สวัสดีและยินดีต้อนรับกลับ
มาว่ากันเรื่อง พื้นฐานของโปรแกรม
เพราะนี่คือจุดเริ่มต้น คลาสการเขียนโปรแกรม โดยเฉพาะเรากำลังจะพูดถึง
C ก่อนที่คุณจะเข้าใจแม้แต่ภาษาโปรแกรม คุณต้องมี เพื่อให้เข้าใจว่าโปรแกรมคืออะไร
เลยอยากอธิบายเบื้องต้นว่า แนวคิดพื้นฐานสำหรับคุณก่อนที่เราจะเริ่มต้นในรายละเอียดของ
C.
คอมพิวเตอร์เป็นเครื่องจักรที่โง่มาก
พวกคุณคือฉันแน่ใจว่ามากกว่า มากกว่าไม่คุ้นเคยกับสิ่งที่คอมพิวเตอร์สามารถทำได้และทำอะไรได้บ้าง
โดยเฉพาะภายใต้ประทุน และสิ่งที่เกิดขึ้นในแง่ของเมื่อคุณคลิกเบราว์เซอร์ของคุณ
เมื่อคุณคลิก แอปพลิเคชันต่างๆ ที่คุณใช้ สิ่งที่เกิดขึ้นภายใต้ประทุน
มีโปรแกรมบางประเภทที่ทำงานอยู่และโปรแกรมนั้นคือ
บอกคอมพิวเตอร์ว่าต้องทำอะไร
คอมพิวเตอร์เป็นใบ้จริงๆ
พวกเขาทำตามที่พวกเขาบอกเท่านั้น
ดังนั้น การดำเนินการพื้นฐานของ a คอมพิวเตอร์จะสร้างสิ่งที่เรียกว่าชุดคำสั่งของคอมพิวเตอร์
ชุดคำสั่งถ้าคุณทำได้ ลองคิดดูว่ามันเป็นวิธีที่จะทำอะไรบางอย่าง
เลยต้องบอกคอมพ์เครื่องนี้
มันจะทำอย่างไร
เราทำในรูปของ โปรแกรมในระดับที่ต่ำกว่า
คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องมีสิ่งของ เรียกว่าชุดคำสั่ง
ชุดคำสั่งนั้นโดยพื้นฐานแล้ว คำแนะนำบน CPU โปรเซสเซอร์ของคอมพิวเตอร์
ดังนั้นในการแก้ปัญหาโดยใช้คอมพิวเตอร์ โดยบอกคุณว่าต้องทำอย่างไร คุณจัดหาโซลูชันนี้โดยส่งสิ่งเหล่านี้
คำแนะนำสำหรับชุดคำสั่ง
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อ คุณเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์คือคุณกำลังส่งคำแนะนำเฉพาะ
เพื่อแก้ปัญหาเฉพาะผ่านคำสั่งไปยัง CPU, โปรเซสเซอร์
และแนวทางหรือวิธีการที่ ถูกนำมาใช้ในการแก้ปัญหาที่เรียกว่าอัลกอริธึม
ดังนั้นสำหรับพวกคุณที่เข้าใจ คณิตศาสตร์ อัลกอริทึมคือวิธีที่คุณแก้ปัญหา
ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณจะ สร้างโปรแกรมทั้งหมดและทำการทดสอบว่า
a . หรือไม่ ผู้ใช้ป้อนเลขคี่หรือเลขคู่
สิ่งที่จะอธิบายได้ว่า อัลกอริธึมเองคือการทดสอบว่าตัวเลขจะเป็นคู่หรือไม่
หรือแปลก นั่นคืออัลกอริทึม
คำชี้แจงที่แก้ปัญหา กลายเป็นโปรแกรมอย่างครบถ้วน
และเราจะหารือเรื่องนี้ แนวคิดและอัลกอริทึม
