Hallo en welkom terug.
In deze video gaan we ons eerste C-programma maken.
En dus ben je waarschijnlijk bekend met deze visie.
Dit heet licht.
We hebben een paar projecten in deze werkruimte van eerdere video's, Project twee, Project drie.
We willen een nieuw project aanmaken en we moeten weten hoe we dat moeten doen.
Op dit punt kunnen we gewoon naar bestand nieuw nieuw project gaan, of we kunnen de werkruimte met
de rechtermuisknop selecteren en Nieuw project zeggen.
Dit brengt onze nieuwe project Wizard in beeld.
Ik ga het vorige sjabloon gebruiken dat we in een eerdere video hebben gemaakt, en
ik noem dit project gewoon ons eerste project.
Hoe zit het met ons eerste programma?
Dat is nog beter.
En in de categorie ga ik onze gebruikerssjablonen selecteren.
En voor het type, selecteer ik mijn sjabloon, ik druk op.
Oké.
En je zult zien dat het nu onze eerste programmamap heeft gemaakt, maar het is niet vet gemarkeerd,
het is niet vet.
We moeten van die vetgedrukte betekenis ons actieve project maken, want dat betekent dat wanneer we het bewerken
of compileren, het ook daadwerkelijk dit project compileert.
Dus we gaan verder en dubbelklikken erop om het vet te maken.
Dus selecteren we Main. c en we gaan dat andere bestand sluiten en je zult zien dat we ons getemplateerde
Hello World programma hebben van onze vorige projectinstellingen.
We gaan door en verwijderen dit omdat het altijd een goed idee is om code vanaf
nul te schrijven, omdat je dan begrijpt wat je doet en het is een goede oefening voor jullie.
Dus op dit punt gaan we beginnen met het schrijven van onze code en we beginnen
met het opnemen van een standaard headerbestand.
Maar dit pond-symbool is eigenlijk een preprocessor-definitie die zegt dat we ergens andere code willen
opnemen die is opgebouwd uit C plus uit de C-standaardbibliotheek.
We kunnen later ook onze eigen header-bestanden includen, maar nu zeggen we gewoon include standard IO. H Je ziet de syntax highlighting gebeuren en we zeggen
gewoon include en dan de volgende regel code die we willen schrijven is onze
hoofdfunctie.
Onze hoofdfunctie is ons toegangspunt tot het programma.
Dit is de functie die wordt uitgevoerd als we ons programma draaien, ons uitvoerbare programma draaien.
Nu heeft de hoofdfunctie veel verschillende variaties.
We maken het gewoon met het gegevenstype INT en nogmaals, het is paars gemarkeerd en dan zeggen we gewoon
main en dan kunnen we gewoon lege haakjes hebben.
En dan zie je als je een haakje intypt dat het rood is omdat er geen einde is, toch?
Haakjes.
Dus met linkse haakjes begint een functieprototype functiedefinitie, en met rechtse haakjes eindigt
het.
Nou, deze functie neemt geen parameters aan, dus we houden hem gewoon leeg.
Overigens kun je in C ook void zetten, dat is een speciaal sleutelwoord,
maar we maken nu gewoon een lege en dan gaan we onze functie maken en alle functies beginnen
met de linker accolade.
Dus we hebben een linker krulbeugel.
En nogmaals, dat is rood, want om de functie te beëindigen, moeten we een rechter accolade hebben
en een linker accolade begint het functieblok.
In principe is alles tussen de linker functie en de linker, accolade en de rechter accolade
code binnen een functie.
En nogmaals, deze termen zijn misschien niet helemaal begrijpelijk functie, dat soort dingen.
We schrijven net ons eerste programma dat enig begrip van de syntax laat zien en dan krijg je een
uitdaging enzovoort.
Dus wanneer je een rode accolade hebt, moet je een eindigende accolade hebben.
Nu voegt de IDE het overigens voor u toe wanneer u op de return drukt nadat u die linker heeft toegevoegd.
En wat ik nu wil doen is wat code schrijven die de gebruiker vraagt zijn favoriete nummer
in te voeren, en dan druk ik zijn favoriete nummer af.
