Witam wszystkich.
W tym filmie skonfigurujemy code lights tak, aby działało z zainstalowanym przez nas kompilatorem.
Więc oczywiście warunkiem wstępnym dla tego filmu jest kompilator musi być zainstalowany i światło kodu musi być zainstalowane.
Ok, więc zacznijmy.
Mam tu ikonę.
Skrót do światła kodowego.
Po prostu kliknę dwa razy i to otworzy światło kodu po raz pierwszy i mówi, Witamy
w kreatorze konfiguracji.
Uruchommy kreatora konfiguracji.
Musisz to zrobić tylko raz.
Więc wybiorę następny wybierz swój profil rozwoju, który będzie C, C plus plus rozwój.
Wybiorę następną.
A teraz możemy zeskanować w poszukiwaniu kompilatora.
Zróbmy to.
Prawdopodobnie nie znajdzie zainstalowanego przez nas kompilatora, ponieważ nie zawsze znajduje preinstalowane kompilatory,
ale spróbujmy.
I jeśli znajdzie to super, jeśli nie, to zainstalujemy go ręcznie.
Więc tak czy inaczej, jesteśmy zabezpieczeni.
Więc wybieram skanowanie i pisze, że nie może go zlokalizować.
To dobrze.
Czy chciałbyś zainstalować go teraz?
Nie, już go zainstalowaliśmy, więc wybieram next.
Możesz zobaczyć, że znalazł kompilator Rust.
To jest inny język programowania i to jest w porządku.
Możesz to po prostu zignorować.
Wybiorę następną.
Wybierz schemat kolorów, który chcesz.
Będę korzystał z tego domyślnego schematu.
Normalnie użyłbym ciemnego schematu, ponieważ jest łatwiejszy dla oczu, ale użyję tego, ponieważ
myślę, że lepiej pokazuje się na wideo.
Wybiorę następną.
Ten dialog pyta o białe spacje, wcięcia i tak dalej.
Wystarczy zostawić domyślne ustawienia jak są i kliknąć finish code light zamknie się, a potem otworzy się
ponownie.
Więc teraz pierwszą rzeczą, którą musimy zrobić, to ponieważ nie znalazł kompilatora w konfiguracji,
musimy ręcznie zainstalować kompilator w linii kodu.
Naprawdę łatwo to zrobić kliknij ustawienia, a następnie ustawienia budowania.
A następnie klikamy ten niebieski symbol plusa.
Na twoim ekranie może być zielona.
To zależy od tego, czy masz motyw jasny, czy ciemny.
Więc chcemy kliknąć to właśnie tam.
Pamiętaj, że jesteśmy na zakładce kompilatory.
Chcę kliknąć, że plus mówi Dodaj istniejący kompilator.
Więc zamierzam to zrobić.
Więc po uderzeniu w plus, zobaczysz to okno dialogowe.
Chcemy przejść do ścieżki, w której zainstalowaliśmy nasz kompilator Cygwin C.
Zainstalowałem go więc na dysku C.
Więc chcesz zejść na dysk C i wybrać go, a następnie przejść do Cygwin 64 lub gdziekolwiek go zainstalowałeś.
Domyślnie znajduje się w C Cygwin 64, a następnie wewnątrz Cygwin 64 masz swój katalog bin.
Stamtąd możesz po prostu powiedzieć wybierz folder, a następnie tutaj możesz faktycznie nazwać go, nazwijmy
go Cygwin Just, abyśmy wiedzieli, który to jest.
A my mówimy, że ok.
W tym momencie, jeśli wybierzesz zakładkę narzędzia lub jeśli jest ona już wybrana, zobaczysz
wszystkie ustawienia budowy wypełnione dla Ciebie.
Niektóre z nich nie są poprawne, więc faktycznie trzeba je poprawić.
Kompilator C plus plus, którym się nie przejmujesz, nie musisz się przejmować.
Nie zainstalowaliśmy tego.