อัลกอริธึมจะเท่ากัน ความสัมพันธ์แบบมากขึ้น - เกี่ยวข้องกับการเขียนโปรแกรมโมดูล
ดังนั้นเราจะพูดถึงเรื่องนั้นเมื่อเรา พูดคุยรายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อดู
แต่อีกครั้งฉันต้องการให้คุณ ทำความเข้าใจว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่เมื่อคุณกำลังเขียนโค้ด
เกิดอะไรขึ้นที่ ชั้นต่ำมาก
คุณจะเขียน อัลกอริธึมเหล่านี้อยู่ภายในโปรแกรม
ดังนั้น ในการเขียนโปรแกรม คุณ จะต้องเขียนคำแนะนำให้ถูกต้อง
ใช้อัลกอริทึม
คำแนะนำเหล่านี้สามารถแสดงได้ ในภาษาโปรแกรมใดภาษาหนึ่งโดยเฉพาะ
ดังนั้นเราจะมุ่งเน้นไปที่ c สำหรับคลาสนี้ แต่ฉันแน่ใจว่าคุณคงเคยได้ยินเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมอื่นๆ
ภาษาเช่น java, c ++, วัตถุประสงค์ c ที่ใช้ในแอปพลิเคชัน iOS แต่
อันที่จริงตอนนี้มีการใช้ Swift มากขึ้น
แต่มีทั้งหมดเหล่านี้การเขียนโปรแกรม ภาษาที่คุณสามารถเรียนรู้ได้โดยพื้นฐานแล้วจะช่วยให้คุณ
ส่งคำสั่งไปยัง CPU ในรูปแบบของอัลกอริธึมและคำสั่ง
นอกจากนี้ฉันต้องการพูดคุยเกี่ยวกับบางอย่าง คำศัพท์พื้นฐาน,
CPU, หน่วยประมวลผลกลาง
นี่คือสมองของคอมพิวเตอร์
นี่คือที่ส่วนใหญ่ของ งานกำลังทำ
นี่คือที่ คำแนะนำจะถูกดำเนินการ
ความทรงจำ คุณมักจะ ได้ยินคำนี้หน่วยความจำ
และนักเรียนมักจะได้รับความทรงจำ งงกับฮาร์ดดิสมาก
ความจำไม่เท่ากัน เป็นฮาร์ดไดรฟ์
หน่วยความจำมักถูกเรียกว่า ram ซึ่งเป็นหน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่ม
ข้อมูลทั้งหมดที่เก็บไว้ในหน่วยความจำนั้นเป็นส่วนประกอบฮาร์ดแวร์ที่แยกจากกัน
ไม่ใช่ดิสก์ไดรฟ์จริง
ข้อมูลทั้งหมดในโปรแกรม ถูกเก็บไว้ในหน่วยความจำซึ่งเป็นส่วนประกอบฮาร์ดแวร์ที่แยกจากกัน
ดังนั้นจึงเก็บข้อมูลที่ โปรแกรมในขณะที่กำลังทำงาน
แล้วเราจะมาพูดถึง ตัวแปรและความหมาย
แต่โปรแกรมต้องมีข้อมูล เพื่อทำการคำนวณเพื่อทำอัลกอริธึม
ข้อมูลนั้นจะเป็น เก็บไว้ในแรม หน่วยความจำ
เหตุผลที่เราเก็บไว้ในความทรงจำ ตรงกันข้ามกับการเก็บไว้ในฮาร์ดไดรฟ์คือหน่วยความจำนั้น
เร็วกว่ามากทำให้โปรแกรมทำงานเร็วขึ้นมาก
แต่ความทรงจำก็มักจะ ไม่ขัดขืนในการรีบูตการชี้แจงประเภทอื่น
แต่ควรเข้าใจ แค่คำนี้ RAM
แปลว่า ความทรงจำ
มันคือตัวแปรและข้อมูลใน ตัวโปรแกรมเองที่มันถูกเก็บไว้
