Witam i zapraszam ponownie.
W tym filmie zamierzam przejść przez przegląd interfejsu graficznego z podświetleniem kodu.
IDE oznacza Integrated Development, Environment i IDES w zasadzie są ładnymi narzędziami, które
pozwalają na kompilację, edycję i uruchamianie programów C w ładny, łatwy sposób, dzięki czemu można kliknąć opcje menu
kompilacji, aby zbudować i uruchomić.
I są naprawdę, naprawdę ładne i łatwe w użyciu.
Teraz IDE jest jakby prostszym IDE w porównaniu do innych id.
Jeśli kiedykolwiek, kiedykolwiek użyłeś Xcode lub Visual Studio Code lub nawet Eclipse, są one zwykle nieco bardziej skomplikowane.
Jest to lekkie IDE z minimalnymi funkcjami i minimalnymi elementami interfejsu graficznego.
Więc podczas tego filmu chcę jakby przejść przez ten interfejs, aby pokazać
niektóre z miłych wskazówek i sztuczek i jak można faktycznie korzystać z IDE, gdy po raz pierwszy rozpocząć kod światła.
To jest interfejs, który zobaczysz.
Jest to domyślny interfejs.
Code light odnosi się do tego jako do perspektywy domyślnej.
Więc to, co widzimy, to w zasadzie trzy obszary, które są tutaj podzielone.
My po lewej stronie mamy i te najczęściej określane są jako szyby.
Mamy taki panel przestrzeni roboczej.
A na środku mamy nasz panel edytora.
To właśnie tutaj edytujemy nasz kod źródłowy.
Mamy też ostatnio otwarte przestrzenie robocze, które pojawiają się domyślnie.
Dzięki temu możesz szybko uzyskać dostęp do poprzedniej przestrzeni roboczej, którą otworzyłeś lub utworzyłeś.
A na dole mamy nasz build i okno wyjściowe.
Więc to jest nasze okienko wyjściowe.
Zazwyczaj jest to panel budowania, w którym widzisz trwającą kompilację i tak dalej.
Powinno to więc wyglądać nieco znajomo z poprzednich filmików.
Szczególnie wiemy, jak wygląda teraz panel przestrzeni roboczej.
Jest pusta, prawda?
W środku widać kilka zakładek.
Jesteśmy jakby pokryci tymi, ale nie mamy przestrzeni roboczej.
Wyjdźmy więc i po prostu otwórzmy jeden z naszych poprzednich obszarów roboczych lub utwórzmy nowy.
I widać tu wiele symboli także po lewej stronie.
Możesz dość dużo dostać się do wszystkiego poprzez opcje menu na górze, ale zawsze możesz przejść do pliku
nowego i możesz powiedzieć nowy obszar roboczy lub możesz wybrać wcześniejszy ostatni obszar roboczy, jak również.
Wiemy, jak tworzyć nowe obszary robocze z poprzednich filmów, ale zazwyczaj chcesz wybrać C plus plus, prawda?
Możemy go umieścić gdziekolwiek chcemy w dowolnym katalogu, który nam się podoba.
Przechodząc do struktury katalogów, możemy po prostu nazwać je tak, jak chcemy.
Ponownie, po prostu nazwiemy go Workspace one lub Workspace two, ponieważ mamy już jeden.
A następnie mówisz, ok, teraz możesz faktycznie zobaczyć nasz obszar roboczy dwa tutaj w naszym prostym widoku.
I wtedy możemy też dodać nowy projekt, przechodząc po prostu do new project, prawda?
I właśnie nazwanie tego projektu dwoma.
I możemy użyć szablonów pamięci z poprzednich filmów, wszystkie nasze domyślne informacje z naszych ustawień projektu
z poprzednich jak również.
Więc po prostu powiedzieliśmy, ok, teraz mamy obszar roboczy i projekt.
Więc teraz widzimy, że faktycznie stworzył to Main. c file, prawda?
I wtedy pojawia się to w widoku edytora.
