์ชัน
ตอนนี้เรายังไม่รู้ว่าฟังก์ชันคืออะไร แต่โดยพื้นฐานแล้วฟังก์ชันจะมีโค้ดอยู่ข้างใน
ฉันอยากจะอธิบายให้คุณฟังว่าฟังก์ชันหลักเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรม C ทั้งหมด
เป็นจุดเริ่มต้นของโปรแกรม
นี่คือสิ่งที่เรียกเมื่อคุณรันโปรแกรม
ทุกอย่างในบรรทัดที่สี่ถึงบรรทัดที่เจ็ดจะถูกดำเนินการ
ตกลง.
ดังนั้นฟังก์ชันหลักนี้จึงเป็นฟังก์ชันพิเศษใน C ที่จะเรียกใช้เมื่อคุณเรียกใช้โปรแกรม
และคุณรู้ไหม มันคือฟังก์ชันเพราะมันมีวงเล็บ และฟังก์ชันเป็นเพียงวิธีการจัดระเบียบรหัสของคุณ
สิ่งที่คุณควรสังเกตนี่คือในบรรทัดที่สี่
คุณมีวงเล็บหยักด้านซ้าย วงเล็บหยัก และในบรรทัดที่ 7 คุณมีวงเล็บหยักด้านขวา
สิ่งนี้กำหนดจุดเริ่มต้นของฟังก์ชัน
จากนั้นในบรรทัดที่เจ็ด การสิ้นสุดของฟังก์ชัน
สิ่งนี้เรียกว่าบล็อกของรหัส
ดังนั้นบรรทัดที่ห้าและหกจึงเป็นบล็อกของโค้ดภายในฟังก์ชันหลัก
และขอย้ำอีกครั้งว่า main เป็นฟังก์ชันพิเศษใน C ที่จะเรียกใช้เมื่อคุณรันโปรแกรม
ดังนั้นควรมีอย่างน้อยหนึ่งหลักในโปรแกรม C ทั้งหมดและมีเพียงหนึ่งหลักเท่านั้น
ตอนนี้ฉันจะแสดงวิธีจัดโครงสร้างโปรแกรมด้วยฟังก์ชันอื่นๆ
แต่นี่เป็นโปรแกรมพื้นฐาน ดังนั้นมันจึงประกอบด้วยฟังก์ชันหลักของเรา และสิ่งนี้จะถูกเรียกใช้
แล้วในบรรทัดที่ห้าและหก นี่คือร่างกาย
นี่คือบล็อกของโค้ดสำหรับฟังก์ชันหลัก
และคุณจะเห็นสี่และเจ็ด เริ่มและสิ้นสุดฟังก์ชันเหล่านั้น
สิ่งที่ฉันพยายามจะบอกคุณคือบล็อกของโค้ดในแนวคิดของฟังก์ชันนี้
เหล่านี้คือทั้งหมด
ส่วนหนึ่งของโครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี
สิ่งอื่นที่ควรสังเกตที่นี่คือโปรแกรม C เป็นเรื่องละเอียดอ่อน
ดังนั้นไม่ว่าคุณจะใช้ตัวพิมพ์ใหญ่หรือตัวพิมพ์เล็ก มันจะสร้างความแตกต่าง
ถ้าฉันจะเปลี่ยนสิ่งนี้ ฉัน int เป็นตัวพิมพ์ใหญ่ ฉันจะไม่คอมไพล์เพราะนั่นเป็นข้อผิดพลาด
และเมื่อฉันพูดก่อนหน้านี้ว่าคุณต้องใส่ใจในรายละเอียด ฉันหมายความตามนั้น
ทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในโปรแกรมอาจทำให้เกิดปัญหาหรือทำให้เกิดข้อผิดพลาดได้
ดังนั้นเรื่องความละเอียดอ่อนของตัวพิมพ์ ตัวพิมพ์ใหญ่ ตัวพิมพ์เล็ก มันสร้างความแตกต่าง
