Hallo, en welkom terug.
We hebben onze eerste uitdaging voor onze sectie over wijzers.
Dit wordt een uitdaging die je kennis laat maken met de aanwijzersyntaxis.
Je gaat voornamelijk een aanwijzer maken, initialiseren, een adres
aan een aanwijzer toewijzen en vervolgens enkele van de aanwijzerwaarden weergeven.
Dus in deze uitdaging leer je hoe je een initialisatie-toewijzing kunt maken en toegang kunt krijgen tot een aanwijzer.
De aanwijzer maken is gewoon declareren.
Als je het initialiseert, initialiseer je het naar null omdat het nergens naar verwijst, en
dat is hoe je het kunt doen.
Als u het toewijst, wijst u het het adres van een andere
variabele toe en vervolgens krijgt u toegang tot een aanwijzer met
behulp van de indirecte-operator, de dereference-operator.
Schrijf dus een programma dat een integer-variabele maakt met een hard gecodeerde waarde.
Dat is vrij eenvoudig, wij weten hoe dat moet.
De reden dat u eerst het gehele getal moet maken, is omdat
dat een geheugenlocatie zal hebben waarnaar u verwijst.
En als je eenmaal die integer-variabele hebt gemaakt, wil
je een aanwijzer maken, deze initialiseren op null en vervolgens het
adres van de int aan de aanwijzer toewijzen, met behulp
van het adres van de operator, vrij eenvoudig.
Ik wil dat je het adres van de aanwijzer als uitvoer weergeeft.
Het adres van de aanwijzer is precies wanneer u de aanwijzer declareert,
de aanwijzer heeft een adres in het geheugen.
U moet het adres van de operator gebruiken om het adres van de aanwijzer zelf weer te geven.
Dan wil ik dat je de waarde van de aanwijzer
weergeeft, de waarde van de aanwijzer wordt een ander adres, het wordt het adres van je integer-variabele en
als laatste wil ik dat je de waarde weergeeft van waar de aanwijzer naar verwijst .
De waarde van waar de aanwijzer naar
verwijst, moet je gebruiken met de dereference-operator, de indirection-operator.
Dit zijn de drie dingen waar een aanwijzer gelijk aan kan zijn.
U moet ook begrijpen welke indelingsspecificatie u in elk geval moet gebruiken.
Meestal gebruikt u een bepaalde indelingsspecificatie voor adressen en
vervolgens gebruikt u een andere indelingsspecificatie voor waar
de aanwijzer ook naar verwijst.
Dit is een basisopdracht om
u vertrouwd te maken met de syntaxis van een aanwijzer
en ook om de verschillende waarden te begrijpen die een aanwijzer
kan opslaan, nogmaals, voornamelijk het adres van de aanwijzer zelf, de waarde van
de aanwijzer die een adres is naar een andere locatie, en dan verwijst
de aanwijzer naar de waarde van waarnaar vanaf dat adres wordt verwezen, wat de waarde
zou zijn met behulp van de indirecte-operator.
Veel geluk. Ik zal een oplossing bieden om u vertrouwd te maken met de eenvoudige syntaxis.
Hopelijk duurt dit niet te lang.
Maar het is een goede kleine oefening om u te helpen vertrouwd te raken met de syntaxis van de aanwijzer.
Dank u.