Witam wszystkich.
Więc wracamy.
Skonfigurujmy code light do pracy z kompilatorem.
Oczywiście w tym momencie mamy już zainstalowany kompilator i zainstalowaliśmy code light.
Więc pierwszym krokiem jest otwarcie światła kodu, abyś mógł zejść do swoich aplikacji.
A jeśli przejdziesz do następnego ekranu tutaj, zobaczysz światło kodu właśnie tutaj.
Jeśli go tam nie widzicie, to macie dużo aplikacji, wystarczy wpisać code lub coś w tym stylu i znajdziemy
code light.
Następnie chcemy to uruchomić.
Widać, że się otwiera.
I przy pierwszym uruchomieniu code light, pojawi się kreator konfiguracji.
Jeśli nie dostaniesz kreatora konfiguracji, możesz znaleźć kreatora konfiguracji pod pomocą i możesz go uruchomić ręcznie.
Wybieram więc next Wybieram mój domyślny profil, czyli C, C plus plus development
i klikam next.
Teraz chcemy skonfigurować nasz kompilator, więc uderzymy w przycisk skanowania i powinien on znaleźć kompilator, który właśnie
zainstalowaliśmy.
Więc klikam skanuj i jest.
Nazywa się GCC.
Takiej nazwy będziemy używać dla kompilatora w systemie Linux.
Więc po prostu wybieramy next i to ustawi dla nas kompilator.
Dostosuj kolory.
Możesz użyć jasnego motywu lub ciemnego motywu całkowicie zależnie od Ciebie.
Będę się trzymał tej domyślnej.
Kliknij obok białych spacji i wcięć.
Zamierzam zachować wszystkie te domyślne ustawienia i kliknąć finish.
W tym momencie jesteśmy skończeni.
Będzie się zamykał i otwierał ponownie automatycznie.
Ok.
W tym momencie mamy więc kilka obszarów.
Po lewej stronie mamy ten obszar, który jest widokiem przestrzeni roboczej.
To tutaj będziemy przechowywać wszystkie nasze przestrzenie robocze i projekty.
Mamy tutaj ten obszar, który w tej chwili jest po prostu obszarem dla czterech dużych przycisków.
To będzie nasz redaktor.
To właśnie tutaj będziemy mogli wprowadzić i wpisać nasz kod.
Na dole widać, że lokalne przestrzenie robocze, ponieważ uruchamiam to po raz pierwszy, nie otworzyłem
żadnych przestrzeni roboczych.
Ale gdy zaczniesz tworzyć obszary robocze, pojawią się one tutaj i będziesz mógł wybrać jeden z
ostatnio otwartych, co jest miłe.
Ok, więc naszą pierwszą kolejnością jest stworzenie nowego obszaru roboczego.
Tak więc, jak w przypadku wielu nowoczesnych interfejsów użytkownika, zazwyczaj istnieją trzy lub 4 lub 5 sposobów na zrobienie tej samej rzeczy.
W tym przypadku mogłem po prostu kliknąć tutaj na ten duży przycisk, utworzyć nowy obszar roboczy.
Mogę podejść do przestrzeni roboczej, nowej przestrzeni roboczej i prawdopodobnie są też inne sposoby, aby to zrobić.
Po prostu kliknę ten duży przycisk z napisem Create a new workspace.
Gdy już to zrobię, trzeba wybrać typ przestrzeni roboczej.
Będzie to dla nas zawsze obszar roboczy C plus plus i klikamy ok.
A teraz, jaka jest ścieżka obszaru roboczego?
Mam zamiar przechowywać to nie w dokumentach.
Stworzę nowy folder w moim katalogu domowym i nazwę go workspaces.
I właśnie tam będę zapisywał wszystkie moje przestrzenie robocze.
Więc teraz, aby utworzyć nowy folder, możesz podejść tutaj i możesz to zrobić przez linię poleceń w
terminalu, jak również.
Ale zamierzam to zrobić tylko za pomocą interfejsu.
Wybieram tego gościa i po prostu wpisuję workspaces i tworzę go.
I widać, że teraz pojawia się dokładnie tam, gdzie się tego spodziewasz.
Więc chcę wybrać tę przestrzeń roboczą i kliknąć open i teraz jaka jest nazwa mojej przestrzeni roboczej?
Cóż, ten nazywa się Workspace one lub Section one lub Section two, jakkolwiek chcesz to nazwać.
Jeśli przerabiasz kurs, możesz go nazwać sekcją trzecią.
Sekcja czwarta.
Sekcja piąta i utwórz wszystkie swoje projekty dla tej konkretnej sekcji kursu.
Możesz też zorganizować się w dowolny sposób, który ma dla Ciebie sens.
Bądź pewien, że sprawdziłeś, utwórz przestrzeń roboczą pod osobnym katalogiem.
W ten sposób będzie ładnie organizować swoje przestrzenie robocze i klikam ok.