ฮาร์ดแวร์ที่แยกจากกัน ส่วนประกอบแล้วฮาร์ดไดรฟ์
ฮาร์ดแวร์ไดรฟ์เป็นสิ่งที่ คุณซื้อเมื่อคอมพิวเตอร์ -- นั่นคือที่เก็บข้อมูลถาวร
นี้มักจะใหญ่มากจริงๆ มัน มีกิกะไบต์เทราไบต์ของข้อมูล
นี้เก็บไฟล์ที่อาจ เป็นทรัพยากรของโปรแกรม
และเมื่อคุณเปิดคอมพิวเตอร์ ปิดแล้วเปิดใหม่ ไฟล์เหล่านั้นยังคงอยู่
เมื่อคุณเปิดคอมพิวเตอร์ เปิดและปิดสำหรับโปรแกรม โปรแกรมจะหยุดทำงานจริง
ๆ และไม่มีอะไรในแรม
จึงเข้าใจความแตกต่าง ระหว่างแรมกับฮาร์ดดิส
เป็นแนวคิดที่สำคัญ
อีกครั้งคิดว่า ram เกี่ยวข้องกัน ในโปรแกรม เนื่องจากฮาร์ดไดรฟ์เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บข้อมูลถาวร
และเรามักจะใส่ทรัพยากรไว้ที่นั่น
เราจะมีไฟล์ระบบปฏิบัติการทั้งหมด ทรัพยากรโปรแกรมประเภทต่างๆ
ระบบปฏิบัติการได้รับการพัฒนาเพื่อ ทำให้ชีวิตของคุณง่ายขึ้นมากเมื่อคุณต้องการใช้คอมพิวเตอร์
เพราะในระดับที่ต่ำมาก a คอมพิวเตอร์ทำตามที่บอก
เป็นแค่คำสั่ง โดยใช้ชุดคำสั่ง
คงจะลำบากมาก เพื่อใช้หากคุณต้องเข้าใจคำแนะนำเหล่านี้ทั้งหมด
จึงมีโปรแกรมชื่อว่า an ระบบปฏิบัติการที่ช่วยให้ผู้ใช้ใช้งานคอมพิวเตอร์ได้ง่ายขึ้น
ควบคุมการทำงานทั้งหมด ของคอมพิวเตอร์ จัดการอินพุตและเอาต์พุตทั้งหมดผ่านฮาร์ดแวร์
ดังนั้น มันเข้าใจวิธีการโต้ตอบกับแป้นพิมพ์ เมาส์
จอภาพ
นอกจากนี้ยังจัดการคอมพิวเตอร์ของ ทรัพยากร จัดการการดำเนินการของแอปพลิเคชันต่างๆ
ระบบปฏิบัติการคือ a แยกชั้นเรียนอย่างสมบูรณ์
มีอะไรมากมายที่เข้าไป ระบบปฏิบัติการ แต่เข้าใจพื้นฐานของมัน
แค่อนุญาตให้คุณใช้ คอมพิวเตอร์ของคุณได้ง่ายขึ้น
ตัวอย่างของ very ระบบปฏิบัติการทั่วไปก็เหมือนกับ
Windows ใช่ไหม
ทุกคนใช้ Windows
Windows 10, Windows
XP แล้วแต่กรณี
Linux, UNIX ซึ่งเราจะ พูดถึงมากขึ้นเมื่อเราพูดถึงประวัติของ
C.
Android เป็นระบบปฏิบัติการ สำหรับอุปกรณ์พกพา iOS
เหล่านี้เป็นโปรแกรมเฉพาะที่ มีขนาดใหญ่มากซึ่งอาจมีโปรแกรมต่างๆ
มากมายที่โต้ตอบ ทำให้ชีวิตของคุณง่ายขึ้นมากด้วยการโต้ตอบกับคอมพิวเตอร์
รอบการดำเนินการดึงข้อมูล
นี่คือซีพียูวงจรชีวิต
ฉันพูดถึงเรื่องนี้เพียงเพราะ อีกครั้ง เราแค่อธิบายคำศัพท์พื้นฐาน
นี่คือวิธีการเมื่อคุณส่งคำแนะนำ กับคอมพิวเตอร์ ซีพียู สิ่งที่เกิดขึ้นจริงคือคุณ