สิ่งสำคัญอื่น ๆ ที่ควรสังเกตในที่นี้คือตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็กมีความแตกต่างกัน
มันไม่ได้
และที่นี่ เมื่อเราแก้ไขซอร์สโค้ด ไม่สำคัญว่าคุณจะพิมพ์บรรทัดไหน คุณสามารถพิมพ์ตั้งแต่เริ่มต้น
คุณสามารถใส่ทุกอย่างในบรรทัดเดียวกันได้หากต้องการ
อย่างไรก็ตาม ฉันจะอธิบายว่ามันทำให้อ่านง่ายขึ้นถ้าคุณทำโครงสร้างบางอย่างกับมัน
แต่คุณสามารถทำสิ่งต่างๆ
ทำอย่างนั้นถ้าคุณต้องการ
สิ่งอื่นที่สำคัญที่ควรทราบในที่นี้ ไม่ใช่แนวคิดเฉพาะเจาะจงคือข้อความทั้งหมดจะลงท้ายด้วยเครื่องหมายอัฒภาค
นั่นคือรายละเอียดไวยากรณ์ที่คุณต้องเข้าใจ
ตอนนี้ บรรทัดที่สามและสี่และบรรทัดที่หนึ่ง ไม่ใช่ข้อความสั่งของโค้ด บรรทัดที่สามกำลังกำหนดฟังก์ชันเพื่อระบุการเริ่มต้นของฟังก์ชัน
คนหนึ่งกำลังทำสิ่งที่แตกต่างออกไป
รวมถึงไลบรารีที่คุณต้องการใช้ในรหัสของคุณ
แต่บรรทัดที่ห้าและหกมีเครื่องหมายอัฒภาคเนื่องจากเป็นข้อความและเราจะพูดถึงข้อความและอื่น
ๆ
แต่คุณต้องการทราบว่าเครื่องหมายอัฒภาคก็มีความสำคัญเช่นกัน
เอาล่ะ.
และแนวคิดอื่นๆ ที่ผมจะอธิบาย
ฉันจะอธิบายบรรทัดที่หนึ่ง
ฉันจะอธิบายฟังก์ชั่นในรายละเอียดมากขึ้น
ฉันจะอธิบายว่าทำไมจึงมี int ในบรรทัดที่สาม
แต่ต้องการจริงๆ ฉันต้องการชี้ให้เห็นว่านี่คือโครงสร้างของบล็อกของโค้ดและฟังก์ชัน และแนวคิดนี้เกี่ยวกับฟังก์ชันหลักที่เป็นจุดเริ่มต้นของโปรแกรม
C
ดังนั้นโปรแกรมภาษาซีอย่างง่ายนี้คือคุณจะเห็นสิ่งที่คล้ายกันมากในทุกโปรแกรม
คุณจะเห็นรูทีนหลักนั้น และคุณจะเห็นวงเล็บสำหรับฟังก์ชัน
และนั่นคือวิธีการจัดโปรแกรมจริงๆ
ตอนนี้ ฟังก์ชันนี้อาจเรียกใช้ฟังก์ชันอื่นๆ
นั่นคือสนามเบสบอลอื่นทั้งหมด
แต่อีกครั้ง ฉันต้องการเน้นแนวคิดของบล็อกโค้ดภายในฟังก์ชัน และแนวคิดนี้เกี่ยวกับรูทีนหลักและเครื่องหมายอัฒภาคที่สิ้นสุด
ทีนี้ อีกอย่างที่คุณจะสังเกตได้ก็คือ ฉันได้เยื้องโค้ดบางส่วน และเราอาจจะพูดถึงเรื่องนี้มากขึ้นเมื่อเราพูดถึงคุณภาพของโค้ด
แต่คุณต้องการทำให้รหัสของคุณอ่านได้
และความหมายของโค้ดที่อ่านได้คือ ถ้าฉันเขียนโค้ดแบบนี้ และฉันจะวางสิ่งต่างๆ ไว้ในบรรทัดเดียวกัน
มันทำให้อ่านยากขึ้นมากใช่ไหม?
คุณเห็นไหมว่ามันยากกว่ามากในการติดตาม?