I teraz możesz zobaczyć tutaj w widoku obszaru roboczego, że został utworzony ten obszar roboczy.
Teraz chcemy stworzyć projekt.
Więc znowu wybierz obszar roboczy i możesz podejść tutaj, aby utworzyć plik.
Po prostu kliknę prawym przyciskiem myszy na obszar roboczy i utworzę nowy projekt.
Teraz mamy tutaj kilka opcji do ustawienia, które są dość proste.
Pierwszym z nich jest to, jak nazywa się projekt?
Cóż, nazwę ten projekt jednym lub ponownie, jak kto woli.
Coś, co jest bardzo ważne.
Nie należy używać tutaj dysków współdzielonych.
Nie należy nigdzie używać spacji.
Na przykład nie mów, że Projekt jeden.
Nie należy używać znaków specjalnych.
Nie rób nic z tych rzeczy.
Nie używaj znaków międzynarodowych.
Wystarczy użyć prostych słów bez interpunkcji, bez spacji i bez znaków specjalnych.
Jest to jedna z największych przyczyn niepowodzeń budów.
Więc znowu, utrzymuj nazwy naprawdę, naprawdę proste.
Więc projekt pierwszy, upewnij się, że to jest zaznaczone.
Utwórz projekt w jego własnym folderze.
Kategoria jest aplikacją konsolową.
To aplikacja, która działa w terminalu.
Typem będzie prosty wykonywalny GCC, ponieważ piszemy aplikacje C.
A więc proste, wykonywalne GCC.
Kompilatorem będzie GCC 11, ten, który właśnie zainstalowałeś lub jakakolwiek wersja to GCC.
Debuggerem będzie debugger GNU GDB.
A system budowania będzie domyślny i domyślny.
To jest naprawdę ważne, abyś upewnił się, że wybierzesz swój system budowania dla domyślnego.
Więc śmiało i kliknij okay.
Zobaczymy więc tutaj, że mamy teraz pod obszarem roboczym projekt, jeden folder.
Możemy to zmaksymalizować i zobaczymy katalog źródłowy, a następnie zobaczymy main. c.
Wszystkie programy w języku C kończą się rozszerzeniem kropki C.
Możemy więc dwukrotnie kliknąć na to i zauważysz, że edytor przywołuje teraz główny program dot C z jakimś
kodem wewnątrz niego.
Ten kod jest automatycznie generowany przez code light.
Nie musisz teraz rozumieć tego kodu.
Znów wiem, że pewnie będzie wiele pytań na ten temat.
Przechodzimy przez wszystkie szczegóły.
To jest później.
W tej chwili próbujemy skonfigurować nasze środowisko, aby móc budować nasze programy.
Więc ten kod jest naprawdę ważny.
Widzisz jakieś kręcone nawiasy klamrowe, takie rzeczy.
To jest nasz kod źródłowy.
Co zauważysz, jeśli edytujesz ten kod źródłowy, więc powiedzmy, że zmieniamy Hello world na hello testing.
Zauważymy jak staje się to czerwone, a to oznacza, że plik nie został zapisany.
Więc zawsze możesz zapisać swój tekst, zapisać swój kod źródłowy przez uderzenie control s i wtedy zobaczysz, że to odejdzie.
Albo możesz pójść w górę i uderzyć w plik i możesz powiedzieć zapisz plik.
Więc teraz musimy właściwie tylko sprawdzić ustawienia projektu, aby upewnić się, że są one w porządku.
Możemy podświetlić nasz projekt właśnie tutaj po lewej stronie.
Możemy albo iść do przodu i uderzyć w tę ikonę klucza, aby przejść do ustawień, albo możemy kliknąć prawym przyciskiem myszy i możemy zejść
do ustawień.
W ten sposób każdy z nich jest w porządku.
Więc kiedy uderzymy w klucz, zobaczysz, że ustawienia projektu pojawiają się i zauważysz, że wiele
z tego jest wypełnione za nas.
To kompilator, który wybraliśmy wcześniej i kilka innych rzeczy, możemy zachować te jako domyślne.
Chcemy przejść do ustawień kompilatora i chcemy przejść do opcji kompilatora C właśnie tutaj i zobaczysz,
że jest już kilka opcji, które są wybrane dla nas, G Dwarf dwa, to jest do debugowania dash
OS do optymalizacji.
Dash w all włącza wszystkie ostrzeżenia.
Teraz możemy uderzyć w kropkę, kropkę, kropkę po prawej stronie i po prostu zobaczyć, czy są jakieś inne opcje,
które chcemy włączyć.
Nie sądzę, że naprawdę jedyny może interesujący włącza funkcje C 99 i zobaczysz, że jest dodany poniżej
w linii poleceń.
Widzisz więc dokładnie to, o czym mówiliśmy wcześniej.
I wtedy widzisz standard C 99, To prawdopodobnie jedyny, którego będziemy potrzebować.
Wszystko inne jest dobre do debugowania.
