Hallo en welkom terug.
In deze video geef ik een overzicht van de grafische interface met codeverlichting.
De IDE staat voor Integrated Development, Environment en IDES zijn in principe aardige hulpmiddelen
waarmee u uw C-programma's op een mooie, gemakkelijke manier kunt compileren, bewerken en uitvoeren, zodat u op menu-opties
kunt klikken om te compileren en te bouwen.
En ze zijn echt, echt mooi en gemakkelijk te gebruiken.
Nu is de IDE een soort eenvoudiger IDE vergeleken met andere IDE's.
Als je ooit, ooit Xcode of Visual Studio Code of zelfs Eclipse hebt gebruikt, zijn die meestal wat ingewikkelder.
Dit is een lichtgewicht IDE met minimale mogelijkheden en minimale grafische interfacecomponenten.
Dus tijdens deze video wil ik deze interface doorlopen om je
wat leuke tips en trucs te laten zien en hoe je de IDE kunt gebruiken als je voor het eerst met code light begint.
Dit is de interface die je gaat zien.
Dit is de standaardinterface.
Code light noemt dit het standaardperspectief.
Dus wat we hier zien zijn eigenlijk drie gebieden die verdeeld zijn.
Aan de linkerkant hebben we en deze worden gewoonlijk aangeduid als ruiten.
We hebben dit werkblad.
En dan in het midden hebben we ons editorpaneel.
Hier bewerken we onze broncode.
We hebben ook een recent geopende werkruimte die standaard verschijnt.
Zo kun je snel naar een vorige werkruimte die je hebt geopend of gemaakt.
En dan hebben we onderaan ons bouw- en uitvoervenster.
Dus dit is ons uitvoervenster.
Typisch het bouwpaneel waar je de compilatie en zo ziet.
Dus dit moet er enigszins bekend uitzien van eerdere video's.
We weten vooral hoe de werkruimte er nu uitziet.
Het is leeg, toch?
Je ziet een heleboel tabbladen daarbinnen.
We bedekken die, maar we hebben geen werkruimte.
Laten we een van onze vorige werkruimten openen of een nieuwe aanmaken.
En je ziet hier links ook veel symbolen.
Je kunt vrijwel alles bereiken via de menu-opties bovenaan, maar je kunt altijd naar
bestand nieuw gaan en zeggen nieuwe werkruimte of je kunt ook een eerdere recente werkruimte kiezen.
We weten hoe je nieuwe werkruimten maakt uit eerdere video's, maar meestal wil je C plus plus selecteren,
toch?
We kunnen het plaatsen waar we maar willen, in elke map die we willen.
Door naar de mappenstructuur te gaan, kunnen we het gewoon de naam geven die we willen.
Nogmaals, we noemen het gewoon Werkruimte één of Werkruimte twee, omdat we er al één hebben.
En dan zeg je, oké, nu zie je eigenlijk onze werkruimte twee hier in onze eenvoudige weergave.
En dan kunnen we ook een nieuw project toevoegen door gewoon naar nieuw project te gaan, toch?
En gewoon dit project twee noemen.
En we kunnen sjablonen uit vorige video's onthouden, al onze standaardinformatie van onze projectinstellingen
uit vorige ook.
Dus zeiden we, oké, nu hebben we een werkruimte en een project.
Dus nu zien we dat het eigenlijk die Main heeft gecreëerd. c bestand, toch?
En dat verschijnt dan in de editorweergave.
En zo hebben we deze boomstructuur voor onze werkruimteprojecten.
Vergeet niet dat we meerdere projecten kunnen maken.
We kunnen op de werkruimte klikken, we kunnen rechts klikken en zeggen nieuw nieuw project.
We kunnen ook naar het bestand gaan en een nieuw project selecteren.
We kunnen opnieuw een project maken om te laten zien dat er meerdere projecten in één werkruimte
kunnen zijn.
Nogmaals, behoud alle standaardinstellingen, zeg, oké, en nu hebben we meerdere projecten en het is heel belangrijk om te
weten dat het vetgedrukte het actieve project is.
Dus dat zal altijd degene zijn die bouwt en compileert.
En elke keer dat je acties doet in een project, is het het vetgedrukte, het actieve
project dat acties krijgt.
U kunt ook een ander project actief maken door er gewoon op te dubbelklikken, of u kunt het selecteren en als
actief instellen door te klikken op actief maken.
Een paar dingen om op te merken, vooral in de editor.
Je ziet dat we lijnnummers hebben.
Regelnummers zijn altijd nuttig omdat de compiler bij fouten het regelnummer aangeeft.
En zo kunt u gemakkelijk verwijzen naar het regelnummer om fouten te herstellen.