แต่เมื่อฉันเพิ่มบรรทัดใหม่และเพิ่มการเยื้องหลังโค้ดแต่ละบรรทัด มันทำให้อ่านง่ายขึ้น
คุณสามารถระบุได้อย่างง่ายดายว่าบรรทัดที่ 5 และ 6 อยู่ในบล็อกของโค้ด เนื่องจากมีวงเล็บเหลี่ยมและมีฟังก์ชันที่เรียกว่า
main โดยเฉพาะ
ดังนั้นการใช้การเว้นระยะเยื้องขึ้นบรรทัดใหม่ในชื่อที่มีความหมายจะทำให้โค้ดของคุณสามารถอ่านได้ง่ายขึ้น
นั่นคืออีกทางเลือกหนึ่งสำหรับโปรแกรมแรกของคุณ
ฉันพูดถึงคนอื่น
ประเด็นหลักสำหรับโครงสร้างของโปรแกรมและความสามารถในการอ่านเป็นสิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่ง
แต่นี่เป็นเพียงการอธิบายอีกครั้ง ถึงโครงสร้างของโปรแกรม C ที่คุณจะเห็นในโปรแกรม C ทั้งหมด
ในการบรรยายครั้งต่อไป
เราจะพูดถึงพื้นฐานของภาษาซี
ฉันจะอธิบายแนวคิดเกี่ยวกับคำสั่ง include ให้คุณฟัง แนวคิดของการแสดงผลลัพธ์โดยใช้
printf แนวคิดในการส่งคืนข้อมูลจาก main แนวคิดเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมดนี้ซึ่งค่อนข้างธรรมดาสำหรับโปรแกรม
ไม่ใช่หมวดหมู่เฉพาะ
สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงพื้นฐานและเราจะอธิบายในการบรรยายถัดไป
อ้อ และอีกสิ่งหนึ่ง เพื่อให้คุณทราบล่วงหน้า เราจะพูดถึงเรื่องนี้ในรายละเอียดมากขึ้น
แต่สิ่งอื่นๆ ที่คุณอาจสังเกตเห็นว่าบางครั้งนักเรียนถามถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับสิ่งนี้
จำนวนเต็ม ใช่ไหม
และเมื่อเราพูดถึงฟังก์ชัน เราจะพูดถึงวิธีคืนข้อมูลจากฟังก์ชัน
แต่โดยพื้นฐานแล้วหมายความว่าคุณต้องได้รับผลตอบแทน
และนี่คือการบอกว่าฟังก์ชันหลักจะส่งกลับตัวเลข
และสิ่งนี้มักจะแสดงว่ามีข้อผิดพลาดในโปรแกรมหรือไม่
ดังนั้นเมื่อคุณคืนค่าศูนย์ หมายความว่าไม่มีข้อผิดพลาดในโปรแกรม
หากคุณส่งคืนรหัสข้อผิดพลาด เช่น 44 นั่นอาจแสดงถึงข้อผิดพลาดในโปรแกรม
แต่อีกครั้งเราจะพูดถึงเรื่องนี้
ฟังก์ชั่นเพิ่มเติม แต่ควรเข้าใจคำหลักนี้ INT และคุณจะไม่เห็น int เสมอไป
มีบางครั้งที่คุณจะเห็นคำหลักที่เป็นโมฆะซ้ำแล้วซ้ำอีก ก็ไม่เป็นไรเช่นกัน
นั่นหมายความว่าฟังก์ชันหลักไม่ส่งคืนข้อมูลใด ๆ
คุณอาจได้รับคำเตือนจากคอมไพเลอร์ แต่โดยทั่วไปแล้วคุณจะเห็น int But หมายความว่ามันกำลังส่งคืนบางสิ่ง
บางครั้งใน main คุณจะเห็นคีย์เวิร์ดนี้ชื่อ void และนั่นหมายความว่าโปรแกรมหลักไม่ยอมรับพารามิเตอร์หรือข้อมูลใดๆ
อีกครั้ง คำเหล่านี้เป็นคำศัพท์ที่เราใช้เมื่อพูดถึงฟังก์ชันต่างๆ แต่เมื่อคุณเห็นสิ่งเหล่านี้ อย่าเพิ่งกังวลมากเกินไปในตอนนี้
พวกเขาจะอธิบายเมื่อเราพูดถึงฟังก์ชัน
แต่คุณเห็นความว่างเปล่า
โมฆะเป็นอีกวิธีหนึ่งที่จะบอกว่าไม่มีข้อมูล
มันไม่จำเป็น
มันค่อนข้างจะเหมือนกันกับวงเล็บว่างในตอนนี้ เพราะคำหลักคือคีย์เวิร์ด
คุณไม่สามารถประกาศตัวแปรชื่อ main ที่จะทำให้เกิดข้อผิดพลาด อะไรทำนองนั้น
มีเพียงแค่สองสามอย่างที่คุณต้องการทำความคุ้นเคย
อีกครั้ง คำถามที่ฉันมักถูกถามบ่อยๆ ว่าเหตุใดจึงมี int สำหรับฟังก์ชันหลัก
ทำไมบางครั้งฉันเห็นความว่างเปล่า?
ทำไมเราจึงส่งคืนข้อมูล
ทำไมเรากลับเป็นศูนย์?
นั่นเป็นเหตุผล
สำหรับรหัสข้อผิดพลาด
ขอบคุณ