Witam i witam ponownie. Tutaj mamy kolejne wyzwanie. Mam więc nadzieję,
że zaznajomiliście się ze stringami, tablicami znaków. Bardzo ważna koncepcja z c.
Pomysł przechowywania tych literałów ciągów w zmiennych, tablicach znaków pozwala zrozumieć, że jest to tablica
i jak można uzyskać dostęp do różnych elementów.
To wyzwanie będzie się na tym skupiać.
Będziemy mieli kolejne wyzwanie, które pomoże ci zrozumieć, jak używać niektórych funkcji tekstowych,
ponieważ omówimy wiele z nich.
Ale ten naprawdę jest dla was, abyście zaznajomili się z koncepcją łańcucha
znaków i tablicy znaków.
Tak więc, aby spełnić wymagania
tego zadania, napiszesz program, który sprawdzi twoje rozumienie tablic znaków.
Chcę więc, abyś napisał kilka funkcji.
Chcę, abyś najpierw napisał funkcję, która zlicza liczbę znaków w ciągu.
Byłby podobny do długości mieszania, ale faktycznie zaimplementujesz go samodzielnie bez
korzystania z tej funkcji.
Nie możesz więc korzystać z funkcji biblioteki sterling.
Funkcja powinna przyjmować znak a jako parametr
i powinna zwracać int.
Możesz więc mieć po prostu tablicę znaków jako parametr.
Nie musisz się w ogóle martwić o wskazówki w tym zadaniu.
To będzie wymagać może stałej parametru, ponieważ się nie zmieni.
A wszystko, co zamierzasz zrobić, to iteracja po tablicy.
Więc nawet jeśli masz ciąg,
nadal możesz uzyskać dostęp do poszczególnych znaków, ponieważ jest to tablica.
Więc jeśli masz dostęp do poszczególnych znaków, możesz po prostu zachować liczbę, a następnie ją wyświetlić.
Ta funkcja powinna zwrócić liczbę całkowitą będącą długością.
Następną funkcją, którą chcę, abyś napisała, jest zaimplementowanie funkcji
konkatenacji, w której możesz połączyć dwa ciągi.
Ponownie, nie chcę, abyś używał żadnych funkcji bibliotecznych, nie używaj str cat.
Ta funkcja powinna przyjmować
trzy parametry, wynik, a następnie dwa znaki,
które chcesz połączyć, dwa ciągi, które chcesz połączyć.
Więc mogą to być stałe, ponieważ nie zamierzasz ich zmieniać.
Rezultatem będzie po prostu ciąg znaków, w którym przechowujesz.
To całkiem proste. Ponownie, nie musisz zajmować się wskazówkami.
Będziesz mieć kilka pętli, przejrzyj każdą z tablic i
przypisz do tablicy wyników.
A to, co powinieneś zwrócić dla tej funkcji, to nic.
Nie musisz niczego zwracać, ponieważ przekazujesz tablicę wyników.
Moglibyśmy to zmodyfikować i zwrócić wskaźnik i tym podobne, ale nie będziemy tego robić dla tego zadania.
Więc to spowoduje ręczne połączenie dwóch ciągów.
Trzecią funkcją, którą chcę, abyś napisał, jest porównanie dwóch ciągów, aby sprawdzić, czy są równe.
Ponownie, nie chcę, abyś używał funkcji biblioteki, chcę, abyś zrozumiał, jak działają te tablice znaków.
Ta funkcja powinna przyjmować dwie stałe tablice znaków jako parametry
i powinna zwracać wartość
logiczną, prawda lub fałsz. Prawda, jeśli są równe, w przeciwnym razie fałsz.
Więc co będziesz musiał
zrobić, będziesz musiał iterować przez tablice i porównywać każdy znak.
I prawdopodobnie powinieneś poszukać terminatora zerowego
dla równych ciągów, ponieważ terminatory zerowe mogą określić, kiedy chcesz zatrzymać.
Ponieważ nie masz rozmiarów tych tablic,
będziesz musiał szukać terminatora null, aby określić, kiedy drugi ciąg.
I faktycznie powinieneś porównać drugi ciąg z pierwszym.
Musisz więc wymyślić, jak to zrobić. Ale oto trzy funkcje, które pozwolą Ci
zapoznać się z tworzeniem tablicy
znaków i manipulowaniem nią lub uzyskiwaniem do niej dostępu w celu określenia
jej długości, łącząc ją i sprawdzając, czy jest równa.
Powodzenia. W następnym wykładzie przedstawię rozwiązanie. Dziękuję Ci.