Witam i witam ponownie.
Przed naszą sekcją dotyczącą wskaźników mamy pierwsze wyzwanie.
To będzie wyzwanie, które pozwoli ci zapoznać się ze składnią wskaźnika.
Głównie masz zamiar utworzyć, zainicjować wskaźnik, przypisać
adres do wskaźnika, a następnie wyświetlić niektóre wartości wskaźników.
W tym wyzwaniu nauczysz się, jak utworzyć przypisanie inicjujące i uzyskać dostęp do wskaźnika.
Tworzenie wskaźnika jest po prostu deklarowaniem go.
Inicjalizacja będzie polegała na tym, że zainicjujesz go na null, ponieważ nie będzie on na
nic wskazywał, i tak możesz to zrobić.
Przypisując go, przypiszesz mu adres innej zmiennej, a
następnie dostęp do wskaźnika za pomocą operatora
pośredniego, operatora wyłuskiwania.
Więc napisz program, który tworzy zmienną całkowitą z wartością zakodowaną na stałe.
To całkiem proste, wiemy, jak to zrobić.
Powodem, dla którego musisz najpierw utworzyć liczbę całkowitą, jest to, że będzie
ona miała miejsce w pamięci, na które wskazujesz.
A kiedy już utworzysz tę zmienną
całkowitą, chcesz utworzyć wskaźnik, zainicjować go na null,
a następnie przypisać adres int do wskaźnika,
używając adresu operatora, całkiem prosto.
Chcę, abyś wyświetlał jako dane wyjściowe adres wskaźnika.
Adres wskaźnika jest właśnie wtedy, gdy deklarujesz wskaźnik,
wskaźnik ma adres w pamięci.
Będziesz musiał użyć adresu operatora, aby wyświetlić adres samego wskaźnika.
Następnie chcę, abyś wyświetlił wartość wskaźnika,
wartość wskaźnika będzie innym adresem, będzie to adres twojej zmiennej całkowitej, a na
koniec chcę, abyś wyświetlił wartość tego, na co wskazuje wskaźnik .
Wartość tego, na co wskazuje
wskaźnik, należy użyć operatora wyłuskiwania, operatora pośredniego.
To są trzy rzeczy, którym może być równy wskaźnik.
Musisz także zrozumieć, jakiego specyfikatora formatu użyć w każdym przypadku.
Zwykle będziesz używać określonego specyfikatora formatu dla adresów, a
następnie będziesz używać innego specyfikatora formatu dla
wszystkiego, na co wskazuje wskaźnik.
Jest to podstawowe
zadanie mające na celu zaznajomienie się ze
składnią wskaźnika, a także zrozumienie różnych wartości, które
może przechowywać wskaźnik, ponownie, głównie adresu samego wskaźnika, wartości
wskaźnika, która jest adresem do innej lokalizacji, oraz następnie
wskaźnik wskazuje wartość tego, na co wskazuje ten adres, która byłaby
wartością przy użyciu operatora pośredniego.
Więc powodzenia. Przedstawię rozwiązanie ułatwiające zapoznanie się z prostą składnią.
Miejmy nadzieję, że nie zajmie to zbyt dużo czasu.
Ale jest to dobre małe ćwiczenie, które pomoże ci zapoznać się ze składnią wskaźnika.
Dziękuję Ci.