ดึงคำแนะนำจากหน่วยความจำเพราะนั่นคือโปรแกรม
แล้วคุณจะไป รันมันบน CPU และมันเป็นลูปแบบนี้ที่คุณ
ทำมันซ้ำแล้วซ้ำอีก
คุณกำลังทำซ้ำ
และถ้าคุณเคยได้ยินคำว่า เทอมกิกะเฮิรตซ์, ซีพียูกิกะเฮิรตซ์สามารถทำได้ประมาณหนึ่งพันล้านครั้งต่อวินาที
พันล้านคำสั่งต่อวินาที
ดังนั้นคุณสามารถจินตนาการได้ เกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณใช้คอมพิวเตอร์กับสิ่งนี้
ดึงวงจรชีวิตการดำเนินการ
และนี่คือภาพประกอบเล็กน้อย ที่ผมเอามาจากภาพในอินเทอร์เน็ตที่แสดงเอฟเฟกต์นี้ให้คุณเห็น
รอบการดำเนินการชัดเจนขึ้นเล็กน้อย
อะไรจะลงเมื่อ คุณกำลังโต้ตอบกับ
CPU และคำแนะนำเหล่านี้
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ คุณกำลังคว้าจากแรม
และแรมจำไว้ มีข้อมูลโปรแกรม
คุณกำลังดึงข้อมูล มีคำแนะนำ
และคุณกำลังถอดรหัส .อยู่ตลอดเวลา ข้อมูลที่เก็บไว้ในรีจิสเตอร์และ
ram แล้วดำเนินการบน ส่วนต่างๆ ของ CPU ไม่ว่าจะเป็นชุดควบคุมหรือ
ALU
นั่นเป็นลูปแม้ว่า
มันก็แค่ซ้ำไปซ้ำมา และครั้งแล้วครั้งเล่า
และอีกครั้งสำหรับซีพียูในปัจจุบัน พันล้านครั้งต่อวินาที
ดังนั้นเมื่อเราพูดถึงโปรแกรม c และ การเขียนโปรแกรมภาษาซี ในระดับที่ต่ำมาก
อยู่ภายใต้ทุกสิ่ง เรากำลัง เพียงแค่โต้ตอบกับ CPU ผ่านภาษาการเขียนโปรแกรมระดับสูงของเรา
ระดับที่สูงขึ้นไปอีก ภาษาโปรแกรม
ภาษาโปรแกรมระดับสูง ทำให้เขียนโปรแกรมได้ง่ายขึ้น
ตอนนี้ถ้าเราจะต้อง อีกครั้ง ให้เข้าใจคำแนะนำทั้งหมดเหล่านี้บน
CPU มันจะต้อง จะเขียนยากมาก
และเพื่อให้เข้าใจทั้งหมด คำแนะนำ ซึ่งมักจะหมายความว่าเป็นภาษาแอสเซมบลี
หากคุณเคยได้ยินคำว่าการชุมนุม ภาษาก็หมายความว่าคุณกำลังเขียนโปรแกรมในระดับต่ำมาก
ซึ่งเป็นระดับต่ำที่คุณเข้าใจชุดคำสั่ง
และคุณสามารถจินตนาการได้ว่าถ้าคุณ จะต้องเขียนโปรแกรมทั้งหมดของคุณพร้อมคำแนะนำทั้งหมดเหล่านี้
มัน จะไม่มีประสิทธิภาพมากและเขียนโปรแกรมได้ยากมาก
การเขียนโปรแกรมระดับสูงขึ้น ภาษาตรงข้ามกับภาษาแอสเซมบลี
เป็นระดับที่สูงกว่ามาก
ตัวอย่างคือค.
C เป็นระดับที่สูงกว่า ภาษาโปรแกรม
เป็นการอธิบายการกระทำที่ โปรแกรมจะดำเนินการในลักษณะที่เป็นนามธรรมมากขึ้น
ไม่ต้องจำ คำแนะนำบน CPU
แค่เข้าใจภาษา และคุณแก้ปัญหาด้วยอัลกอริธึมเหล่านี้
มันดูคล้าย ภาษาอังกฤษ.