En nogmaals, een deel van deze informatie zal in latere video's worden gedetailleerd wat betreft de syntax, maar we willen ons eerste programma
geschreven krijgen en we willen het kunnen compileren.
En dus gaan we op dit punt gewoon een variabele maken die informatie opslaat en die ons favoriete
nummer opslaat.
Dus we willen het van het type INT hebben en we noemen het mijn favoriete getal en we initialiseren
het op nul.
We gaan er gegevens aan toewijzen, toch?
En we zullen het hebben over datatypes en variabelen en meer van deze concepten in toekomstige video's.
We willen altijd goede naamgevingsconventies gebruiken voor variabelen die onze gegevens opslaan, en dan gaan we
de gebruiker vragen wat informatie in te voeren.
Dus we gaan hiervoor een functie gebruiken die scanf heet.
En nogmaals, binnen de dubbele aanhalingstekens zetten we onze datatypespecificatie percent D en een backslash of een afsluitend
aanhalingsteken.
En dan gaan we die gegevens opslaan in een variabele genaamd mijn favoriete nummer.
En dus zou je mee moeten typen om te zien hoe we code kunnen schrijven en input krijgen van de gebruiker enzovoort.
Er komt nog een video waarin specifiek wordt uitgelegd hoe je input krijgt.
Dus we gaan de gebruiker ook vragen om een nummer in te voeren.
Dus we willen wat uitvoer op het scherm tonen.
Dus we gaan iets doen als voer je favoriete nummer in, oké?
En voeg dan een line feed toe voor.
En je zult zien dat alles tussen dubbele aanhalingstekens staat.
En dan doen we een puntkomma om die verklaring te beëindigen.
En je ziet ook dat andere verklaringen in C, zoals de include directive, geen puntkomma hebben.
Functies hebben geen puntkomma.
Dus dan moeten we een nummer invoeren en dan gaan we gewoon afdrukken en vertellen wat
hun nummer is.
Dus we gaan zeggen: print uit, je hebt nummer ingevoerd en we gaan een formaatspecificatie gebruiken, zoals later
uitgelegd, backslash n voor line feed.
En dan gaan we de waarde van de variabele weergeven, wat mijn favoriete getal is.
En dan eindigen we onze haakjes en onze puntkomma bij onze puntkomma.
Het belangrijkste begrip van deze code hier is dat we veel code hebben aangevuld met haakjes, eindigende
haakjes enzovoort, en ook eindigende aanhalingstekens, dubbele aanhalingstekens.
Dus de IDE doet veel leuke dingen voor je.
En dan hebben we weer de syntax highlighting, dit is alleen om je vertrouwd
te maken met de syntaxis van C en dan omdat we een int hebben, willen we eigenlijk zeggen return zero, wat betekent
dat we geen fouten hebben en dan kunnen we onze code opslaan en op control drukken.
S En wat je eigenlijk kunt doen is omdat ons eerste programma vetgedrukt is, dat betekent dat we dit echt kunnen
compileren en we kunnen met rechts klikken en zeggen compileren en dan zie je de uitvoer in het bouwvenster.
Dat is of het al dan niet succesvol compileerde zonder fouten.
Oké.
En dus schreven we ons eerste programma dat iets heel eenvoudigs deed: de gebruiker om zijn favoriete
getal vragen, dat invoeren en dan de uitvoer tonen.
En nogmaals, veel van deze concepten, het verkrijgen van invoer, het weergeven van uitvoerformaat, specificaties, functies, worden
later allemaal gedefinieerd.
Het doel van deze video is om gewoon wat code te schrijven en een beetje vertrouwd te raken met wat syntaxis en
die code te kunnen compileren.
En dus hadden we geen fouten.
Dus in de volgende lezing, gaan we laten zien hoe je kunt bouwen, toch?
We hadden het al over C-programma's en hoe er vele stappen zijn om een binair en uitvoerbaar programma te maken, toch?
Eén is compileren, één is linken, tot nu toe hebben we alleen gecompileerd, nu moeten we ons
hele project bouwen, zodat het linkt en ons programma uitvoerbaar maakt.
Dat zullen we in de volgende lezing zien.
Bedankt.