Witam i zapraszam ponownie.
W tym filmie pokażę ci, jak możesz kompilować i uruchamiać programy C za pomocą prostego edytora
tekstu za pośrednictwem interfejsu wiersza poleceń na Ubuntu.
Mamy więc nasz system operacyjny ubuntu.
Pamiętaj, aby uruchamiać programy i różne terminale.
W rzeczywistości można wybrać kropkę po kropce.
Możesz też wejść tutaj i wpisać wyszukiwanie.
I możesz powiedzieć terminal.
To jeden ze sposobów na rozpoczęcie.
Jeśli nie przejdziesz do opcji wyszukiwania, możesz po prostu podejść tutaj i kliknąć prawym przyciskiem myszy
okno i powiedzieć otwórz w terminalu.
Spowoduje to również wyświetlenie terminala.
Teraz jest to interfejs wiersza poleceń.
To jest terminal.
Jest to miejsce, w którym wpisuje się polecenia do uruchamiania programów C.
Zauważysz, że gdy pojawi się po raz pierwszy, pojawi się z określoną czcionką i strukturą katalogów, niezależnie od tego,
gdzie jesteś zalogowany.
To pojawia się na pulpicie po prawej stronie.
Dzięki temu można wydawać proste polecenia, takie jak CD, aby zmieniać katalogi.
Nie będzie to wyczerpujący samouczek na temat wszystkich poleceń i Linuksa do tworzenia katalogów i poruszania
się po nich.
Wystarczy znać tylko kilka z nich.
CD zmieni katalogi, make dir utworzy katalogi, a LS wyświetli listę katalogów.
Są to tak naprawdę główne polecenia Linuksa, które należy zrozumieć.
Na przykład, jeśli jesteśmy w naszym domyślnym katalogu i chcemy utworzyć katalog, być może tylko do przechowywania
naszego kodu C i być może tworzymy nazwę projektu, możemy powiedzieć make dir a project, a następnie możemy zrobić
LS.
To pokaże nam wszystkie różne katalogi pod naszym domyślnym katalogiem na pulpicie.
A następnie, aby nawigować w środku, możemy powiedzieć CD project.
I wciskamy przycisk tabulacji, aby zakończyć tabulację.
Gdy już znajdziemy się w katalogu, zaczniemy edytować nasz kod.
Musimy uruchomić prosty edytor tekstu.
Linux ma wiele różnych edytorów tekstu, które są dostępne.
Istnieją też oldschoolowe o nazwie VI.
Zobaczysz, że używam go dość często, ale ma kilka poleceń, które są nieco trudne do wstawiania i dodawania zakładek.
Jeśli więc wpiszemy VI i powiemy main dot c lub cokolwiek innego, utworzy to plik o nazwie
main dot c i edytor VI.
I wygląda to trochę dziwnie.
Jeśli jesteś zaznajomiony z poleceniami VI, nie jest to zbyt trudne w użyciu, ale nie jest najbardziej intuicyjne.
Musisz wybrać I, aby wstawić, a następnie możesz zacząć pisać kod i podobne rzeczy.
Następnie musisz nacisnąć dwukropek lub klawisz escape, aby wrócić do poleceń, a następnie nacisnąć dwukropek
i Q, aby wyjść.
Tak więc VI jest nieco trudniejszy w użyciu, a więc jest nieco bardziej złożony.
Edytor, którego sugerowałbym użyć, to prawdopodobnie coś takiego jak gedit.
Jest to dość proste w użyciu na Linuksie.
Jest wiele różnych.
I ponownie, jeśli przejdziesz do aplikacji pokazowych, możesz wpisać gedit.
Spowoduje to wyświetlenie edytora tekstu gedit.
I jest to całkiem prosty edytor tekstu.
Po wpisaniu tego polecenia pojawi się edytor tekstu gedit.
Można go również uruchomić z wiersza poleceń.
Racja.
Możesz powiedzieć G edit.
I możesz zrobić ampersand, aby nadal mieć podpowiedź.
Spowoduje to również wyświetlenie edytora gedit.
Spowoduje to wyświetlenie edytora w tym katalogu projektu.
Jest to bardzo łatwy w użyciu interfejs do rozpoczęcia tworzenia tekstu, kodu źródłowego
C.
Możesz więc otworzyć istniejący plik, jeśli już go masz.