Ale kompilator C, właściwie chcesz użyć GCC.
Więc jeśli wybierzesz kompilator C, a następnie kropka, kropka, kropka, możesz ponownie nawigować
do katalogu bin i po prostu wybrać GCC dot exe.
Więc idziesz tam i idziesz GCC dot exe i to uruchomi kompilator GCC dla nazwy zespołu.
Możesz właściwie ponownie użyć kropki, kropki lub wpisać ją w programie,
który chcesz uruchomić jako ASX.
Dla nazwy asemblera, linkera, którego chcesz użyć GCC.
Więc znowu, możesz po prostu ręcznie edytować lub uderzyć w kropkę, kropkę, kropkę.
Chcesz tylko upewnić się, że jest to GCC dot exe dla linkera dla obiektu współdzielonego.
Ponownie będziemy korzystać z GCC.
Więc znowu możemy użyć kropki lub po prostu powiedzieć GCC kropka x kreska dzielona kreska mała litera f wybierz dla
archiwizatora pójdziemy dalej i użyjemy ponownie RDX.
Z RCU jako argumentem programu.
Make, którego będziemy używać, to make X inside bin.
Więc to powinno być poprawne.
Jeśli nie, to powinno być make dot x.
I dla gdb chcemy ponownie zmodyfikować to, aby użyć gdb, więc możemy przejść do kropki i przejść do gdb.
Dot XY i możemy to wykorzystać.
A potem chcesz się upewnić, że te ustawienia są naprawdę ważne.
Możesz więc chcieć ponownie wstrzymać film, aby upewnić się, że wszystko jest ponownie poprawne.
C plus plus kompilator nie ma znaczenia.
C Kompilator GCC x assembler nazwa ASX Xqcs Xqcs Xqcs shared dla obiektu shared w archiwum.
A. x.
A więc wtedy możesz iść dalej, uderzyć w apply i uderzyć.
Ok.
W porządku.
Więc w Codelabie pozwolę sobie zrobić tutaj taki pełny ekran.
W świetle kodu mamy tu kilka okien, które omówię bardziej szczegółowo w przyszłych filmach.
Mamy widok przestrzeni roboczej i tu tworzymy przestrzenie robocze, zbiór projektów, więc możemy mieć przestrzeń roboczą
z projektem pierwszym i projektem drugim i tak dalej.
A każdy z tych projektów to program, który będziemy tutaj pisać.
Możemy utworzyć nowy obszar roboczy, otworzyć obszar roboczy, a wiele z tych rzeczy można również uzyskać z zakładek,
jak również.
Te nowoczesne interfejsy użytkownika, zwykle jest 4 lub 5 sposobów na zrobienie tej samej rzeczy.
Ok, więc stwórzmy nowy obszar roboczy.
Wybieram nowy upewnij się, że masz obszar roboczy C plus.
Właśnie tym będziemy się zajmować.
Klikam na ok.
A teraz jaka jest ścieżka do mojej przestrzeni roboczej?
Zamierzam umieścić go tuż przy moim folderze użytkownika właśnie tam.
I to, co chcę tam zrobić, to utworzyć nowy folder, w którym mogę utworzyć wszystkie moje obszary robocze.
Więc zróbmy to.
Wejdę tutaj i w moim folderze domowym utworzę nowy folder i nazwę
go workspaces, my workspaces lub jak kto woli.
To co jest tu naprawdę ważne to brak spacji, brak znaków specjalnych, brak andów i kropek oraz wszelkiego rodzaju dziwnych
znaków.
Po prostu nazwij to prawdziwą prostą nazwą, jak przestrzenie robocze.
I tak będzie dobrze.
To wszystko.
Więc mam ten folder.
Zamierzam wybrać to.
A jaka jest nazwa mojej przestrzeni roboczej?
Cóż, ta przestrzeń robocza będzie, powiedzmy, przestrzenią roboczą pierwszą lub Sekcją pierwszą, czy jakkolwiek chcemy ją nazwać.