Jeśli czegoś brakuje na dole, możesz po prostu iść do góry i sprawdzić to i wtedy możemy uderzyć.
Ok, Chcemy się upewnić, że nasz linker również ma jakieś opcje.
Tam jest kropka, kropka, kropka.
Jeśli wybierzesz go po wybraniu pola tekstowego, jeśli uderzysz w kropkę, kropkę, kropkę, możesz w zasadzie po prostu powiedzieć
statyczne łączenie.
Chcemy tylko powiedzieć dash static, a następnie uderzyć.
Ok.
I to są wszystkie ustawienia, które musimy zastosować.
Debugger powinien być już ustawiony dla Ciebie, ale jeśli nie jest, chcemy się upewnić, że
wybieramy debugger, czyli debugger GDB, który był w Twoim folderze użytkownika.
Więc zwykle możesz zejść do bin użytkownika i spróbować znaleźć GDB.
Jeśli przewiniesz w dół, GDB to debugger, którego chcemy użyć.
Więc możemy po prostu wskazać naszą ścieżkę debuggera tutaj do gdb, upewnić się, że wszystko inne jest ustawione w porządku i możemy nacisnąć
apply, a następnie możemy nacisnąć.
Ok.
W tym momencie chcemy mieć możliwość zbudowania i uruchomienia naszego programu, więc możemy go zbudować i skompilować,
ponownie wybierając projekt.
Możesz kliknąć prawym przyciskiem myszy i powiedzieć "buduj" lub możesz wejść do opcji menu i powiedzieć
"przebudowuj projekt buduj".
Każda z nich będzie działać.
Więc po kliknięciu na build project, zobaczysz, że jest trochę danych wyjściowych, które pojawiają się na dole pod
zakładką build.
A to, co widzisz, to w zasadzie polecenia i opcje, które właśnie zastosowaliśmy w ustawieniach naszego projektu, prawda?
Widzisz Krasnala dwa do debugowania standardowego C, 99 ostrzeżeń o kreskach, wszystko i tak dalej.
Widzisz, że dash static opcja do linkowania, a także widzisz najważniejsze, że nie ma żadnych błędów, błędów,
ostrzeżeń.
Teraz, jeśli brakuje ci średnika lub jeśli brakowało ci nawiasu lub czegoś takiego i próbowałeś
zbudować.
Zobaczyłbyś, że jest błąd i musiałbyś iść i musiałbyś naprawić ten błąd.
O składni dla C i wielu innych ważnych opcjach w kodowaniu porozmawiamy ponownie w późniejszych wykładach.
Ale powinieneś być w stanie zbudować z powodzeniem przez tylko szablonowy kod, który już się pojawia.
I powinieneś zobaczyć wyjście, które właśnie pokazałem.
Prawda?
Zbuduj projekt pomyślnie Zero błędów.
Teraz możesz rzeczywiście ponownie uruchomić swój program.
Możemy wrócić do opcji menu build.
Możemy powiedzieć run, a jak już uderzymy w run, to pojawi się i powie: Czy chcesz budować
od nowa?
I tak dalej.
Możemy.
Po prostu zbudowaliśmy, więc możemy w zasadzie powiedzieć, że wykonujemy.
Nie musimy budować od nowa.
Więc możemy po prostu powiedzieć execute i wtedy to przywoła nasz terminal, prawda, z wyjściem.
Witam, testowanie.
Więc udało nam się uruchomić nasz program pomyślnie i mówi, że naciśnij dowolny klawisz, aby kontynuować, aby terminal zszedł w dół, więc możemy
po prostu iść naprzód i zrobić to.
I tak oto jesteśmy dobrej myśli.
Ponownie, musisz uważać na niektóre błędy, wspólne błędy, które możesz zobaczyć, jeśli Main jest źle napisany
lub brakuje nawiasu.
Ale w tym momencie skompilowaliśmy, że jesteśmy w stanie uruchomić nasz program z sukcesem.
Więc nasze środowisko jest całkiem solidne.
Zauważysz dwa najważniejsze okna tutaj na dole, build i output.
Wyjście po prostu mówi ci co się dzieje w tym, co było aktualnie wykonywane w build jest naprawdę najważniejszą rzeczą,
ponieważ ma wszystkie dane wyjściowe kompilatora i jeśli masz jakieś błędy będą wymienione
tam.
W następnym filmie pokażemy Ci, jak skonfigurować rzeczywisty szablon, abyś nie musiał podawać wszystkich ustawień,
które robisz dla każdego projektu.
Zasadniczo możesz dziedziczyć ustawienia projektu i nie musisz robić standardowego C, 99 i tak dalej.
Dzięki statycznemu łączeniu jesteśmy naprawdę blisko rozpoczęcia pisania jakiegoś kodu, więc posuwamy się
do przodu.
Jeśli macie jakieś pytania, to proszę je zamieszczać na forum.
Dziękuję.