Het is ook een mooie manier om gewoon te zien wat er gebeurt in termen van wanneer ik code schrijf in de klas, kan ik altijd
verwijzen naar regelnummers, maar niet iedereen houdt van regelnummers.
U kunt de regelnummers altijd uitschakelen door naar de voorkeursinstellingen te gaan.
En als je naar de editor gaat, kun je de regelnummers aan- en uitzetten.
Onder de gidsen staat regelnummers.
U kunt het vinkje weghalen bij regelnummers.
Als dat niet zo is, als dat je voorkeur heeft.
Nog een leuke voorkeur die je kunt gebruiken.
Nogmaals, als u naar de instellingenvoorkeuren gaat en u gaat naar vouwen,
kunt u de vouwmarge laten zien en wordt er een soort driehoek toegevoegd aan alle haakjes.
En als je daarop klikt, zie je dat het in feite deze functie verbergt.
Het is dus handig als je veel code hebt en je een aantal verschillende functies kwijt wilt.
Je wilt niet dat er teveel code verschijnt, dus je kunt die code altijd nog toevoegen.
Code vouwen om het bewerken te vergemakkelijken en deze regels te laten zien.
Wat ook opvalt in de editor is de syntax highlighting.
Je hebt groen voor header-bestanden, paars voor sommige van de verschillende gegevenstypes en print f heeft het groen binnen dubbele aanhalingstekens.
Terugkeer is een bepaalde kleur.
Je kunt deze altijd veranderen.
Als u naar instellingen gaat en u gaat naar kleuren en lettertypen, kunt u het uiterlijk van de verschillende
syntax highlighting en ook de verschillende thema's van uw code light uiterlijk aanpassen.
We kunnen een donker thema hebben en zo, maar je kunt hiermee rommelen.
Ik stel voor deze als standaard te laten voor de syntax highlighting.
En dus als u eigenlijk de kleuren per taal aanpassen selecteert, kunt u dat selecteren en ziet u eigenlijk
de verschillende opties voor verschillende talen.
Dus ook al doen we C, je kunt eigenlijk C plus plus selecteren en rommelen met verschillende stijlen
voor verschillende trefwoorden in globale instellingen en zo.
Dus het is een optie als je dat wilt.
Nogmaals, ik hou het meestal als standaard.
Dus als we hieronder kijken naar het uitvoerpaneel, zijn er veel verschillende tabbladen, verschillende vensters
die je kunt zien.
Zeer belangrijk zijn de bouw en de output.
Maar er zijn veel andere die je normaal gesproken niet hoeft te zien.
Als u een van die tabbladen selecteert, kunt u met de rechtermuisknop klikken en zeggen verbergen, dan wordt het niet meer getoond.
U kunt ook naar de punt, punt, punt aan de rechterkant gaan en u kunt zien op welke
u zich bevindt.
En kijk dan ook naar de verschillende verborgen tabbladen.
Het is een manier om een beetje makkelijker te beheren wat al die verschillende tabbladen weer laten zien, waarvan de meeste
je niet echt veel kunnen schelen.
Zoeken en vervangen is meestal ook nuttig om te zien, dus je kunt dat beheren.
Hierboven kun je het venster naar achteren en naar beneden schuiven, afhankelijk van hoe je het wilt zien.
Er zijn veel verschillende tabbladen beschikbaar in de werkruimteweergave.
We zijn eigenlijk alleen geïnteresseerd in Workspace Explorer en misschien Tabs.
Die andere.
We gebruiken niet echt veel tabbladgroepen en hulp, dus die kun je wegwerken door er
een te selecteren, met de rechtermuisknop te klikken en te zeggen verbergen.
Hetzelfde geldt voor CMake help.
Weet je, meestal verbergen we gewoon weer, we zijn beperkt in onroerend goed, dus we willen misschien aanpassen
aan je voorkeuren wat je wel en niet wilt laten zien.
Sommige van deze opties hebben we al gezien in de werkruimteweergave, en we kunnen ook altijd naar de weergave
gaan en lay-outs herstellen.
Als u ooit een fout maakt of wijzigingen aanbrengt die u niet bevallen en u wilt het standaardperspectief herstellen, kunt
u ook de weergave van de werkruimte nemen en deze desgewenst onderaan verplaatsen.
Dus als u de titel tab hier selecteert, kunt u deze onderaan verplaatsen.
Als u het onderaan wilt hebben, als u het rechtsboven wilt hebben, kunnen we het daarheen verplaatsen
of rechtsonder.
Dat zijn de belangrijkste dingen die ik je wilde laten zien.
Maar er zijn natuurlijk veel verschillende opties, toch?
Er zijn veel verschillende snelkoppelingen.
Dus als je een tabblad aan de linkerkant hebt, kun je nieuwe bestanden maken, door op het plusje te drukken, toch?