Nazwę go po prostu Workspace one.
I możesz zobaczyć na dole, gdzie zostanie utworzony obszar roboczy i utworzy on plik obszaru roboczego,
upewnij się, że ta mała kontrola jest zaznaczona, utwórz obszar roboczy w oddzielnym katalogu.
W ten sposób mamy oddzielne katalogi dla wszystkich naszych obszarów roboczych i utrzymujemy nas w dobrej organizacji.
Wybieram.
Ok.
I widać, że to okno teraz zniknęło.
To duża biała przestrzeń tutaj i tam jest nasza przestrzeń robocza, nasza pierwsza przestrzeń robocza.
Teraz tak naprawdę niewiele możemy zrobić z miejscem pracy.
Potrzebujemy projektu w ramach obszaru roboczego, więc mogę wybrać mój obszar roboczy i zrobić plik nowy projekt.
Albo mogę po prostu kliknąć prawym przyciskiem myszy na obszarze roboczym i powiedzieć nowy projekt i to właśnie zamierzam zrobić.
W porządku.
Więc to jest chyba najważniejsza część tego filmu to ustawienie projektu.
Jak więc nazywa się mój nowy projekt?
Nazwę go Projektem 1.
Upewnij się, że tworzysz projekt w jego własnym folderze.
A teraz wypełnimy te dropdowns właśnie tutaj.
Co to za kategoria?
Jaki typ aplikacji budujemy?
Będzie to aplikacja konsolowa.
To niegraficzna aplikacja, która działa z poziomu wiersza poleceń.
Kolejną rzeczą, którą musimy wybrać jest typ.
A typem będzie w zasadzie prosty wykonywalny GCC.
To jest program w języku C, więc prosty program wykonywalny GCC.
Właśnie stworzyliśmy kompilator, którego będziemy używać i mam nadzieję,
że nazwałeś go Cygwin.
Możesz więc po prostu wybrać Cygwin.
Gdybyś zostawił ją domyślną, musiałbyś wybrać tę nazwę.
Debugger, którego będziemy używać to nowy debugger GDB, a system budowania, którego będziemy używać
to właściwie będziemy używać kodu light Makefile generator Unix.
Więc znowu, to jest, to są bardzo ważne ustawienia.
Więc znowu, spójrz na te łapy, jeśli potrzebujesz, ale kategorie powinny być konsolowe typ powinien
być prosty executable GCC kompilator powinien być cygwin debugger powinien być GDB debugger i system budowania powinien
być code light, makefile generator unix.
Więc idziemy i idziemy dalej i uderzamy.
Ok.
Zauważ, że wewnątrz folderu Project One znajduje się plik źródłowy o nazwie
Main dot C dot C to rozszerzenie języka programowania C.
I tak to zostało automatycznie utworzone dla Ciebie i możesz kliknąć na to dwukrotnie i wtedy zobaczysz,
że edytor pojawia się z małą zakładką projekt jeden główny kropka C i zobaczysz, że to jest jakiś kod C.
Kod C nie jest w tej chwili ważny.
Właśnie ustawiamy nasze środowisko.
Staramy się upewnić, że możemy budować i kompilować i wszystko.
Zauważysz, że jeśli spróbujesz edytować ten plik, zauważysz, gdy będziesz pisać w kodzie,
że jest tam małe czerwone kółko, które oznacza, że plik nie został zapisany.
Zawsze chcesz się upewnić, że jest on zapisany przed budową i kompilacją, więc możesz uderzyć Ctrl s, aby go zapisać
i zobaczysz, że czerwony odchodzi.
Prawda?
Lub jeśli chcesz zapisać go również, możesz przejść do pliku i powiedzieć po prostu zapisz plik.
Więc ta czerwona kropka mówi ci, czy twój kod źródłowy jest zapisany, czy nie.
Ponownie, to jest kod C.