W ten sposób mamy strukturę przypominającą drzewo dla naszych projektów w przestrzeni roboczej.
Pamiętajmy, że możemy tworzyć wiele projektów.
Możemy kliknąć na obszar roboczy, możemy kliknąć prawym przyciskiem myszy i powiedzieć new new project.
Możemy też wejść do pliku i wybrać new new project.
Możemy ponownie stworzyć kolejny projekt tylko po to, aby pokazać, że w jednym obszarze roboczym może znajdować
się wiele projektów.
Ponownie, zachowaj wszystkie domyślne, powiedz, okay, a teraz mamy wiele projektów i bardzo ważne jest, aby
wiedzieć, że pogrubione to aktywny projekt.
Więc to zawsze będzie ten, który buduje i kompiluje.
I za każdym razem, gdy wykonujesz jakiekolwiek działania w projekcie, to właśnie ten pogrubiony, aktywny
projekt będzie otrzymywał działania na nim.
Możesz również uczynić inny projekt aktywnym klikając go dwukrotnie lub zaznaczyć go i ustawić
jako aktywny klikając make active.
Parę rzeczy, na które warto zwrócić uwagę, zwłaszcza w edytorze.
Widać, że mamy wyszczególnione numery linii.
Numery linii są zawsze przydatne, ponieważ kompilator, gdy tylko pojawią się błędy, powie ci numer linii.
I tak możesz łatwo odnieść się do numeru linii, aby naprawić błędy.
Jest to również miły sposób, aby po prostu zobaczyć, co się dzieje w zakresie, gdy piszę kod w klasie, zawsze
mogę odwołać się do numerów linii, ale nie każdy lubi numery linii.
Zawsze możesz wyłączyć numery linii, po prostu przechodząc do preferencji ustawień.
A jeśli przejdziesz do edytora, możesz włączyć lub wyłączyć numery linii.
Więc zaraz pod przewodnikami jest napisane numery linii.
Można usunąć zaznaczenie opcji wyświetlania numerów linii.
Jeśli tak nie jest, jeśli takie są Twoje preferencje.
Kolejne fajne preferencje, które można wykorzystać.
Ponownie, jeśli przejdziesz do preferencji ustawień i przejdziesz do składania, możesz faktycznie
pokazać margines składania i faktycznie doda trójkąt jak rzecz do każdego miejsca, w którym masz nawiasy.
I tak, gdy klikniesz to, możesz zobaczyć, że w zasadzie ukrywa tę funkcję.
Jest to więc przydatne, gdy masz dużo kodu i chcesz pozbyć się kilku różnych funkcji.
Nie chcesz mieć zbyt wiele kodu pokazującego, więc zawsze możesz dodać ten kod.
Składanie kodu dla łatwiejszej edycji i rodzaju po prostu pokazania tych linii.
Kolejną rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę w edytorze jest podświetlanie składni.
Masz zielony dla plików nagłówkowych, fioletowy dla niektórych różnych typów danych i print f ma zielony wewnątrz podwójnych
cudzysłowów.
Powrót ma określony kolor.
Zawsze można je zmienić.
Jeśli przejdziesz do ustawień i przejdziesz do kolorów i czcionek i możesz zacząć modyfikować wygląd
różnych podświetlania składni, a także różne rodzaje tematów wyglądu twojego światła kodu.
Możemy mieć ciemny motyw i tak dalej, ale można przy tym namieszać.
Sugerowałbym po prostu pozostawienie ich jako domyślnych dla podświetlania składni.
I tak, jeśli faktycznie wybierzesz opcję Dostosuj kolory na język, możesz to wybrać i możesz faktycznie
zobaczyć różne opcje dla różnych języków.
Więc nawet jeśli robimy C, możesz faktycznie wybrać C plus plus i bałagan wokół różnych stylów dla
różnych słów kluczowych w ustawieniach globalnych i wszystko w tym stylu.
Więc jest to opcja, jeśli chcesz.
Ponownie, zwykle po prostu trzymam to jako domyślne.