มันง่ายกว่ามากที่จะเข้าใจ
ถ้าคุณจะมองไปที่ an ภาษาแอสเซมบลี
สิ่งที่คุณจะเห็นคือคำสั่งย้าย กับรีจิสเตอร์ กับตัวเลข โดยพื้นฐานแล้วก็แค่คำสั่งตัวเลข
และโดยการใช้ระดับที่สูงขึ้น ภาษาเช่น c คุณไม่ต้องกังวลกับสิ่งนี้
คุณไม่ต้องกังวล เกี่ยวกับชุดคำสั่ง
คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับ คำสั่งภาษาแอสเซมบลี
จึงมีประสิทธิภาพมากขึ้น และทำให้สำเร็จและแก้ปัญหาได้ง่ายกว่ามาก
ดังนั้นเราจะเรียน c เป็นของเรา ภาษาโปรแกรมระดับสูง
แต่ตัวอย่างอื่นๆ จะเป็น java วัตถุประสงค์ c สิ่งที่ฉันพูดถึง
เหล่านี้เป็นโปรแกรมระดับสูง ภาษาที่ทำให้ชีวิตของคุณง่ายขึ้นและมีประสิทธิภาพมากขึ้น
นอกเหนือจากระดับที่สูงขึ้นเหล่านี้ ภาษาโปรแกรม หากคุณมีภาษาที่เป็นนามธรรมมากกว่านี้
คุณต้องสามารถใช้ภาษานั้นแล้วรันบน CPU
คุณต้องแปลงเป็นหลักเป็น คำแนะนำที่ CPU เข้าใจ
และนี่คือที่ที่ คอมไพเลอร์เข้ามาเล่น
บ่อยครั้งเมื่อคุณเขียนโค้ดใน การเขียนโปรแกรม คุณจะใช้คอมไพเลอร์ที่แปล
ภาษาระดับสูงนี้ ซอร์สโค้ดเป็นรายละเอียด คำแนะนำภาษาเครื่องโดยทั่วไปคือภาษาแอสเซมบลี
คุณจะเขียน a โปรแกรมที่จะทำระดับสูง
คิดเชิงนามธรรมมากขึ้น
แล้วคอมไพเลอร์ก็จะทำงาน เพื่อสร้างคำแนะนำนับล้านที่ไปที่
CPU บนชุดคำสั่ง
เราจะใช้คอมไพเลอร์ ในชั้นนี้เพื่อทำสิ่งนี้อย่างแน่นอน
เราจะเขียนซอร์สโค้ดใน รูปแบบนามธรรมในระดับที่สูงขึ้นมาก
แล้วเราจะวิ่ง โปรแกรมที่เรียกว่าคอมไพเลอร์เพื่อแปลงรหัสนั้นเป็นบางสิ่งบางอย่าง
ที่ซีพียูเข้าใจ
นี่คืออีกสิ่งเกี่ยวกับคอมไพเลอร์ พวกเขาจะตรวจสอบด้วยว่าโปรแกรมของคุณมีไวยากรณ์ที่ถูกต้องหรือไม่
ดังนั้นเมื่อคุณเขียนโค้ด คุณ ต้องให้คุณต้องปฏิบัติตามกฎของภาษา
กฎของภาษาคือ โดยพื้นฐานแล้วไวยากรณ์ไม่ว่าคุณจะมีอัฒภาคที่
.หรือไม่ ส่วนท้ายของคำสั่ง ไม่ว่าคุณจะใช้คำหลักบางคำหรือไม่ก็ตาม
ถ้าคุณทำสิ่งเหล่านี้ ไม่ถูกต้อง คุณจะไม่สามารถเรียกใช้โปรแกรมของคุณได้
คอมไพเลอร์ก็จะไปหา ข้อผิดพลาดทั้งหมดนี้จะบอกคุณและรายงานกลับไปที่
แล้วบอกว่า เฮ้ คุณเขียนโค้ดไม่ถูกต้อง คุณต้อง แก้ไขก่อนที่เราจะแปลงสิ่งนี้เป็น
ชุดคำสั่งบนซีพียู
มาทำความคุ้นเคยกันเถอะ กับคอมไพเลอร์ในความหมายทั่วไป
วิธีใช้งาน วิธี เข้าใจสิ่งที่พวกเขากำลังบอกเรา
ภาษาระดับสูงมีมาก เรียนง่ายกว่า เขียนโปรแกรมได้ง่ายกว่าภาษาเครื่อง
นั่นคือสาระสำคัญของสไลด์นี้ ตอนนี้ก็คือว่าการใช้ภาษาอย่าง c มันจะเป็น