Nie musisz się o to martwić.
Będziemy po prostu próbować budować i kompilować.
Masz więc swoją główną kropkę C, zauważysz, że możesz zmienić ustawienia rzeczywistego kompilatora
i innych rzeczy, wybierając klucz tutaj.
Więc jeśli wybierzesz ten klucz tutaj.
Tutaj widzisz wszystkie swoje ustawienia projektu, a niektóre rzeczy zostaną automatycznie wypełnione za Ciebie.
Więc dla ciebie do ogólnego, zobaczysz niektóre rzeczy, które automatycznie ustawiliśmy, gdy zainstalowaliśmy
kompilator kompilatora Cygwin.
Więc widzisz generator Makefile to code light, generator Makefile, kompilator UNIX, Cygwin i
tak dalej.
Większość z nich może być oznaczona jako domyślne i przejdziemy przez wiele z tych ustawień może w późniejszym
filmie, ale ogólnie powinieneś zobaczyć w zasadzie wypełnione z tego, co zrobiłeś przed ustawieniami kompilatora.
Jeśli wybierzesz kompilator po lewej stronie, zauważysz, że istnieją pewne argumenty wiersza poleceń, które możesz
faktycznie przekazać.
Nie musimy się martwić o C plus plus, ale w przypadku opcji kompilatora C, jeśli wybierzesz kropkę,
kropkę, kropkę, to prawdopodobnie dobrym pomysłem będzie faktyczne wybranie.
C 99 charakteryzuje się.
Więc możesz użyć jak Boolean i takie rzeczy.
O tym znowu porozmawiamy później.
Więc jeśli powiesz włącz funkcje C 99, które przejdą w standardowym argumencie C 99.
A jeśli chodzi o coś jeszcze, to chyba naprawdę nie potrzebujemy do tego nic więcej.
Opcje kompilatora.
To jest całkiem niezłe, żeby tu iść, więc można uderzyć.
Ok.
A potem zauważysz, że właśnie przeszedł w STD równa się C 99.
Wszystko inne może również pozostać bez zmian, jeśli przejdziesz do linkera.
Jeśli chodzi o opcje linkera, możesz ponownie przejść do kropki, kropki dla opcji linkera i po prostu
wybrać statyczne łączenie.
W ten sposób nie mamy później problemów z biblioteką z łączeniem znaku, który sprawdza statyczne łączenie statyczne
i ponownie trafia.
Ok.
I dlatego później omówimy to bardziej szczegółowo.
Ale wszystko powinno być teraz ustawione, abyśmy mogli faktycznie spróbować skompilować i uruchomić nasz kod.
Więc przejdźmy dalej i uderzmy w apply i.
Ok.
I tu teraz widzimy nasz kod źródłowy.
Więc teraz możemy spróbować zbudować lub skompilować nasz kod.
I tak jeśli przejdziemy do build i powiemy build project, powinieneś zobaczyć, że kod jest budowany i nie powinieneś
mieć żadnych błędów.
Ponieważ jest to tylko szablonowy kod C.
Teraz, jeśli miałeś dodać jakąś składnię lub coś i zapisujesz plik i próbujesz go ponownie zbudować, możesz
zobaczyć rzeczywisty błąd.
I ty również tak chcesz się upewnić, że twój kod kompiluje się, przestrzegając wszystkiego.
Możemy więc w zasadzie tylko zmodyfikować kod źródłowy.
Powiedz coś w stylu Hello testing, a następnie przejdź do budowania projektu.
Zawsze możesz wyczyścić i zbudować i porozmawiamy o tych opcjach później, ale po prostu zbudujemy
projekt i zobaczysz, że nie ma żadnych błędów i cała nasza konfiguracja została ustawiona poprawnie.
Teraz, jeśli masz jakieś błędy, mogą one być i nie są to żadne błędy składni, są one faktycznie czymś
złym w konfiguracji.