Więc jeśli spojrzymy poniżej na okienko wyjściowe, jest tu wiele różnych zakładek, Różne okna, które
możesz zobaczyć.
Bardzo ważne są budowa i wyjście.
Ale jest też wiele innych, których zazwyczaj nie trzeba oglądać.
Jeśli wybierzesz jedną z tych zakładek, możesz kliknąć prawym przyciskiem myszy i możesz powiedzieć ukryj i nie będzie już pokazywać.
Możesz również przejść do kropki, kropki, kropki po prawej stronie i możesz zobaczyć, na którym
z nich jesteś.
A potem przyjrzyj się też różnym ukrytym zakładkom.
Jest to sposób na nieco łatwiejsze zarządzanie tym, co wszystkie te różne zakładki pokazują się ponownie, większość z nich tak
naprawdę nie obchodzi cię zbytnio.
Wyszukiwanie i zastępowanie jest również zwykle przydatne do zobaczenia, więc możesz zarządzać tym.
Teraz na górze możesz przesuwać okno w tył i w dół, w zależności od tego, jak chcesz je widzieć.
W widoku obszaru roboczego dostępnych jest wiele różnych zakładek.
Tak naprawdę interesuje nas tylko Workspace Explorer i może Tabs.
Te inne.
Nie używamy zbyt wiele grup zakładek i pomocy, więc możesz się ich pozbyć wybierając jedną z
nich prawym przyciskiem myszy i mówiąc ukryj, a to pokaże, że nie jest już pokazywana.
To samo z pomocą CMake.
Wiesz, zwykle ukryć tylko ponownie, jesteśmy ograniczeni na nieruchomości, więc możemy chcieć dostosować się do Twoich
preferencji, co chcesz pokazać i co nie chcesz pokazać.
Część z tych opcji widzieliśmy już w widoku obszaru roboczego, zawsze możemy też przejść do widoku i
możemy przywrócić układy.
Jeśli kiedykolwiek zepsujesz lub wprowadzisz zmiany, których nie lubisz i chcesz przywrócić domyślną perspektywę,
możesz również wziąć widok obszaru roboczego i przesunąć go, jeśli chcesz na dole.
Więc jeśli po prostu wybierzesz zakładkę tytułową tutaj, możesz przesunąć ją w dół na dole.
Jeśli podoba Ci się na dole, jeśli chcesz, żeby było na górze po prawej stronie, możemy przenieść je
tam lub na dół po prawej stronie.
I to są główne rzeczy, które chciałem pokazać.
Ale oczywiście jest wiele różnych opcji, prawda?
Jest wiele różnych skrótów.
Więc jeśli masz tutaj zakładkę po lewej stronie, możesz tworzyć nowe pliki, prawda, uderzając w plus, prawda?
I zazwyczaj, jeśli po prostu na nie najedziesz, podświetlają otwarty plik z powrotem, niezręcznie, wiesz, zbudować
aktywny projekt.
Więc tutaj po lewej stronie są skróty, do których możesz mieć dostęp.
Pokazaliśmy już, ze klucz przechodzi do ustawień projektu.
To przeniesie cię do aktywnego projektu w domu, prawda?
Możesz wybrać rozwijanie, jeśli chcesz zbudować różne typy binariów albo dla wydania, gdzie nie masz informacji
o debugowaniu, możesz otworzyć menedżera konfiguracji obszaru roboczego, Eksplorator i zakładki
po prostu pozwalają na nawigację.
Można tu zajrzeć do różnych folderów, zobaczyć różne widoki.
Zawsze możesz zamknąć przestrzeń roboczą.
Możesz również mieć wiele opcji menu na górze i wiele z nich jest zrozumiałych.
Znowu tworzenie nowych projektów, tworzenie nowych pustych plików, otwieranie istniejących, zapisywanie.
Racja.
Dość intuicyjne, jak sądzę.
Edycja, kopiowanie i wklejanie, prawda?
Możesz włączyć różne opcje dopasowywania kodu nawiasów klamrowych.
Zazwyczaj potrzebujesz do tego wtyczki.