มีประสิทธิภาพและง่ายขึ้นมาก
เมื่อเราเขียนโปรแกรม เราจะ จะดำเนินการหลายขั้นตอนจริง
ๆ
และฉันก็พบภาพประกอบนี้ ที่อธิบายขั้นตอนได้ดีมาก
เลยเอามาจากหนังสือ
เป็นขั้นตอนพื้นฐานเมื่อ คุณเขียนโปรแกรมประเภทใดก็ได้
จากขั้นตอนแรกของการกำหนด วัตถุประสงค์ของโปรแกรม การทำความเข้าใจข้อกำหนด
การรักษา และปรับเปลี่ยนโปรแกรม
ลองเดินผ่านสิ่งเหล่านี้กันเถอะ ขั้นตอนอย่างรวดเร็วจริง ๆ
แล้วคุณจะพบว่าคุณกำลังทำอยู่ - กำลัง ที่จะทำสิ่งนี้ในชั้นเรียนนี้
เมื่อคุณเริ่มเขียน a โปรแกรม คุณจะทำตามขั้นตอนเหล่านี้ทั้งหมด
ก้าวแรกคือการ กำหนดวัตถุประสงค์ของโปรแกรม
นี่คือที่ที่คุณจะไป เข้าใจข้อกำหนด
คุณไม่สามารถเริ่มเขียนโค้ดได้เว้นแต่ คุณเข้าใจสิ่งที่คุณต้องทำ
เลยต้องเคลียร์ แนวคิดของสิ่งที่คุณต้องการทำให้สำเร็จในขั้นตอนนี้
หลังจากที่คุณเข้าใจ คุณต้องเริ่มออกแบบโค้ด
เมื่อคุณออกแบบโค้ด นี่คือวิธีที่รหัสจะเป็นไปตามข้อกำหนด
อินเทอร์เฟซผู้ใช้เป็นอย่างไร ให้ดูเหมือนจำเป็น
คุณจะจัดระเบียบ .ของคุณอย่างไร โปรแกรมคุณกำลังจะสร้างฟังก์ชั่นที่แตกต่างกันและพยายามที่จะสร้าง
อัลกอริธึมต่างๆ เป็นต้น
แล้วคุณจะไป เริ่มการติดตั้งโค้ด
นี่คือที่ที่คุณเขียน โค้ดและใส่ลงในเอดิเตอร์ในสภาพแวดล้อมการพัฒนาแบบบูรณาการ
คุณแปลการออกแบบเป็น ไวยากรณ์ของภาษาโปรแกรมในกรณีนี้
c เข้าใจ กฎของภาษาซี
คุณจึงใช้โปรแกรมแก้ไขข้อความใดก็ได้
เราจะใช้จริง สิ่งที่เรียกว่าบล็อคเย็น
คุณมักจะต้องการใช้บางสิ่งบางอย่าง มากกว่าโปรแกรมแก้ไขข้อความ
สิ่งที่เรียกว่า IDE ซึ่งเราจะพูดถึง
เมื่อคุณเขียนโค้ดเสร็จแล้ว คุณต้องคอมไพล์มันเพราะมันจำเป็นต้องแปลงเป็นซอร์ส
รหัสเป็นภาษาระดับต่ำ
เราคุยกันเรื่องนี้แล้ว นี่เป็นขั้นตอนพื้นฐานที่ค่อนข้างดี
จากนั้นคุณเรียกใช้โปรแกรม การรันโปรแกรมกำลังดำเนินการอยู่
กำลังใช้งานอยู่
แล้วก็ไป เพื่อเป็นขั้นตอนที่ห้า
หลังจากที่คุณรันโปรแกรม คุณจะ ไม่ได้ทำเพราะถึงแม้คุณเขียนโค้ดแล้วอาจตรงกับ
ความต้องการของภาษาอาจไม่เป็นไปตามที่ตั้งใจไว้ ดังนั้นคุณต้องทดสอบและคุณมี เพื่อค้นหาและแก้ไขข้อผิดพลาดของคุณ
เพียงเพราะว่าโปรแกรมคือ วิ่งไม่ได้หมายความว่าทำงาน
รับนักเรียนจำนวนมากไป พูด เฮ้ เรียบเรียง ฉันเสร็จแล้ว เลขที่
คุณต้องแน่ใจว่า เมื่อคุณเรียกใช้ มันตรงตามข้อกำหนดและมันทำอะไร
คุณคิดว่ามันจะทำ
ดังนั้นคุณต้องทดสอบอย่างต่อเนื่อง