Będziesz musiał wrócić i albo przejść do ustawień, przejść do ustawień budowania, upewnić się,
że wszystkie twoje narzędzia i ścieżki są poprawne.
Chcesz użyć GCS jako upewnij się, że wszystko, co robi plik make to make dot exe i wszystko, co make dir powinno
być migiem.
Wiesz, że chcesz najpierw sprawdzić wszystkie te ustawienia, aby upewnić się, że są w porządku, a następnie, jeśli
ponownie nadal masz problemy, możesz wrócić do zakładki klucza i ponownie przejść do ogólnego.
Upewnij się, używając code light, make file generator, UNIX, wiesz, cygwin.
Ponownie, te wszystkie powinny działać domyślnie, ale możesz po prostu iść i może bawić się rzeczami.
Jeśli nadal masz błędy, zamieść coś w dziale Q and A, jeśli nie możesz tego rozgryźć.
Ale w tym momencie powinieneś już z powodzeniem budować.
Teraz, gdy udało mi się pomyślnie skompilować program, mogę go uruchomić i zobaczyć, jakie są
dane wyjściowe.
Więc mogę podświetlić projekt właśnie tutaj w Workspace Project run, i mogę przejść do opcji
menu pod build i mogę powiedzieć run.
I gdy to zrobię, program będzie próbował się wykonać.
To pole pojawi się domyślnie.
Można zaznaczyć zapamiętaj, żeby nie pytało mnie ponownie.
Nie musisz budować execute od nowa.
Można po prostu wykonać, bo skoro już zbudowaliśmy to są dwa kroki.
Albo możesz powiedzieć, że buduj i wykonuj ponownie.
Tak czy inaczej jest dobrze, ale tak naprawdę nie musisz ponownie kompilować, jeśli już to zrobiłeś.
Więc powiem tylko, że wykonaj.
I teraz zobaczysz, że pojawi się okno z wyjściem programu, które mówi:
"Witaj, testowanie" na górze.
Trochę trudno odczytać, ale mówi o testowaniu hello i ma też dodatkowe informacje ze sobą.
Pisze, że program zakończył pracę z kodem X zero.
To dobrze, ponieważ oznacza to, że nie było problemów z uruchomieniem kodu i zwrócił on zero.
A tak w ogóle to tam jest zero.
Informuje również o tym, jak długo faktycznie trwał program, a następnie naciśnij dowolny klawisz, aby kontynuować.
Gdybyśmy teraz uruchomili ten program z linii poleceń, nie zobaczylibyśmy tego dodatkowego wyjścia.
Po prostu zobaczylibyśmy, hello testing, ponieważ jest to wyjście z kodu źródłowego.
Ale kontrolka kodu ID przychodzi z kilkoma dodatkowymi informacjami, które są miłe, ale tak naprawdę nie
potrzebujemy tych informacji, więc możemy iść dalej i nacisnąć dowolny klawisz, aby kontynuować i to pole zniknie tak.
I w ten sposób możemy prowadzić nasz program.
I teraz też są, zauważysz na dole wiele różnych zakładek i informacji.
Dwie najważniejsze zakładki na dole to zakładka output i build.
Zakładka output mówi o tym, co się dzieje.
Wiesz, mówi, wiesz, że twój program wyszedł i tak dalej, a ty uruchamiasz rzeczy.
Zakładka build jest w zasadzie tym, co dzieje się po skompilowaniu.
I tak, jeśli kiedykolwiek skompilujesz i powiesz build i powiesz build project, zauważysz, że mówi ci,
jak skompilować.
W tym konkretnym przypadku brakuje mi średnika.
Więc tam jest błąd.
I mówi ci, że jest błąd.
Więc na udanej budowie, powiedzmy, że dodajemy średnik, mówimy bezpieczne i budujemy go ponownie.
To, co powinieneś zauważyć podczas udanego budowania, to dokładne polecenie, które jest wykonywane, które już ustawiliśmy
w naszych ustawieniach, prawda?