Widoki całkiem niezłe w użyciu, ponieważ możesz ukryć różne okna, które chcesz dla swoich konkretnych
układów.
Możesz pokazać białą przestrzeń, abyś mógł ją faktycznie zobaczyć tutaj.
Whitespace jest czasami przydatny, gdy używasz tabulatorów wyświetlających koniec linii.
Możesz pokazać pasek nawigacyjny, panel debugera, który jest używany do debugera.
Ponownie, inne okno, które zwykle pojawia się automatycznie, gdy jesteś w widoku debugowania lub debugowania
projektu będziemy przechodzić przez wiele z tych opcji, o których mówimy teraz, będziemy faktycznie przejść
przez jak kurs postępuje.
Kiedy pokazuję ci rzeczy, możesz faktycznie zmienić pasek narzędzi, aby umieścić go na górze.
Racja.
A do tego trzeba by przeładować code light.
Kiedykolwiek to poruszysz.
Pasek narzędzi jest fajny, ponieważ ma te skróty, prawda, do budowania, a nawet w trybie debugowania
i tak dalej, jeśli pokazujesz okno debugera.
Więc widok jest miłą rzeczą, z którą możesz się bawić, aby ponownie uzyskać dowolny układ, który chcesz.
Szukaj to oczywiście możesz przeszukiwać wszystkie swoje różne pliki.
Widzisz dane wyjściowe na dole i w wyszukiwaniu.
Możesz również wykonać edycję i zastąpić, co również jest bardzo przydatne, zwłaszcza gdy masz duże projekty.
Opcja menu Workspace pozwala na ponowne wczytanie otwartych przestrzeni roboczych, tworzenie nowych projektów, wybór aktywnego
projektu.
Buduj to opcja menu budowania.
Już się tym zajmowaliśmy.
Jak możesz zasadniczo skompilować swój kod źródłowy i możesz uruchomić swój kod źródłowy przebudowując wszystko, zbudować
i uruchomić.
W jednym konkretnym wyborze możemy wyczyścić obszar roboczy, co spowoduje usunięcie wszystkich plików pośrednich, wszystkich
dot OS, wszystkich bibliotek.
Debugger to widok, który możesz zobaczyć, gdy uruchomisz swój kod w trybie debugowania.
I znowu, o tym więcej powiemy w kolejnym filmie.
Jest wiele różnych wtyczek, których możesz użyć do code lite.
Naprawdę jedynymi naprawdę ważnymi są zwykle niektóre dla uzupełnienia kodu.
Musiałbyś zrobić dodatkowe badania na ten temat, gdybyś chciał spojrzeć na któryś z tych różnych.
A potem ustawienia są oczywiście bardzo ważne, ponieważ możesz faktycznie sprawdzić swoje ustawienia budowania,
swoje preferencje w zakresie edytora.
Rozmawialiśmy trochę o tym, ale możesz jakby przejść przez wszystkie z nich, aby zobaczyć,
jak masz różne preferencje dla różnych edycji, preferencji, kolorów i czcionek.
A potem ustawienia budowania były zawsze ważne, ponieważ możesz wybrać swój build i mieć wszystkie swoje ścieżki.
I znowu, już o tym mówiliśmy.
I wtedy pomoc jest zasadniczo jak można uzyskać aktualizacje, uruchomić kreator konfiguracji i tak dalej.
Tak więc wiele różnych opcji w tym IDE, głównie tylko operacje typu osobiste preferencje, a także skróty
do wspólnych funkcji, które zwykle wykonujesz, jak budowanie i kompilowanie.
I znowu, jak wspomniałem w nadchodzących filmach, będziemy przechodzić przez niektóre z nich nieco bardziej
szczegółowo, gdy będziemy potrzebować ich użyć.
W tej chwili podstawowa, domyślna perspektywa zwykle spełnia potrzeby wszystkich i możesz zarządzać różnymi projektami
w swoich obszarach roboczych.
Masz swój edytor i masz swoje okna wyjściowe do budowania kompilacji.
Dziękuję.