และคุณจะได้ทำตามขั้นตอนที่หนึ่ง ผ่านหกครั้งแล้วครั้งเล่า
คุณกำลังจะเป็น
พบว่าคุณกำลังจะเขียนโค้ด ทดสอบ เขียนโค้ด การทดสอบ, การเขียนโค้ด, การทดสอบ
และโดยทั่วไป เมื่อคุณทำเช่นนี้ คุณ อยากทำเป็นชิ้นเล็กๆ
คุณต้องการเขียน . สองบรรทัด รหัสทดสอบ โค้ดอีกสองบรรทัด
ทดสอบ และอื่นๆ
ดังนั้นคุณต้องทดสอบและแก้ไขข้อบกพร่อง
การดีบักเป็นอีกแนวคิดหนึ่ง
เราจะมีบรรยายมากมายเกี่ยวกับ การดีบัก แต่นี่คือเมื่อคุณพบและแก้ไขข้อผิดพลาดในการเขียนโปรแกรมของคุณ
มีเทคนิคบางอย่างที่คุณ สามารถทำได้ เครื่องมือบางอย่างที่คุณสามารถใช้เพื่อช่วยคุณค้นหาข้อผิดพลาดเหล่านี้
และคุณจะได้เรียนรู้มากมายจากการทดสอบ และการดีบักเพราะคุณสามารถเรียนรู้ได้มากมาย
ข้อมูลโดยการทำผิดพลาด
และนั่นจะเป็นเรื่องปกติ
คุณจะคอมไพล์และ โปรแกรมจะไม่ทำสิ่งที่คุณทำอย่างที่คุณพูดและ
คุณจะได้เรียนรู้จากสิ่งนั้น
และนั่นคือสิ่งที่พวกเรา จะทำในวิชานี้
ฉันไม่ได้แค่จะแสดงให้คุณเห็น วิธีที่ถูกต้องในการทำสิ่งต่างๆ
ฉันจะแสดงให้คุณเห็นผิด วิธีการทำสิ่งต่าง ๆ แล้วคุณจะเห็นว่าเหตุใดจึงผิด
ขั้นตอนสุดท้ายคือการบำรุงรักษา
นี่คือเมื่อโปรแกรมต่างๆ ออกมาแล้วใช้กันหลายคน
แต่ก็ยังอาจมีบั๊กอยู่
ตัวอย่างเช่น เมื่อ windows 10 is ปล่อยออกมา คุณจะสังเกตเห็นว่ายังมีข้อบกพร่องหรือยังคงขัดข้องอยู่
ดังนั้นคุณจึงอยู่ตลอดเวลา รับการอัปเดต
และเมื่อคุณได้รับการอัปเดตเหล่านั้น ที่เรียกว่าการบำรุงรักษาโปรแกรม
เพียงเพราะคุณทำเสร็จแล้ว การเขียนโค้ดและเผยแพร่สู่สาธารณะ
ไม่ใช่ หมายความว่าคุณทำการบำรุงรักษาเสร็จแล้ว
การบำรุงรักษามักจะเป็น ขั้นตอนที่กว้างขวางที่สุด ขั้นตอนที่กว้างขวางที่สุดเพราะเมื่อคุณ
ปล่อยโปรแกรมที่อาจออกอยู่ที่นั่นเป็นเวลาห้าหรือสิบปี
คุณจะต้องแก้ไขสิ่งเหล่านี้ ข้อบกพร่องเพื่อให้ลูกค้าของคุณมีความสุข
คุณอาจต้องการเพิ่มคุณสมบัติใหม่ เพื่อให้มันทันสมัยอยู่เสมอในตลาด
ดังนั้นการบำรุงจึงเป็นเรื่องสำคัญ ที่สำคัญเช่นกัน
การบำรุงรักษาเกิดขึ้นหลังจากที่คุณ ปล่อยสินค้าให้กับลูกค้า
ดังนั้นสำหรับขั้นตอนทั้งหมดเหล่านี้ คุณอาจ กระโดดไปรอบ ๆ ดำเนินการตามลำดับที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับสิ่งที่
วิธีการเขียนโปรแกรม นั่นคือการบรรยายอื่นๆ ทั้งหมดเช่นกัน
คุณไม่จำเป็นต้องเสมอไป ทำตามขั้นตอนเหล่านี้ในแนวทางน้ำตกที่คุณเริ่มต้นที่จุดเริ่มต้น