Widzisz, GCC dot x dash C jest dla kompilacji.
Kompiluje nasz plik źródłowy, main dot C, Używa argumentów programu, które ustawiliśmy w
ustawieniach dla build G dwarf two standard C 99 dash wall.
Racja.
To wszystko się łączy, te wszystkie ustawienia.
I wtedy ma również GCC X, który jest wtedy linkowanie to jest opcja dash o.
I wtedy widzisz kropkę dash static, którą również dodaliśmy.
Więc to wszystko jest jakby łączone przez ustawienia.
Teraz, jak właśnie pokazałem, jeśli nie skompilujesz się pomyślnie i masz błąd.
Więc na przykład, tak jak miałem wcześniej, nie masz tego średnika, brakuje go teraz podczas
budowania, zobaczysz, że jest błąd.
Nie ma właściwie średnika.
To jakby mówi ci błąd oczekiwany średnik przed powrotem.
I to się często zdarza, prawda?
Te błędy składni są tym, co kończysz widząc.
I to jest typowe, jeśli masz problem z uruchomieniem swojego programu, to jest to, co możesz opublikować
w Q i A zakładka build.
I mogę faktycznie zobaczyć, co się dzieje, aby ci pomóc.
Ale błędy składniowe są powszechne, gdy piszesz swój kod C.
I tak zrozumienie kompilatora i błędy kompilatora, które faktycznie przejdziemy w przyszłym
wideo.
Ale ta karta budowy jest ważna, aby zobaczyć wyjście i czy udało się skompilować, czy też
nie, czy masz błędy.
Znowu częste błędy, brak średnika.
Czasami uczniowie zapomną, że D i standard i o.
Więc mają średnik.
Ja go zapisuję, a oni go budują, wiesz.
I zauważysz, że czerwona strzałka porusza się, ponieważ czerwona strzałka mówi, gdzie jest błąd.
Kompilator faktycznie powie ci.
Więc tutaj w tym przypadku źle zapisałeś standardowe IO. H, który jest pakietem C, który możesz dołączyć, prawda?
A gdyby zabrakło średnika, to czerwona strzałka byłaby tutaj, tak?
Ale znowu, zapisujesz swoją kompilację i uruchamiasz ponownie, prawda?
A więc kiedy już naprawimy te błędy, możemy ponownie zbudować projekt lub możemy przebudować projekty to inna opcja.
Cóż, odbudowuje wszystko.
Czyści ją i odbudowuje.
I wtedy można zobaczyć wyjścia.
Widać z powodzeniem brak błędów.
I znowu możesz go uruchomić tak jak wcześniej, zbudować executor, po prostu wykonać.
Tak więc w ten sposób możesz skompilować i uruchomić swój program oraz skonfigurować wszystkie ustawienia.
Teraz, jeśli macie w ogóle jakieś problemy, to proszę pisać do Q&A.
Wiele z tych pytań zostało zadanych i odpowiedziało, więc możesz w pewnym sensie spojrzeć
na nie, czy to błędy ustawienia w twoim środowisku budowania, czy też jest to rzeczywisty kod i masz błędy
składni.
Wiesz, jest wiele różnych błędów składni, które mogą się zdarzyć.
I tego będziemy się uczyć w miarę przechodzenia przez kurs, jak pisać poprawny kod C.
Ale zakładka build jest ważna, zakładka output jest ważna.
W kolejnych wykładach przejdziemy przez to, jak właściwie można skonfigurować szablon, żeby nie trzeba
było koniecznie robić tych wszystkich ustawień i tak dalej.
Kiedy tworzysz projekty, możesz po prostu stworzyć ten sam projekt w kółko.
Kod tutaj możesz nie zrozumieć, ale miejmy nadzieję, że pod koniec tego wykładu jesteś w stanie.
Uruchom to i uruchom prosty program w języku C.
Dziękuję.