Możesz też nacisnąć plus, aby utworzyć nowy dokument.
I tutaj możesz powiedzieć, że zobaczysz, że doda zakładki.
Mamy więc tutaj dokument.
Nie ma w nim nic, ale możemy go zapisać w dowolnym miejscu.
I tak właśnie utworzyłem katalog pod moim projektem pulpitu, więc mogę wybrać pulpit i powiedzieć projekt.
Umieszczę tam mój plik i nadam mu nazwę.
Nazwę ją po prostu hello World.
Zobaczmy.
Umieść ją tutaj w nazwie Hello World dot C i naciśnij przycisk Zapisz.
Następnie możesz zobaczyć, że plik jest teraz zapisany w tym katalogu, wpisując polecenie LS.
I widzisz hello world dot c.
Teraz możemy wrócić do naszego edytora i zobaczymy go nadal na liście po lewej stronie.
I faktycznie możemy zacząć pisać nasz kod źródłowy.
I znowu nie dotarliśmy jeszcze do miejsca, w którym rozumiemy cały kod źródłowy.
Ale zamierzamy tam dotrzeć.
Wiem, że będziesz miał wiele pytań na ten temat, ale kod źródłowy w tej chwili, próbujemy skonfigurować
nasze środowisko.
Upewniamy się, że możemy skompilować i uruchomić.
W tym przypadku kompilujemy i uruchamiamy z terminala.
Tak więc kod źródłowy jest po prostu standardowym szablonem C dla aplikacji Hello World.
Robimy funt obejmują.
Zasadniczo używamy standardowego IO, więc możemy korzystać z niektórych funkcji printf.
Można to wpisać ręcznie.
I wtedy możemy po prostu powiedzieć int main.
Upewnij się, że pisownia main jest poprawna.
I mogliśmy umieścić tam pustkę.
Następnie lewy nawias klamrowy i prawy nawias klamrowy.
Zauważysz, że ten prosty edytor tekstu nie robi wielu fajnych rzeczy, które robi dla ciebie
IDE.
Nie wykonuje żadnego uzupełniania kodu ani nie dodaje szablonów.
Kod dla Ciebie.
Nie dodaje nawiasów.
Wszystko musi być wykonywane ręcznie.
W tym miejscu utworzymy naszą główną funkcję.
I zamierzamy zrobić wydruk f.
I powiemy "hello world" w podwójnych cudzysłowach.
Zamierzamy umieścić tam podawanie wiersza i podwójny cudzysłów, prawy nawias i średnik.
W tym momencie chcemy go zapisać.
Możemy więc nacisnąć Ctrl S, aby go zapisać.
Teraz zobaczysz podświetlanie składni.
Mrówka jest w kolorze zielonym.
Pustka jest zaznaczona na zielono.
Możemy też po prostu nacisnąć przycisk Zapisz.
Racja.
Stworzyliśmy więc prosty program w języku C.
Racja.
A to powinno wyglądać znajomo z poprzednich filmów.
Po prostu nie jest to IDE.
Nie jest podświetlony kodem ani niczym podobnym.
To jest we własnym edytorze, prosta edycja G.
Nie ma żadnych narzutów związanych z projektami, ustawieniami ani niczym podobnym.
Ma tylko szablonowy kod.
Więc teraz, jeśli wrócisz do terminala i ponownie wpiszesz LHS, zobaczysz, że Hello World
dot C istnieje.
Możemy faktycznie zobaczyć zawartość tego pliku, aby sprawdzić, czy został poprawnie zapisany,
wpisując polecenie more, a następnie nazwę pliku hello world, a zobaczysz tam źródło.
W tym momencie faktycznie stworzyliśmy kod źródłowy C.
Ale jeszcze jej nie skompilowaliśmy.
Nie zbudowaliśmy go.
Chcemy więc go zbudować, a następnie uruchomić.
Racja.
W poprzednich filmach mówiliśmy o tym, jak zainstalować kompilator GCC.
I tak, jeśli wpiszesz which gcc, zobaczysz ścieżkę do tego kompilatora gcc.
Możesz wpisać gcc dash dash version, zobaczysz wersję kompilatora, którego używasz.
Aby to skompilować, należy użyć polecenia gcc.
Teraz polecenie GCC może być zdecydowanie bardziej skomplikowane.
Istnieje wiele opcji.