En meestal als je er met de muis overheen gaat, zijn ze gemarkeerd als open bestand terug, onhandig, weet je, bouw het
actieve project.
Dus er zijn snelkoppelingen aan de linkerkant die je kunt gebruiken.
We hebben je al laten zien dat de sleutel naar de projectinstellingen gaat.
Dit brengt je naar het actieve project in het huis, toch?
U kunt de dropdown selecteren als u verschillende soorten binaries wilt bouwen, hetzij voor vrijgave waarbij u
geen debug-informatie hebt, u kunt de workspace-configuratiemanager openen, de Verkenner en de
tabbladen laten u gewoon navigeren.
Je kunt hier verschillende mappen bekijken, verschillende weergaven zien.
U kunt de werkruimte altijd sluiten.
U kunt ook een heleboel menu-opties bovenaan hebben en veel daarvan spreken voor zich.
Nogmaals, nieuwe projecten aanmaken, nieuwe lege bestanden maken, bestaande openen, opslaan.
Juist.
Vrij intuïtief, denk ik.
Bewerken, kopiëren en plakken, toch?
U kunt verschillende opties inschakelen voor het aanvullen van de code met accolades.
Meestal heb je daar een plugin voor nodig.
Views zijn vrij goed te gebruiken omdat je de verschillende vensters die je wilt voor je specifieke lay-outs
kunt verbergen.
Je kunt witruimte laten zien, zodat je het hier kunt zien.
Whitespace is soms nuttig als je tabs gebruikt om het einde van een regel weer te geven.
U kunt de navigatiebalk tonen, het debugger-deelvenster dat wordt gebruikt voor de debugger.
Nogmaals, een ander venster dat meestal automatisch verschijnt als je
in debugweergave bent of een project aan het debuggen bent, zullen we in de
loop van de cursus bespreken.
Als ik je dingen laat zien, kun je de werkbalk veranderen om hem bovenaan te zetten.
Juist.
En daarvoor zou je code licht moeten herladen.
Als je dat verplaatst.
De werkbalk is leuk omdat het die snelkoppelingen heeft, juist, voor het bouwen en zelfs in debug
modus enzovoort als je een debugger venster toont.
Dus het uitzicht is een leuk ding waarmee je kunt spelen om de lay-out te krijgen die je wilt.
Zoeken is uiteraard het doorzoeken van al uw verschillende bestanden.
Je ziet de uitvoer onderaan en zoeken.
Je kunt ook bewerken en vervangen, wat ook heel handig is, vooral als je grote projecten hebt.
Met de menu-optie Werkruimte kunt u geopende werkruimten opnieuw laden, nieuwe projecten maken, het actieve project
selecteren.
Build is je build menu optie.
We hebben dit al behandeld.
Hoe je in principe je broncode kunt compileren en je broncode kunt uitvoeren, alles opnieuw bouwen en uitvoeren.
In een bepaalde selectie kunnen we een werkruimte opschonen waardoor alle tussenliggende bestanden, alle dot OS, alle
bibliotheken worden verwijderd.
Debugger is de weergave die je ziet als je je code in debugmodus uitvoert.
En nogmaals, we zullen hier meer over praten in een volgende video.
Er zijn veel verschillende plugins die je kunt gebruiken voor code lite.
De enige echt belangrijke zijn meestal enkele voor de code voltooiing.
Je zou wat extra onderzoek moeten doen als je een van deze verschillende wilt bekijken.
En dan instellingen is natuurlijk heel belangrijk omdat je daar je bouwinstellingen en je voorkeuren
voor de editor kunt controleren.
We hebben het hier een beetje over gehad, maar je kunt ze allemaal doorlopen om te zien hoe je verschillende
voorkeuren hebt voor verschillende bewerkingen, voorkeuren, kleuren en lettertypen.
En dan de bouwinstellingen was altijd belangrijk omdat je dan je bouw kunt selecteren en al je paden
hebt.
Daar hebben we het al over gehad.
En dan help is eigenlijk hoe je updates kunt krijgen, de setup wizard kunt uitvoeren enzovoort.
Dus veel verschillende opties in deze IDE, voornamelijk gewoon persoonlijke voorkeurstypes en ook snelkoppelingen
naar algemene functies die u gewoonlijk uitvoert, zoals bouwen en compileren.
En nogmaals, zoals ik al zei in de komende video's, zullen we sommige daarvan wat meer in
detail bespreken als we ze moeten gebruiken.
Op dit moment voldoet het standaardperspectief meestal aan ieders behoeften en kunt u uw verschillende projecten
beheren in uw werkruimten.
Je hebt je editor en je hebt je uitvoervensters voor het compileren.
Bedankt.