และสิ้นสุดที่ -- สิ้นสุดในขั้นตอนสุดท้าย
คุณอาจจะออกแบบแล้ว กลับไปทำการทดสอบแล้วกลับไป
และการออกแบบใหม่เป็นต้น
แล้วคุณจะกระโดด ทั้งหมดขึ้นอยู่กับสิ่งที่เป็นประโยชน์มากที่สุด
จากประสบการณ์ของผม ใหม่ๆมากมาย โปรแกรมเมอร์ในหลายชั้นเรียนใน
udemy ละเลย ขั้นตอนที่หนึ่งและสองและไปที่การเขียนโค้ดโดยตรง
พวกเขากำลังแสดงให้คุณเห็นวิธีการเขียน รหัส แต่ไม่ได้แสดงให้คุณเห็นว่าทำไมคุณถึงเขียนรหัส
นี่เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่
เมื่อคุณเริ่มเขียนโค้ด คุณ ต้องเข้าใจแนวคิด
ต้องเข้าใจข้อกำหนด
แล้วคุณจะรอดจากสิ่งนี้ไปได้ ในโปรแกรมเล็กๆ จริงๆ
แต่ด้วยโปรแกรมที่ใหญ่กว่า คุณจะต้อง ต้องเน้นการออกแบบอย่างเต็มที่
ยิ่งโตยิ่งเยอะ โปรแกรมยิ่งซับซ้อน ยิ่งต้องมีการวางแผนมากขึ้น
คุณควรพัฒนานิสัย ของการวางแผนก่อนการเข้ารหัส
อย่าเพิ่งดำดิ่งลงไปแล้วคุณจะไป สังเกตจากการบรรยายในคลาสนี้ว่าฉันวางแผนเยอะมาก
ฉันจะบอกคุณใน ความท้าทายเมื่อคุณเริ่มเขียนโค้ดบางอย่างที่คุณต้องการ
ทำอย่างไรและควรออกแบบอย่างไร
เพราะมันจะทำให้ ง่ายกว่าสำหรับคุณในการนำโค้ดไปใช้จริง
ซึ่งเป็นขั้นตอนที่สาม
จำไว้ให้ขึ้นใจ มักจะปลูกสิ่งของต่างๆ ได้โดยการเขียนสิ่งต่างๆ
ลงบนกระดาษ
มีแต่ของสวยๆทั้งนั้น เอกสารเกี่ยวกับการออกแบบภาษาและสิ่งต่างๆ
ที่คุณสามารถใช้ได้
แต่คุณต้องการเสมอ โดยทั่วไปวางแผนอย่างมีประสิทธิภาพ
และในขณะที่คุณกำลังเข้ารหัส ฉัน ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้
แต่นี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญมาก แนวคิด คุณต้องการทำงานเป็นขั้นตอนเล็ก
ๆ แบ่งและพิชิตเสมอ คุณต้องการทดสอบอย่างต่อเนื่อง
คุณไม่ต้องการเขียน 100 บรรทัดของรหัสแล้วพูดว่า โอ้ ฉันเสร็จแล้ว
ให้ฉันไปทดสอบ
เพราะตอนนี้ถ้าไม่ งานอาจมีข้อผิดพลาดในโค้ด
100 บรรทัดใดๆ
มันจะยากขึ้นอีกเยอะ เพื่อแก้ปัญหานั้น
แต่ถ้าคุณเขียนโค้ดเป็น little ชิ้น โค้ดห้าบรรทัด ทดสอบ แล้วเขียน
. อีกห้าบรรทัด รหัส ทดสอบ มันจะง่ายกว่ามากในการค้นหาและแก้ไขข้อผิดพลาดของคุณ
มาเน้นแบ่งกันพิชิต เมื่อเราเขียนโค้ดของเราในคลาสนี้
ฉันหวังว่านี่จะช่วยได้
นี่เป็นเพียงพื้นฐานบางอย่างเท่านั้น
ฉันต้องการที่จะให้ คำศัพท์พื้นฐานบางอย่าง
หลายๆท่านคงทราบกันดีอยู่แล้ว ข้อมูลจำนวนมากนี้
แต่เมื่อคุณกำลังเรียนรู้ ภาษาโปรแกรม คุณต้องเข้าใจพื้นฐานเหล่านี้
ขอขอบคุณ.