Jest wiele różnych rzeczy.
Na bardzo podstawowym poziomie można skompilować kod źródłowy C, po prostu wpisując GCC, a następnie nazwę pliku,
w tym przypadku hello world dot c.
I zawsze możesz nacisnąć przycisk tabulacji, aby uzupełnić tabulatory.
Nie musisz więc wpisywać wszystkich danych.
Ale jeśli po prostu wpiszesz w GCC, hello world dot C bez opcji, bez flag, spróbuje on skompilować twój
kod źródłowy.
Możesz więc nacisnąć enter.
A jeśli nie ma błędów, zobaczysz tylko następny monit.
Teraz, jeśli faktycznie wystąpił błąd.
Wróćmy więc do naszego edytora tekstu.
Powiedzmy, że brakuje średnika.
Wszelkie inne typowe błędy mówią, że źle napisaliśmy main.
Błędnie napisaliśmy standard io. h.
Nie mieliśmy nawiasu klamrowego na początku ani na końcu, niezależnie od tego, jaki był błąd, po zapisaniu
i ponownym wykonaniu polecenia zobaczysz.
Teraz mówi, że wystąpił błąd, prawda?
Zasadniczo brakuje średnika.
Musisz więc wrócić i edytować go, dodać średnik, zapisać i ponownie skompilować.
Racja.
I znowu jest to bardzo proste polecenie GCC.
To może być o wiele bardziej skomplikowane.
Można więc zobaczyć wiele różnych opcji GCC, wpisując GCC dash dash help.
Daje to listę wszystkich różnych poleceń, które można wykonać za pomocą C.
Powszechne są więc myślnik C i myślnik O do łączenia.
Ponownie, więcej o opcjach kompilacji mówię w moim zaawansowanym kursie C.
Staramy się tylko skompilować podstawy.
Jeśli więc wpiszemy GCC i nie mamy żadnych błędów w naszym pliku, zobaczysz tylko zwrócony wiersz polecenia.
Teraz już możesz.
Jeśli wykonasz teraz LS, zobaczysz utworzony plik o nazwie dot out.
W rzeczywistości jest to binarny plik wykonywalny.
Możesz więc teraz uruchomić swój program, po prostu wpisując dat dot forward, slash a dot out.
I to uruchomi twój program.
Jeśli wejdziesz, zobaczysz dane wyjściowe.
Witaj świecie.
W ten sposób można skompilować i uruchomić prosty program w języku C.
Teraz może być zdecydowanie bardziej zaawansowany, gdzie można mieć różne opcje kompilatora.
Możesz zmienić nazwę pliku binarnego na coś znaczącego.
Możesz faktycznie zamiast naciskać kropkę ukośnik do przodu, aby wykonać plik wykonywalny.
Możesz więc zrobić coś takiego jak DCC, a następnie możesz mieć nazwę pliku hello world, a następnie myślnik o, aby zmienić
nazwę pliku wykonywalnego.
Więc w tym przypadku może nazwiemy to coś w stylu mojego programu.
Spowoduje to kompilację kodu.
I zmieni nazwę pliku binarnego.
Program, który ma zostać uruchomiony.
Możesz ls.
A teraz zobaczysz, jaki jest mój program.
Aby go uruchomić, wykonujesz ukośnik z kropką do przodu i mówisz mój program.
Ale znowu trzymamy się podstaw.
Pokazuję, jak skompilować podstawowy program C za pomocą prostego edytora tekstu, a następnie wydać polecenie
GCC w jednym wierszu, aby skompilować program, połączyć go w jednym wierszu i utworzyć program wykonywalny, który można następnie
uruchomić z terminala.
Jest więc wiele do omówienia.
Upewnij się, że wstrzymałeś odtwarzanie wideo.
Wróć.
Ale najważniejsze jest to, że możesz użyć prostego edytora tekstu, napisać prosty program C, nie wpisywać tutaj identyfikatora,
upewnić się, że jest zapisany.
Wróć.
Potwierdź, że kod źródłowy został zapisany.
Skompiluj go przy użyciu GCC.
Jeśli potrzebujesz pomocy, użyj opcji dash dash help, ale w zasadzie tworzy ona plik binarny i możesz uruchamiać
programy C z terminala.
Dzięki.
Jeśli masz jakieś pytania, napisz je na forum.